Wyrażenie wymierne to iloraz dwóch wielomianów, np. . Dziedzinę takiego wyrażenia wyznaczasz, przyrównując mianownik do zera i wykluczając otrzymane rozwiązania ze zbioru liczb rzeczywistych. Skracasz je tak jak zwykłe ułamki: rozkładasz licznik i mianownik na czynniki i eliminujesz te same czynniki, ale dziedzinę zawsze ustalasz na podstawie wyjściowego wzoru, jeszcze przed skróceniem.
Ten temat pojawia się na maturze podstawowej regularnie, zarówno w zadaniach zamkniętych (np. wskaż dziedzinę), jak i w zadaniach otwartych, gdzie trzeba wykonać kilka działań na ułamkach algebraicznych naraz. Bez pewnego opanowania wzorów skróconego mnożenia i rozkładu wielomianu na czynniki trudno tu o dobry wynik, bo cała trudność w wyrażeniach wymiernych to właśnie sprawne faktoryzowanie. W tym artykule pokażę ci pełny algorytm wyznaczania dziedziny, zasady skracania i wszystkie cztery działania na ułamkach algebraicznych na 5 przykładach maturalnych rozwiązanych krok po kroku.
Co to jest wyrażenie wymierne i jak wyznaczyć jego dziedzinę
Wyrażenie wymierne to wyrażenie postaci , gdzie i są wielomianami, a nie jest wielomianem zerowym. Dziedziną takiego wyrażenia jest zbiór wszystkich liczb rzeczywistych, dla których mianownik jest różny od zera. Żeby ją wyznaczyć, rozwiązujesz równanie i wykluczasz otrzymane rozwiązania ze zbioru .
Na przykład dla wyrażenia rozwiązujesz , czyli lub . Dziedziną jest więc .
Jeśli mianownik jest bardziej rozbudowany, np. , najpierw rozkładasz go na czynniki: , a dopiero potem przyrównujesz każdy czynnik do zera osobno: lub .
Jak skracać wyrażenia wymierne (upraszczanie ułamków algebraicznych)
Wyrażenie wymierne skracasz dokładnie tak jak ułamek liczbowy: rozkładasz licznik i mianownik na czynniki, a potem eliminujesz czynniki, które występują w obu miejscach. Najważniejsza zasada: dziedzinę wyznaczasz zawsze na podstawie wyjściowego, nieskróconego wyrażenia, bo skrócenie może ukryć punkt, w którym wyrażenie traci sens.
Weźmy . Rozkładasz: licznik (różnica kwadratów), mianownik . Dziedzina, jeszcze z wyjściowego mianownika: i . Po skróceniu wspólnego czynnika :
dla i .
Zwróć uwagę, że w wyniku formalnie widać tylko warunek , ale też trzeba wykluczyć, bo pochodzi z dziedziny wyjściowego wyrażenia. To najczęstszy błąd przy skracaniu wyrażeń wymiernych.
Do rozkładania na czynniki wykorzystujesz wzory skróconego mnożenia, wyłączanie wspólnego czynnika przed nawias, grupowanie wyrazów, a przy wielomianach wyższego stopnia dzielenie wielomianów i twierdzenie Bezouta.
Dodawanie i odejmowanie wyrażeń wymiernych
Wyrażenia wymierne dodajesz i odejmujesz jak zwykłe ułamki: sprowadzasz je do wspólnego mianownika, czyli iloczynu wszystkich różnych czynników w najwyższej potędze, a potem dodajesz lub odejmujesz liczniki. Dziedziną całego wyrażenia jest część wspólna dziedzin obu składników.
Przykład: , dla i . Wspólny mianownik to :
dla .
Mnożenie i dzielenie wyrażeń wymiernych
Wyrażenia wymierne mnożysz, mnożąc liczniki przez siebie i mianowniki przez siebie, a dzielisz, mnożąc przez odwrotność drugiego ułamka. W obu przypadkach najpierw warto rozłożyć wszystko na czynniki i skrócić, co się da, zanim wymnożysz nawiasy, inaczej dostaniesz niepotrzebnie duży wielomian.
Przykład mnożenia: . Rozkładasz :
dla i .
Przy dzieleniu pamiętaj o dodatkowym warunku: dzielnik też nie może być zerem, więc do dziedziny dochodzi jeszcze warunek .
Zadanie 1: Wyznacz dziedzinę wyrażenia wymiernego
Zadanie: Wyznacz dziedzinę wyrażenia wymiernego .
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Rozłóż mianownik na czynniki
Szukasz dwóch liczb, których suma to , a iloczyn . To i , więc .
- Krok 2
Przyrównaj każdy czynnik do zera
daje , daje .
- Krok 3
Zapisz dziedzinę
Wykluczasz oba miejsca zerowe mianownika ze zbioru liczb rzeczywistych.
.
Zadanie 2: Skróć wyrażenie wymierne
Zadanie: Skróć wyrażenie i podaj jego dziedzinę.
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Rozłóż licznik
To wzór skróconego mnożenia na kwadrat różnicy: .
- Krok 2
Rozłóż mianownik
To różnica kwadratów: .
- Krok 3
Wyznacz dziedzinę z wyjściowego mianownika
i .
- Krok 4
Skróć wspólny czynnik
, dla i .
Zadanie 3: Dodaj wyrażenia wymierne o różnych mianownikach
Zadanie: Wykonaj działanie i podaj wynik w najprostszej postaci: .
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Wyznacz dziedzinę
i .
- Krok 2
Wyznacz wspólny mianownik
Czynniki się nie powtarzają, więc wspólny mianownik to iloczyn .
- Krok 3
Sprowadź oba ułamki do wspólnego mianownika i dodaj liczniki
, dla i .
Zadanie 4: Wykonaj dzielenie wyrażeń wymiernych
Zadanie: Wykonaj działanie: .
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Wyznacz dziedzinę
Mianownik pierwszego ułamka daje . Dzielnik nie może być zerem, więc dodatkowo .
- Krok 2
Zamień dzielenie na mnożenie przez odwrotność
- Krok 3
Rozłóż licznik pierwszego ułamka
.
- Krok 4
Skróć wspólne czynniki oraz z
, dla i .
Zadanie 5: Wyznacz dziedzinę i uprość wyrażenie złożone
Zadanie: Dla wyrażenia wyznacz dziedzinę i doprowadź do najprostszej postaci.
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Rozłóż mianownik pierwszego ułamka
.
- Krok 2
Wyznacz dziedzinę
Z pierwszego ułamka: i . Z drugiego: . Łącznie: i .
- Krok 3
Skróć pierwszy ułamek
- Krok 4
Odejmij
dla każdego z dziedziny .
To ważna pułapka: mimo że wyrażenie upraszcza się do stałej , dziedzina i tak wyklucza oraz . Te dwa punkty nie należą do rozwiązania, mimo że wynik wygląda banalnie.
Typowe błędy przy wyrażeniach wymiernych
- •Wyznaczanie dziedziny po skróceniu zamiast na podstawie wyjściowego wzoru. To najczęstszy błąd na maturze, bo skrócony ułamek gubi część wykluczeń.
- •Skracanie pojedynczych wyrazów zamiast całych czynników, np. próba skrócenia do . To niedozwolone, skracać można tylko wspólne czynniki całego licznika i całego mianownika.
- •Zapominanie o dodatkowym warunku na dzielnik przy dzieleniu ułamków algebraicznych.
- •Błędny rozkład trójmianu kwadratowego na czynniki, np. pomylenie znaków przy szukaniu dwóch liczb o zadanej sumie i iloczynie.
- •Pomijanie mianownika przy sprowadzaniu do wspólnego mianownika większej liczby ułamków naraz.
Najczęstsze pytania
Czym jest wyrażenie wymierne?
Wyrażenie wymierne to iloraz dwóch wielomianów , w którym mianownik nie jest wielomianem zerowym. Innymi słowy to ułamek algebraiczny, w którym licznik i mianownik mogą zawierać niewiadomą.
Jak wyznaczyć dziedzinę wyrażenia wymiernego?
Przyrównujesz mianownik do zera, rozwiązujesz to równanie i wykluczasz otrzymane rozwiązania ze zbioru liczb rzeczywistych. Jeśli mianownik jest wielomianem wyższego stopnia, najpierw rozkładasz go na czynniki, a dopiero potem każdy czynnik przyrównujesz do zera osobno.
Czy dziedzinę wyznacza się przed czy po skróceniu wyrażenia?
Zawsze przed skróceniem, na podstawie wyjściowej, nieskróconej postaci wyrażenia. Skrócenie może wyeliminować z zapisu punkt, w którym wyrażenie w rzeczywistości nie istnieje, dlatego dziedzinę zapisujesz raz, na starcie, i przenosisz ją do wyniku końcowego.
Jak dodawać wyrażenia wymierne o różnych mianownikach?
Sprowadzasz oba ułamki do wspólnego mianownika, czyli iloczynu wszystkich różnych czynników w najwyższej występującej potędze, a następnie dodajesz albo odejmujesz liczniki, zachowując wspólny mianownik. Dziedziną wyniku jest część wspólna dziedzin obu składników.
Co się zmienia w dziedzinie przy dzieleniu wyrażeń wymiernych?
Oprócz standardowych warunków na mianowniki obu ułamków dochodzi dodatkowy warunek: dzielnik, czyli cały drugi ułamek, nie może być równy zero. Dlatego przy dzieleniu musisz wykluczyć również miejsca zerowe licznika .
Czy wyrażenie wymierne to to samo co równanie wymierne?
Nie. Wyrażenie wymierne to zapis algebraiczny bez znaku równości, który upraszczasz lub na którym wykonujesz działania. Równanie wymierne to konkretne równanie z niewiadomą, które rozwiązujesz, szukając wartości . Więcej o tym w osobnym wpisie o rozwiązywaniu równań wymiernych.
Czy ten temat pojawia się na maturze podstawowej?
Tak. Wyznaczanie dziedziny, skracanie i podstawowe działania na wyrażeniach wymiernych to wymaganie z działu wyrażenia algebraiczne w podstawie programowej i regularnie pojawia się w arkuszach CKE, głównie jako zadania za 1 lub 2 punkty.
Checklista: co musisz umieć
- wyznaczyć dziedzinę wyrażenia wymiernego z wyjściowej, nieskróconej postaci,
- rozłożyć licznik i mianownik na czynniki (wzory skróconego mnożenia, wyłączanie przed nawias, grupowanie),
- skrócić wyrażenie wymierne, pamiętając o zachowaniu pełnej dziedziny w odpowiedzi,
- dodawać i odejmować wyrażenia wymierne, sprowadzając je do wspólnego mianownika,
- mnożyć i dzielić wyrażenia wymierne, w tym dopisać dodatkowy warunek na dzielnik przy dzieleniu.
Chcesz przećwiczyć więcej? Sprawdź wzory skróconego mnożenia i ich zastosowania, naucz się sprawnie rozkładać wielomiany na czynniki, a jeśli szukasz kolejnego wymagającego tematu z tego działu, zobacz jak radzić sobie z nierównościami wymiernymi na maturze. Pełną bazę zadań z tego działu znajdziesz na stronie wyrażeń algebraicznych.