Gdy losujesz jednocześnie kilka elementów z grupy podzielonej na podgrupy (na przykład kule w dwóch kolorach albo losy w loterii) i pytanie brzmi "jakie jest prawdopodobieństwo, że wśród wylosowanych elementów będzie dokładnie k sztuk danego rodzaju", liczysz to kombinacjami: w liczniku mnożysz liczbę sposobów wyboru z każdej podgrupy osobno, a w mianowniku masz liczbę sposobów wyboru ze wszystkich elementów naraz.
gdzie i to liczności obu podgrup, to liczba losowanych elementów, a to liczba elementów pierwszego rodzaju, których szukasz. Ten schemat wraca na maturze regularnie, bo pasuje do wielu różnych treści - kul w urnie, losów w loterii, kart w talii, uczniów w klasie. W tym artykule rozwiążemy razem trzy zadania: klasyczne "dokładnie k", trudniejsze "co najmniej jeden" oraz wariant z trzema grupami naraz. Jeśli różnica między kombinacją a wariacją jest dla ciebie niejasna, zajrzyj najpierw do kombinatoryki na maturze - tu zakładam, że symbol Newtona już znasz.
Wzór ogólny - losowanie z kilku grup naraz
Gdy w zbiorze elementów wyróżnione są podgrupy o licznościach (ich suma daje ) i losujesz jednocześnie elementów, prawdopodobieństwo, że dostaniesz dokładnie elementów z pierwszej grupy, z drugiej, i tak dalej (przy czym ), liczysz wzorem:
Dla dwóch grup to dokładnie wzór z akapitu wyżej. Kluczowa zasada: mianownik zawsze liczysz jako liczbę sposobów wyboru elementów ze wszystkich elementów naraz, a licznik jako iloczyn oddzielnych wyborów z każdej podgrupy.
Jak rozpoznać ten typ zadania
Szukaj w treści zwrotów: "losujemy jednocześnie", "wybieramy grupę", "losujemy bez zwracania" połączonych z pytaniem o dokładną liczbę elementów danego rodzaju. To sygnał, że kolejność losowania nie ma znaczenia, więc zarówno licznik, jak i mianownik liczysz kombinacjami (symbolem Newtona), a nie wariacjami. Gdyby w treści pojawiło się "kolejno" albo "ze zwracaniem", metoda byłaby inna - o tej różnicy więcej w sekcji pułapek.
Przykład 1: dokładnie k elementów z jednej grupy
0/3Treść: W pudełku jest 5 kul białych i 7 kul czarnych. Losujemy jednocześnie 4 kule. Oblicz prawdopodobieństwo, że wśród wylosowanych kul są dokładnie 2 białe.
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Policz wszystkie możliwe wyniki losowania
W pudełku jest łącznie kul, losujemy 4 naraz, kolejność nie ma znaczenia:
- Krok 2
Policz wyniki sprzyjające
Potrzebujesz dokładnie 2 kule białe (z 5 dostępnych) i pozostałe kule muszą być czarne (z 7 dostępnych):
- Krok 3
Policz prawdopodobieństwo i skróć ułamek
.
Przykład 2: co najmniej jeden
0/3Treść: W loterii jest 20 losów, w tym 3 wygrywające. Kupujesz jednocześnie 4 losy. Jakie jest prawdopodobieństwo, że wśród nich będzie co najmniej jeden wygrywający?
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Rozpoznaj, że łatwiej policzyć zdarzenie przeciwne
"Co najmniej jeden" oznacza sumę kilku przypadków (dokładnie 1, dokładnie 2 lub dokładnie 3 wygrywające) - liczenie każdego osobno jest długie i łatwo o pomyłkę. Zamiast tego liczysz zdarzenie przeciwne: żaden z 4 losów nie jest wygrywający.
- Krok 2
Policz |Ω|
- Krok 3
Policz zdarzenie przeciwne - wszystkie 4 losy z 17 przegrywających
- Krok 4
Odejmij od jedynki
, czyli około 51%.
A co z "co najwyżej"? Gdyby pytanie brzmiało "co najwyżej jeden wygrywający", zdarzenie przeciwne do "co najwyżej 1" to "2 lub więcej wygrywających" - to zwykle więcej przypadków do zsumowania niż samo zdarzenie "co najwyżej 1" (czyli "0 wygrywających" lub "dokładnie 1 wygrywający"). W takiej sytuacji często szybciej jest policzyć wprost , zamiast szukać zdarzenia przeciwnego. Zasada jest prosta: licz to, co ma mniej składników do zsumowania, niezależnie czy to samo zdarzenie, czy jego dopełnienie.
Przykład 3: trzy grupy naraz
0/3Treść: W pudełku jest 4 kule czerwone, 3 niebieskie i 5 zielonych. Losujemy jednocześnie 3 kule. Jakie jest prawdopodobieństwo, że wylosujesz dokładnie po jednej kuli każdego koloru?
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Policz |Ω|
Wszystkich kul jest , losujesz 3:
- Krok 2
Policz wyniki sprzyjające jako iloczyn trzech wyborów
Po jednej kuli z każdej grupy - to rozszerzenie wzoru z dwiema grupami na trzy czynniki w liczniku:
- Krok 3
Policz prawdopodobieństwo
.
Ten przykład pokazuje, że wzór z dwiema grupami spokojnie rozszerza się na trzy i więcej - w liczniku po prostu dopisujesz kolejny symbol Newtona za każdą kolejną podgrupę, a w mianowniku zawsze zostaje jeden wyznacznik dla wszystkich elementów naraz.
Losowanie ze zwracaniem a losowanie bez zwracania
To rozróżnienie decyduje o całej metodzie, więc warto je mieć jasne. Przy losowaniu bez zwracania i jednoczesnym (tak jak we wszystkich trzech przykładach wyżej) liczysz kombinacjami - kolejność nie ma znaczenia, a skład grupy zmniejsza się z każdym wylosowanym elementem. Przy losowaniu ze zwracaniem albo gdy w treści pojawia się "kolejno" z niezależnymi próbami, elementy są losowane niezależnie i stosujesz raczej schemat Bernoulliego albo iloczyn prawdopodobieństw, a nie kombinacje z jednego wspólnego zbioru. Więcej o różnicy między losowaniem kolejnym a jednoczesnym, wraz z drzewkiem prawdopodobieństwa, znajdziesz w poradniku o prawdopodobieństwie i drzewku.
Zobacz różnicę na tych samych liczbach co w przykładzie 1. Tam losowaliśmy 4 kule jednocześnie z 5 białych i 7 czarnych, i wynik był . Gdyby zadanie brzmiało: "losujemy kulę, zapisujemy kolor, wkładamy z powrotem i losujemy ponownie - powtarzamy to 4 razy - jakie jest prawdopodobieństwo, że dokładnie 2 razy wylosujesz kulę białą", skład pudełka po każdym losowaniu byłby taki sam (5 białych, 7 czarnych, czyli za każdym razem), więc liczyłbyś to schematem Bernoulliego:
Wynik jest inny niż w przykładzie 1 (0,354 zamiast 0,424), mimo że pytanie brzmi niemal identycznie - "dokładnie 2 białe z 4". To dobry dowód na to, że jedno słowo w treści ("wkładamy z powrotem" kontra "jednocześnie") zmienia całą metodę rozwiązania.
Typowe pułapki
Pułapka 1: Użycie wariacji zamiast kombinacji. Skoro losowanie jest jednoczesne, kolejność nie ma znaczenia - zarówno licznik, jak i mianownik muszą być liczone tą samą metodą (kombinacjami), inaczej ułamek nie ma sensu.
Pułapka 2: Zapomnienie o dopełnieniu. Przy "dokładnie k z grupy A" pozostałe elementów trzeba wybrać z pozostałej grupy (grupy B), a nie z całego zbioru - inaczej policzysz wyniki, które nie spełniają warunku zadania.
Pułapka 3: Liczenie "co najmniej" wprost zamiast przez zdarzenie przeciwne. Suma kilku osobnych przypadków jest dłuższa i bardziej podatna na pominięcie jednego z nich. Jeśli w zadaniu jest "co najmniej" albo "co najwyżej", sprawdź najpierw, czy zdarzenie przeciwne nie jest krótsze do policzenia.
Pułapka 4: Zły mianownik. W mianowniku zawsze jest liczba sposobów wyboru ze wszystkich elementów łącznie (), nie liczba sposobów wyboru z jednej podgrupy.
Pułapka 5: Nieskracanie wyniku. CKE w kluczu odpowiedzi zwykle podaje ułamek nieskracalny - zawsze sprawdź na końcu, czy licznik i mianownik mają wspólny dzielnik.
Co musisz umieć - checklist
- Rozpoznać po treści zadania, że losowanie jest jednoczesne i bez zwracania (a nie kolejne, ze zwracaniem)
- Zapisać mianownik jako - kombinacja ze wszystkich elementów
- Zapisać licznik jako iloczyn kombinacji z poszczególnych podgrup, zgodnie z warunkiem zadania
- Rozszerzyć wzór na trzy i więcej grup, gdy zadanie tego wymaga
- Rozpoznać, kiedy szybciej policzyć zdarzenie przeciwne ("co najmniej", "co najwyżej")
- Skrócić końcowy wynik do postaci nieskracalnej
Poćwicz ten schemat na zadaniach z prawdopodobieństwa. Jeśli symbol Newtona nadal budzi wątpliwości, wróć do wzoru na symbol Newtona, a jeśli wolisz ogólne wprowadzenie do liczenia prawdopodobieństwa krok po kroku, zacznij od jak obliczyć prawdopodobieństwo. Podobne zadania z pełnymi rozwiązaniami znajdziesz też w arkuszu CKE 2025 PP i w zestawie zadań treningowych CKE.
Najczęstsze pytania
Jak rozpoznać, że zadanie wymaga kombinacji, a nie wariacji?
Jeśli losowanie jest jednoczesne (wybierasz grupę elementów naraz, a nie ustawiasz ich w kolejności), kolejność wyboru nie ma znaczenia i liczysz kombinacjami - symbolem Newtona . Gdyby kolejność miała znaczenie (na przykład ustawiasz osoby w rzędzie), użyłbyś wariacji.
Czym różni się losowanie ze zwracaniem od losowania bez zwracania?
Bez zwracania każdy wylosowany element zmniejsza pulę pozostałych - stosujesz wtedy kombinacje z malejącego zbioru. Ze zwracaniem pula elementów zawsze jest taka sama, kolejne losowania są niezależne, a prawdopodobieństwa się mnożą (schemat Bernoulliego).
Jak liczyć prawdopodobieństwo "co najmniej jeden" przy losowaniu bez zwracania?
Najszybciej przez zdarzenie przeciwne: policz prawdopodobieństwo, że warunek nie zachodzi wcale (na przykład żaden element danego rodzaju), a potem odejmij ten wynik od 1.
Co zrobić, gdy w zadaniu są trzy albo więcej grup elementów?
Wzór rozszerza się naturalnie - w liczniku mnożysz kombinacje z każdej grupy osobno (tyle czynników, ile jest grup), a w mianowniku zostaje jedna kombinacja ze wszystkich elementów łącznie. Pokazuje to przykład 3 w tym artykule.
Dlaczego w mianowniku zawsze jest liczba wszystkich elementów, a nie liczba elementów jednej grupy?
Bo mianownik to liczba wszystkich możliwych wyników losowania (przestrzeń zdarzeń elementarnych ), a losujesz ze wszystkich dostępnych elementów naraz, niezależnie od tego, do jakiej grupy należą.
Czy przy losowaniu "jednocześnie" kolejność ma znaczenie?
Nie. "Jednocześnie" oznacza, że interesuje cię tylko skład wylosowanego zestawu, nie kolejność wyciągania elementów - dlatego zarówno licznik, jak i mianownik liczysz kombinacjami.
Jak sprawdzić, czy wynik prawdopodobieństwa jest poprawny?
Sprawdź, czy wynik mieści się w przedziale , czy ułamek jest skrócony do postaci nieskracalnej, i czy suma prawdopodobieństw zdarzenia i zdarzenia przeciwnego daje dokładnie 1.
Ile punktów CKE przyznaje za samo wypisanie wzoru bez obliczeń?
Zasady oceniania różnią się między zadaniami, ale zwykle poprawny zapis i w postaci symboli Newtona to część punktów za metodę, nawet jeśli dalsze obliczenia zawierają błąd rachunkowy. Zawsze zapisuj oba wzory jawnie, zanim podstawisz liczby.