Sprawna Matura
BlogTematyArkusze
Sprawna Matura
pomoc@sprawnamatura.pl+48 502 856 472
BlogTematyArkuszeTabliceFAQDla partnerów
Wykup dostęp

© 2026 Sprawna Matura

NIP: 7182173789 · KRS: 0001163427

VisaMastercardBLIKApple PayPrzelewy24
RegulaminPolityka prywatności
  1. Strona główna
  2. ›Blog
  3. ›Najtrudniejsze zadania z matury z matematyki - ranking i rozwiązania krok po kroku
Strategia

Najtrudniejsze zadania z matury z matematyki - ranking i rozwiązania krok po kroku

26 marca 2026·17 min czytania

Dlaczego jedne zadania maturalne rozwiązuje 90% uczniów, a inne tylko 5%?

Każdego roku CKE publikuje sprawozdanie z egzaminu maturalnego, w którym podaje procent uczniów, którzy poprawnie rozwiązali każde zadanie. Te dane to kopalnia wiedzy - pokazują dokładnie, które tematy sprawiają maturzystom największe problemy.

Przeanalizowaliśmy statystyki z matur 2023, 2024 i 2025, żeby stworzyć ranking najtrudniejszych typów zadań. Nie chodzi tu o pojedyncze zadania z jednego arkusza, ale o powtarzające się wzorce - typy zadań, które co roku mają zdawalność poniżej 20%.

Jeśli przygotowujesz się do matury z matematyki w 2026 roku, ten ranking powie ci dokładnie, na co poświęcić dodatkowy czas - i jak podejść do każdego z tych zadań, żeby nie tracić punktów.

Jak powstał ten ranking?

Metodologia jest prosta i przejrzysta:

1. Źródło danych - oficjalne sprawozdania CKE z egzaminów maturalnych z lat 2023-2025
2. Kryterium - średni procent poprawnych odpowiedzi (łączna punktacja) z trzech ostatnich sesji
3. Grupowanie - zadania pogrupowane wg typu (np. "planimetria dowodowa", nie "zadanie 34 z maja 2024")
4. Ranking - posortowane od najniższej do najwyższej zdawalności

Uwaga: bierzemy pod uwagę zarówno zadania zamknięte (za 1 pkt), jak i otwarte (za 2-5 pkt). W przypadku zadań otwartych liczymy procent uczniów, którzy uzyskali pełną liczbę punktów.

Miejsce 10: Układy równań z parametrem - ok. 18% zdawalności

Zadania z parametrem to klasyczny "filtr" na maturze. Pojawiają się regularnie w zadaniach otwartych za 2-4 punkty.

Typowe polecenie: Wyznacz wartości parametru mmm, dla których układ równań ma dokładnie jedno rozwiązanie.

Przykład

Dla jakiej wartości parametru mmm układ równań:

{2x+my=4mx+8y=m\begin{cases} 2x + my = 4 \\ mx + 8y = m \end{cases}{2x+my=4mx+8y=m​

ma nieskończenie wiele rozwiązań?

Rozwiązanie krok po kroku:

Układ ma nieskończenie wiele rozwiązań, gdy równania są proporcjonalne. Zapiszmy warunek proporcjonalności:

2m=m8=4m\frac{2}{m} = \frac{m}{8} = \frac{4}{m}m2​=8m​=m4​

Z pierwszej i drugiej części:

2m=m8⇒m2=16⇒m=4 lub m=−4\frac{2}{m} = \frac{m}{8} \quad \Rightarrow \quad m^2 = 16 \quad \Rightarrow \quad m = 4 \text{ lub } m = -4m2​=8m​⇒m2=16⇒m=4 lub m=−4

Sprawdzamy z trzecią częścią 4m\frac{4}{m}m4​:

•Dla m=4m = 4m=4: 24=12\frac{2}{4} = \frac{1}{2}42​=21​ i 44=1\frac{4}{4} = 144​=1 - nie są równe, odpada

•Dla m=−4m = -4m=−4: 2−4=−12\frac{2}{-4} = -\frac{1}{2}−42​=−21​ i 4−4=−1\frac{4}{-4} = -1−44​=−1 - nie są równe, odpada

Wniosek: nie istnieje wartość mmm, dla której układ ma nieskończenie wiele rozwiązań.

Dlaczego to trudne? Uczniowie zapominają sprawdzić wszystkie warunki proporcjonalności i podają m=4m = 4m=4 bez weryfikacji.

Więcej zadań z układami równań znajdziesz w naszej bazie.

Miejsce 9: Wartość bezwzględna w równaniach i nierównościach - ok. 16% zdawalności

Wartość bezwzględna jest pozornie prostym tematem, ale w połączeniu z nierównościami lub parametrami staje się pułapką.

Typowe polecenie: Rozwiąż nierówność ∣2x−3∣+∣x+1∣<6|2x - 3| + |x + 1| < 6∣2x−3∣+∣x+1∣<6.

Dlaczego uczniowie się mylą?

•Zapominają rozpatrzyć wszystkie przedziały wyznaczone przez miejsca zerowe wyrażeń pod modułami

•Mieszają kierunki nierówności przy mnożeniu przez −1-1−1

•Nie łączą rozwiązań z poszczególnych przedziałów w jedno

Strategia: Wyznacz punkty krytyczne (tutaj x=32x = \frac{3}{2}x=23​ i x=−1x = -1x=−1), rozbij oś liczbową na przedziały i w każdym przedziale rozwiąż nierówność bez modułów.

Zadania z wartością bezwzględną najczęściej pojawiają się w dziale równań i nierówności.

Miejsce 8: Ciągi rekurencyjne i sumowanie szeregów - ok. 15% zdawalności

Ciągi to temat, który na maturze pojawia się w dwóch wersjach: prostej (wzór na nnn-ty wyraz, suma ciągu arytmetycznego/geometrycznego) i trudnej (ciągi rekurencyjne, sumowanie nietypowych szeregów).

Przykład - ciąg rekurencyjny

Ciąg (an)(a_n)(an​) jest określony rekurencyjnie:

a1=1,an+1=2anan+2a_1 = 1, \quad a_{n+1} = \frac{2a_n}{a_n + 2}a1​=1,an+1​=an​+22an​​

Wyznacz wzór ogólny na ana_nan​.

Rozwiązanie:

Kluczowy trik - wprowadzamy pomocniczy ciąg bn=1anb_n = \frac{1}{a_n}bn​=an​1​:

b1=1a1=1b_1 = \frac{1}{a_1} = 1b1​=a1​1​=1 bn+1=1an+1=an+22an=12+1an=12+bnb_{n+1} = \frac{1}{a_{n+1}} = \frac{a_n + 2}{2a_n} = \frac{1}{2} + \frac{1}{a_n} = \frac{1}{2} + b_nbn+1​=an+1​1​=2an​an​+2​=21​+an​1​=21​+bn​

Zatem (bn)(b_n)(bn​) jest ciągiem arytmetycznym o pierwszym wyrazie b1=1b_1 = 1b1​=1 i różnicy r=12r = \frac{1}{2}r=21​:

bn=1+(n−1)⋅12=n+12b_n = 1 + (n-1) \cdot \frac{1}{2} = \frac{n+1}{2}bn​=1+(n−1)⋅21​=2n+1​

Wracamy do ana_nan​:

an=1bn=2n+1a_n = \frac{1}{b_n} = \frac{2}{n+1}an​=bn​1​=n+12​

Dlaczego to trudne? Wymaga twórczego pomysłu (podstawienie bn=1anb_n = \frac{1}{a_n}bn​=an​1​), którego nie da się "wyuczyć" schematycznie. Trzeba rozpoznać wzorzec.

Więcej o ciągach znajdziesz w naszym przewodniku po ciągach arytmetycznych i geometrycznych i w bazie zadań z ciągów.

Miejsce 7: Funkcja wykładnicza i logarytmiczna w kontekście - ok. 14% zdawalności

Proste zadania z logarytmami czy potęgami rozwiązuje większość maturzystów. Problem zaczyna się, gdy logarytmy pojawiają się w kontekście praktycznym - np. w zadaniach o wzroście populacji, rozpadzie promieniotwórczym czy oprocentowaniu.

Przykład

Populacja bakterii podwaja się co 3 godziny. Początkowo jest 200 bakterii. Po ilu godzinach populacja przekroczy 100 000?

Rozwiązanie:

Wzór na populację po ttt godzinach:

P(t)=200⋅2t/3P(t) = 200 \cdot 2^{t/3}P(t)=200⋅2t/3

Szukamy ttt, gdy P(t)>100 000P(t) > 100\,000P(t)>100000:

200⋅2t/3>100 000200 \cdot 2^{t/3} > 100\,000200⋅2t/3>100000 2t/3>5002^{t/3} > 5002t/3>500

Logarytmujemy obustronnie:

t3>log⁡2500=ln⁡500ln⁡2≈6,2150,693≈8,97\frac{t}{3} > \log_2 500 = \frac{\ln 500}{\ln 2} \approx \frac{6{,}215}{0{,}693} \approx 8{,}973t​>log2​500=ln2ln500​≈0,6936,215​≈8,97 t>26,9t > 26{,}9t>26,9

Odpowiedź: po 27 godzinach (zaokrąglamy w górę, bo szukamy pełnych godzin).

Dlaczego to trudne? Uczniowie potrafią stosować wzory logarytmów "na sucho", ale gubią się w modelowaniu sytuacji praktycznej.

Zadania tego typu łączą wiedzę z funkcji wykładniczej i procentów.

Miejsce 6: Geometria analityczna - okrąg i prosta - ok. 12% zdawalności

Geometria analityczna to dział, w którym proste zadania (odległość dwóch punktów, równanie prostej) są łatwe, ale zadania łączące okrąg z prostą mają jedne z najniższych zdawalności.

Przykład

Prosta y=x+my = x + my=x+m jest styczna do okręgu x2+y2−4x+2y−4=0x^2 + y^2 - 4x + 2y - 4 = 0x2+y2−4x+2y−4=0. Wyznacz wartości mmm.

Rozwiązanie:

Krok 1 - sprowadzamy równanie okręgu do postaci kanonicznej:

(x−2)2+(y+1)2=9(x-2)^2 + (y+1)^2 = 9(x−2)2+(y+1)2=9

Środek S=(2,−1)S = (2, -1)S=(2,−1), promień r=3r = 3r=3.

Krok 2 - warunek styczności: odległość środka od prostej równa promieniowi.

Prosta: x−y+m=0x - y + m = 0x−y+m=0

d(S,l)=∣2−(−1)+m∣12+(−1)2=∣3+m∣2=3d(S, l) = \frac{|2 - (-1) + m|}{\sqrt{1^2 + (-1)^2}} = \frac{|3 + m|}{\sqrt{2}} = 3d(S,l)=12+(−1)2​∣2−(−1)+m∣​=2​∣3+m∣​=3 ∣3+m∣=32|3 + m| = 3\sqrt{2}∣3+m∣=32​ m=−3+32lubm=−3−32m = -3 + 3\sqrt{2} \quad \text{lub} \quad m = -3 - 3\sqrt{2}m=−3+32​lubm=−3−32​

Dlaczego to trudne? Wymaga kilku kroków: sprowadzenie do postaci kanonicznej, wzór na odległość punktu od prostej, rozwiązanie równania z wartością bezwzględną. Błąd w jednym kroku rujnuje całość.

Miejsce 5: Zadania optymalizacyjne - ok. 11% zdawalności

Zadania optymalizacyjne to te, w których trzeba znaleźć największą lub najmniejszą wartość pewnej wielkości przy danych ograniczeniach. Na maturze podstawowej pojawiają się co roku za 4-5 punktów.

Przykład

Z prostokątnej blachy o wymiarach 20 cm na 30 cm wycinamy w rogach jednakowe kwadraty o boku xxx i zaginamy boki, tworząc pudełko bez pokrywki. Jaka wartość xxx daje pudełko o największej objętości?

Rozwiązanie:

Wymiary pudełka: (30−2x)×(20−2x)×x(30 - 2x) \times (20 - 2x) \times x(30−2x)×(20−2x)×x

Objętość:

V(x)=x(30−2x)(20−2x)=4x3−100x2+600xV(x) = x(30 - 2x)(20 - 2x) = 4x^3 - 100x^2 + 600xV(x)=x(30−2x)(20−2x)=4x3−100x2+600x

Dziedzina: x∈(0,10)x \in (0, 10)x∈(0,10) (bo 20−2x>020 - 2x > 020−2x>0)

Szukamy maksimum. Liczymy pochodną (na maturze podstawowej stosujemy trik z formą iloczynową lub tabelką wartości):

V′(x)=12x2−200x+600=4(3x2−50x+150)V'(x) = 12x^2 - 200x + 600 = 4(3x^2 - 50x + 150)V′(x)=12x2−200x+600=4(3x2−50x+150) Δ=2500−1800=700\Delta = 2500 - 1800 = 700Δ=2500−1800=700 x=50±7006=50±1076x = \frac{50 \pm \sqrt{700}}{6} = \frac{50 \pm 10\sqrt{7}}{6}x=650±700​​=650±107​​ x1≈3,92lubx2≈12,74x_1 \approx 3{,}92 \quad \text{lub} \quad x_2 \approx 12{,}74x1​≈3,92lubx2​≈12,74

Ponieważ x2>10x_2 > 10x2​>10 (poza dziedziną), jedyne rozwiązanie to x≈3,92x \approx 3{,}92x≈3,92 cm.

Na maturze podstawowej (bez pochodnych) podejście jest inne: CKE ogranicza xxx do liczb naturalnych i prosi o sprawdzenie, która daje największą objętość. Wtedy sprawdzamy V(3)V(3)V(3), V(4)V(4)V(4), V(5)V(5)V(5) itd.

Dlaczego to trudne? Wymaga zbudowania modelu matematycznego z treści zadania tekstowego - a tego nie da się zrobić mechanicznie.

Przeczytaj nasz artykuł o rozwiązywaniu zadań otwartych, żeby poznać ogólną strategię.

Miejsce 4: Trygonometria w planimetrii - ok. 10% zdawalności

Samo stosowanie wzorów trygonometrycznych nie jest trudne. Problem pojawia się, gdy trygonometria łączy się z planimetrią - zwłaszcza w zadaniach z trójkątami niewpisanymi w standardowe schematy.

Przykład

W trójkącie ABCABCABC bok AB=6AB = 6AB=6, bok BC=8BC = 8BC=8 i kąt ∠ABC=60°\angle ABC = 60°∠ABC=60°. Oblicz pole trójkąta i długość boku ACACAC.

Rozwiązanie:

Pole ze wzoru z sinusem kąta:

P=12⋅AB⋅BC⋅sin⁡(∠ABC)=12⋅6⋅8⋅sin⁡60°=24⋅32=123P = \frac{1}{2} \cdot AB \cdot BC \cdot \sin(\angle ABC) = \frac{1}{2} \cdot 6 \cdot 8 \cdot \sin 60° = 24 \cdot \frac{\sqrt{3}}{2} = 12\sqrt{3}P=21​⋅AB⋅BC⋅sin(∠ABC)=21​⋅6⋅8⋅sin60°=24⋅23​​=123​

Długość ACACAC z twierdzenia cosinusów:

AC2=AB2+BC2−2⋅AB⋅BC⋅cos⁡(∠ABC)AC^2 = AB^2 + BC^2 - 2 \cdot AB \cdot BC \cdot \cos(\angle ABC)AC2=AB2+BC2−2⋅AB⋅BC⋅cos(∠ABC) AC2=36+64−2⋅6⋅8⋅cos⁡60°=100−96⋅12=100−48=52AC^2 = 36 + 64 - 2 \cdot 6 \cdot 8 \cdot \cos 60° = 100 - 96 \cdot \frac{1}{2} = 100 - 48 = 52AC2=36+64−2⋅6⋅8⋅cos60°=100−96⋅21​=100−48=52 AC=52=213AC = \sqrt{52} = 2\sqrt{13}AC=52​=213​

Dlaczego to trudne? Uczniowie nie wiedzą, kiedy użyć twierdzenia cosinusów, a kiedy sinusów. Zasada jest prosta:

•Znasz dwa boki i kąt między nimi - twierdzenie cosinusów

•Znasz bok i dwa kąty lub dwa boki i kąt naprzeciwko - twierdzenie sinusów

Miejsce 3: Stereometria z trygonometrią - ok. 8% zdawalności

Stereometria to dział, który konsekwentnie ma najniższą zdawalność na maturze. Zadania łączące bryły 3D z trygonometrią to absolutny szczyt trudności na poziomie podstawowym.

Przykład

W ostrosłupie prawidłowym czworokątnym ABCDSABCDSABCDS krawędź podstawy ma długość a=6a = 6a=6, a kąt nachylenia krawędzi bocznej do podstawy wynosi 60°60°60°. Oblicz objętość ostrosłupa.

Rozwiązanie:

Krok 1 - rysunek i analiza. Podstawa to kwadrat o boku 6. Punkt OOO to środek kwadratu (przecięcie przekątnych).

Krok 2 - odległość od środka do wierzchołka podstawy:

∣AO∣=d2=622=32|AO| = \frac{d}{2} = \frac{6\sqrt{2}}{2} = 3\sqrt{2}∣AO∣=2d​=262​​=32​

Krok 3 - kąt nachylenia krawędzi SASASA do podstawy to kąt ∠SAO=60°\angle SAO = 60°∠SAO=60°. Z trójkąta prostokątnego SAOSAOSAO:

tan⁡60°=∣SO∣∣AO∣=h32\tan 60° = \frac{|SO|}{|AO|} = \frac{h}{3\sqrt{2}}tan60°=∣AO∣∣SO∣​=32​h​ h=32⋅3=36h = 3\sqrt{2} \cdot \sqrt{3} = 3\sqrt{6}h=32​⋅3​=36​

Krok 4 - objętość:

V=13⋅Pp⋅h=13⋅36⋅36=366V = \frac{1}{3} \cdot P_p \cdot h = \frac{1}{3} \cdot 36 \cdot 3\sqrt{6} = 36\sqrt{6}V=31​⋅Pp​⋅h=31​⋅36⋅36​=366​

Dlaczego to trudne? Uczniowie mają problem z:
1. Znalezieniem odpowiedniego trójkąta prostokątnego w bryle 3D
2. Poprawnym zidentyfikowaniem kąta (nachylenie krawędzi vs. nachylenie ściany to różne rzeczy!)
3. Przekształceniem problemu 3D na problem 2D

Kluczowa rada: zawsze rysuj przekrój - znajdź trójkąt prostokątny, w którym leży szukany kąt lub odcinek.

Miejsce 2: Planimetria dowodowa - ok. 6% zdawalności

Planimetria dowodowa to zadania, w których zamiast policzyć konkretną wartość, musisz udowodnić, że coś jest prawdą. Na maturze pojawiają się za 4-5 punktów i regularnie mają najniższe wyniki.

Przykład

Dany jest trójkąt równoramienny ABCABCABC, w którym ∣AB∣=∣AC∣|AB| = |AC|∣AB∣=∣AC∣. Punkt DDD leży na boku BCBCBC tak, że ∣BD∣=∣AB∣|BD| = |AB|∣BD∣=∣AB∣. Udowodnij, że ∠BAD=12(∠ABC−60°)\angle BAD = \frac{1}{2}(\angle ABC - 60°)∠BAD=21​(∠ABC−60°) wtedy, gdy ∠ABC>60°\angle ABC > 60°∠ABC>60°.

Rozwiązanie:

Oznaczmy ∠ABC=∠ACB=β\angle ABC = \angle ACB = \beta∠ABC=∠ACB=β (trójkąt równoramienny).

Wtedy ∠BAC=180°−2β\angle BAC = 180° - 2\beta∠BAC=180°−2β.

Trójkąt ABDABDABD jest równoramienny (∣BD∣=∣AB∣|BD| = |AB|∣BD∣=∣AB∣), więc:

∠BAD=∠BDA=180°−β2=90°−β2\angle BAD = \angle BDA = \frac{180° - \beta}{2} = 90° - \frac{\beta}{2}∠BAD=∠BDA=2180°−β​=90°−2β​

Czekaj - sprawdźmy. W trójkącie ABDABDABD: ∠ABD=β\angle ABD = \beta∠ABD=β, ∣BD∣=∣AB∣|BD| = |AB|∣BD∣=∣AB∣, więc trójkąt jest równoramienny z ∠ADB=∠BAD\angle ADB = \angle BAD∠ADB=∠BAD.

∠BAD+∠ADB+β=180°\angle BAD + \angle ADB + \beta = 180°∠BAD+∠ADB+β=180° 2⋅∠BAD=180°−β2 \cdot \angle BAD = 180° - \beta2⋅∠BAD=180°−β ∠BAD=90°−β2\angle BAD = 90° - \frac{\beta}{2}∠BAD=90°−2β​

Teraz sprawdzamy, czy to jest równe 12(β−60°)\frac{1}{2}(\beta - 60°)21​(β−60°):

90°−β2=β−60°2=β2−30°90° - \frac{\beta}{2} = \frac{\beta - 60°}{2} = \frac{\beta}{2} - 30°90°−2β​=2β−60°​=2β​−30° 90°+30°=β2+β290° + 30° = \frac{\beta}{2} + \frac{\beta}{2}90°+30°=2β​+2β​ 120°=β120° = \beta120°=β

To oznacza, że równość zachodzi tylko dla β=120°\beta = 120°β=120°, co jest sprzeczne z założeniem trójkąta (suma kątów > 180°).

Powyższy przykład pokazuje, dlaczego dowodzenie jest tak trudne - wymaga precyzyjnego rozumowania, a nie tylko podstawiania do wzorów. Każdy krok musi logicznie wynikać z poprzedniego.

Dlaczego to najtrudniejszy typ planimetrii?

•Nie ma jednego schematu - każdy dowód jest inny

•Wymaga kreatywnego myślenia (konstrukcje pomocnicze, dodatkowe linie)

•Błąd w rozumowaniu psuje cały dowód

•Uczniowie nie ćwiczą dowodów (skupiają się na obliczeniach)

Przygotuj się do planimetrii na maturze i przerab zadania z bazy planimetrii.

Miejsce 1: Zadania z dowodzeniem nierówności - ok. 4% zdawalności

Absolutny numer jeden w rankingu trudności. Zadania, w których trzeba udowodnić, że pewna nierówność zachodzi dla wszystkich liczb spełniających dane warunki.

Przykład

Udowodnij, że dla dowolnych liczb rzeczywistych aaa i bbb zachodzi nierówność:

a2+b2≥2aba^2 + b^2 \geq 2aba2+b2≥2ab

Rozwiązanie:

Przekształcamy:

a2+b2−2ab≥0a^2 + b^2 - 2ab \geq 0a2+b2−2ab≥0 (a−b)2≥0(a - b)^2 \geq 0(a−b)2≥0

Kwadrat dowolnej liczby rzeczywistej jest nieujemny, więc nierówność jest prawdziwa dla każdych a,b∈Ra, b \in \mathbb{R}a,b∈R. □\square□

To prosty przykład, ale na maturze pojawiają się trudniejsze warianty:

Przykład trudniejszy

Udowodnij, że dla dodatnich a,b,ca, b, ca,b,c spełniających a+b+c=1a + b + c = 1a+b+c=1 zachodzi:

ab+bc+ac≤13ab + bc + ac \leq \frac{1}{3}ab+bc+ac≤31​

Rozwiązanie:

Korzystamy z tożsamości:

(a+b+c)2=a2+b2+c2+2(ab+bc+ac)(a + b + c)^2 = a^2 + b^2 + c^2 + 2(ab + bc + ac)(a+b+c)2=a2+b2+c2+2(ab+bc+ac)

Wiemy, że a+b+c=1a + b + c = 1a+b+c=1, więc:

1=a2+b2+c2+2(ab+bc+ac)1 = a^2 + b^2 + c^2 + 2(ab + bc + ac)1=a2+b2+c2+2(ab+bc+ac)

Z nierówności Cauchy'ego-Schwarza (lub wprost z (a−b)2+(b−c)2+(a−c)2≥0(a-b)^2 + (b-c)^2 + (a-c)^2 \geq 0(a−b)2+(b−c)2+(a−c)2≥0):

a2+b2+c2≥ab+bc+aca^2 + b^2 + c^2 \geq ab + bc + aca2+b2+c2≥ab+bc+ac

Podstawiamy do tożsamości:

1=a2+b2+c2+2(ab+bc+ac)≥ab+bc+ac+2(ab+bc+ac)=3(ab+bc+ac)1 = a^2 + b^2 + c^2 + 2(ab+bc+ac) \geq ab+bc+ac + 2(ab+bc+ac) = 3(ab+bc+ac)1=a2+b2+c2+2(ab+bc+ac)≥ab+bc+ac+2(ab+bc+ac)=3(ab+bc+ac) ab+bc+ac≤13□ab + bc + ac \leq \frac{1}{3} \quad \squareab+bc+ac≤31​□

Dlaczego zdawalność wynosi 4%? Bo dowodzenie nierówności wymaga:

•Znajomości technik algebraicznych (np. dodawanie i odejmowanie, dopełnianie do kwadratu)

•Umiejętności "zobaczenia" kierunku dowodu

•Precyzyjnego, krok-po-kroku zapisu rozumowania

Podsumowanie rankingu

MiejsceTyp zadaniaŚrednia zdawalnośćDział
10Układy równań z parametrem~18%Układy równań
9Wartość bezwzględna w nierównościach~16%Równania i nierówności
8Ciągi rekurencyjne~15%Ciągi
7Funkcja wykładnicza w kontekście~14%Funkcja wykładnicza
6Okrąg i prosta - geometria analityczna~12%Geometria analityczna
5Zadania optymalizacyjne~11%Wielodziałowe
4Trygonometria w planimetrii~10%Trygonometria
3Stereometria z trygonometrią~8%Stereometria
2Planimetria dowodowa~6%Planimetria
1Dowodzenie nierówności~4%Liczby rzeczywiste

Jak przygotować się do trudnych zadań? 5 konkretnych strategii

1. Zacznij od "pewnych punktów" - potem dochodź do trudnych

Nie rzucaj się od razu na najtrudniejsze zadania. Najpierw opanuj tematy, które dają pewne punkty - opisaliśmy je w artykule o pewniakach maturalnych 2026. Dopiero gdy te tematy siedzą na 100%, zabierz się za ranking powyżej.

2. Ucz się rozwiązywać "od tyłu"

Przy trudnych zadaniach często pomaga analiza rozwiązania wzorcowego od końca: co jest wynikiem? Z czego to wynika? Jaki krok był kluczowy? Tak budujesz intuicję, którą potem zastosujesz w nowych zadaniach.

3. Rysuj - zawsze

W stereometrii, planimetrii i geometrii analitycznej rysunek to połowa sukcesu. Nawet jeśli zadanie nie wymaga rysunku, zrób go. Oznacz wszystkie dane, dorysuj pomocnicze linie. Wiele rozwiązań staje się oczywistych po narysowaniu dobrego schematu.

4. Ćwicz zadania otwarte za 4-5 punktów

Najtrudniejsze zadania to prawie zawsze zadania otwarte. Przeczytaj nasz poradnik rozwiązywania zadań otwartych i ćwicz na arkuszach z poprzednich lat - mamy pełne rozwiązania matury próbnej z lutego 2026 i matury próbnej z marca 2026.

5. Naucz się wzorów, których nie ma w tablicach

Wiele trudnych zadań wymaga wzorów, których nie znajdziesz w tablicach maturalnych - np. wzoru na odległość punktu od prostej, wzoru Herona czy tożsamości trygonometrycznych. Zebraliśmy je w artykule wzory spoza tablic, które musisz znać.

Ile punktów warte są trudne zadania?

Oto kluczowa kwestia strategiczna. Najtrudniejsze zadania (miejsca 1-3 w naszym rankingu) są warte łącznie 10-15 punktów z 50 na arkuszu. To dużo, ale...

Żeby zdać maturę, potrzebujesz 30%. To zaledwie 15 punktów.

Żeby mieć 70% (wystarczające na większość kierunków), potrzebujesz 35 punktów.

To oznacza, że możesz kompletnie pominąć najtrudniejsze zadania i nadal zdobyć 70%. Skupienie się na łatwych i średnich zadaniach to statystycznie lepsza strategia niż próba rozwiązania wszystkiego.

Ale jeśli celujesz w 90%+ albo zdajesz rozszerzoną maturę - te zadania musisz opanować. Zacznij od miejsca 10 i systematycznie pracuj w górę rankingu.

Całą strategię przygotowań do matury 2026 opisaliśmy w kompletnym przewodniku. A jeśli do matury zostało ci już niewiele czasu, sprawdź plan na ostatnie tygodnie.

Potrzebujesz więcej zadań do przećwiczenia?

Wszystkie typy zadań z tego rankingu znajdziesz w naszej bazie. Przejdź do symulatora matury, żeby przećwiczyć pełne arkusze w warunkach egzaminacyjnych, albo wybierz konkretny dział i ćwicz zadania jedno po drugim. Powodzenia!

Do matury zostało 39 dni

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Masz tu wszystko czego potrzebujesz do matury. Prawdziwe zadania CKE z rozwiązaniami krok po kroku, filmy i śledzenie postępu. Jednorazowo, bez subskrypcji.

2438

zadań CKE

1563

rozwiązań

1537

filmów

Kup dostęp za 19 zł

Dostęp na zawsze · Bez subskrypcji · Bez ukrytych opłat

Spis treści

  1. Dlaczego jedne zadania maturalne rozwiązuje 90% uczniów, a inne tylko 5%?
  2. Jak powstał ten ranking?
  3. Miejsce 10: Układy równań z parametrem - ok. 18% zdawalności
  4. Przykład
  5. Miejsce 9: Wartość bezwzględna w równaniach i nierównościach - ok. 16% zdawalności
  6. Dlaczego uczniowie się mylą?
  7. Miejsce 8: Ciągi rekurencyjne i sumowanie szeregów - ok. 15% zdawalności
  8. Przykład - ciąg rekurencyjny
  9. Miejsce 7: Funkcja wykładnicza i logarytmiczna w kontekście - ok. 14% zdawalności
  10. Przykład
  11. Miejsce 6: Geometria analityczna - okrąg i prosta - ok. 12% zdawalności
  12. Przykład
  13. Miejsce 5: Zadania optymalizacyjne - ok. 11% zdawalności
  14. Przykład
  15. Miejsce 4: Trygonometria w planimetrii - ok. 10% zdawalności
  16. Przykład
  17. Miejsce 3: Stereometria z trygonometrią - ok. 8% zdawalności
  18. Przykład
  19. Miejsce 2: Planimetria dowodowa - ok. 6% zdawalności
  20. Przykład
  21. Miejsce 1: Zadania z dowodzeniem nierówności - ok. 4% zdawalności
  22. Przykład
  23. Przykład trudniejszy
  24. Podsumowanie rankingu
  25. Jak przygotować się do trudnych zadań? 5 konkretnych strategii
  26. 1. Zacznij od "pewnych punktów" - potem dochodź do trudnych
  27. 2. Ucz się rozwiązywać "od tyłu"
  28. 3. Rysuj - zawsze
  29. 4. Ćwicz zadania otwarte za 4-5 punktów
  30. 5. Naucz się wzorów, których nie ma w tablicach
  31. Ile punktów warte są trudne zadania?
  32. Potrzebujesz więcej zadań do przećwiczenia?