Przejdź do treści

Jak wyznaczyć wzór funkcji kwadratowej z wykresu - 4 metody i zadania maturalne

Cztery metody wyznaczania wzoru funkcji kwadratowej z wykresu: z wierzchołka, z miejsc zerowych, z osi symetrii i z trzech punktów. Siedem zadań CKE z matur 2020-2025 rozwiązanych krok po kroku, tabela znaków współczynników a, b, c i lista pułapek.

Opublikowano: · zaktualizowano · 11 min czytania

Wzór funkcji kwadratowej z wykresu wyznaczasz w trzech ruchach: odczytujesz z rysunku punkty charakterystyczne (wierzchołek W=(p,q)W=(p,q), miejsca zerowe x1,x2x_1, x_2 albo punkt przecięcia z osią OyOy), wybierasz postać wzoru dopasowaną do tych danych (kanoniczną f(x)=a(x−p)2+qf(x)=a(x-p)^2+q, gdy znasz wierzchołek, iloczynową f(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x)=a(x-x_1)(x-x_2), gdy znasz miejsca zerowe), a potem podstawiasz współrzędne jeszcze jednego punktu z wykresu i obliczasz współczynnik aa. Jeśli zadanie wymaga postaci ogólnej f(x)=ax2+bx+cf(x)=ax^2+bx+c, na końcu wymnażasz nawiasy.

Ten typ zadania wraca na maturze podstawowej regularnie. W naszej bazie 38 ze 128 zadań CKE z działu Funkcja kwadratowa łączy w treści wykres ze wzorem albo współczynnikami: od jednopunktowych zamkniętych (maj 2020, sierpień 2021) po otwarte za 3-5 punktów (maj 2022, sierpień 2024, czerwiec 2025). Poniżej dostajesz cztery metody, siedem rozwiązanych przykładów z prawdziwych arkuszy i listę pułapek, na których uczniowie tracą punkty.

Trzy postacie funkcji kwadratowej - którą wybrać do odczytu z wykresu

Postać wzoru dobierasz do tego, co widzisz na rysunku. Wierzchołek prowadzi do postaci kanonicznej, miejsca zerowe do iloczynowej, a punkt przecięcia z osią OyOy daje od razu współczynnik cc w postaci ogólnej. W każdej z tych postaci współczynnik aa jest ten sam, więc obliczony raz działa wszędzie.

PostaćWzórCo odczytujesz z wykresuKiedy jej używać
ogólnaf(x)=ax2+bx+cf(x)=ax^2+bx+cpunkt (0,c)(0,c) na osi OyOy, kierunek ramion (znak aa)gdy masz trzy dowolne punkty albo zadanie każe podać aa, bb, cc
kanonicznaf(x)=a(x−p)2+qf(x)=a(x-p)^2+qwierzchołek W=(p,q)W=(p,q), oś symetrii x=px=pgdy widzisz wierzchołek i jeszcze jeden punkt
iloczynowaf(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x)=a(x-x_1)(x-x_2)miejsca zerowe x1x_1, x2x_2 na osi OxOxgdy parabola przecina oś OxOx i znasz jeszcze jeden punkt

Między postaciami przechodzisz algebraicznie, co opisaliśmy osobno w poradniku o przekształcaniu funkcji kwadratowej na postać kanoniczną i iloczynową. Tutaj skupiamy się na odwrotnym kierunku: z rysunku do wzoru.

Co odczytać z wykresu paraboli, zanim zaczniesz liczyć

Z rysunku wyciągasz maksymalnie sześć informacji i każda z nich przekłada się na konkretny fragment wzoru. Przejdź tę listę zawsze w tej samej kolejności, a nie przeoczysz danych, które CKE chowa w treści albo na rysunku.

  1. 1.Kierunek ramion. Ramiona w górę to a>0a>0, ramiona w dół to a<0a<0. To pierwszy filtr w zadaniach zamkniętych.
  2. 2.Wierzchołek W=(p,q)W=(p,q). Najniższy punkt (dla a>0a>0) albo najwyższy (dla a<0a<0). Od razu znasz oś symetrii x=px=p i zbiór wartości: ⟨q,+∞)\langle q, +\infty) lub (−∞,q⟩(-\infty, q\rangle.
  3. 3.Miejsca zerowe x1x_1, x2x_2. Punkty przecięcia z osią OxOx. Leżą symetrycznie względem osi symetrii, więc p=x1+x22p=\frac{x_1+x_2}{2}.
  4. 4.Punkt przecięcia z osią OyOy. Ma współrzędne (0,c)(0,c), gdzie cc to wyraz wolny postaci ogólnej. Wystarczy odczytać wysokość, na której parabola przebija oś OyOy.
  5. 5.Jeden dodatkowy punkt "na kratce". Punkt o obu współrzędnych całkowitych, przez który wyraźnie przechodzi wykres. To on posłuży do obliczenia aa.
  6. 6.Informacje z treści. CKE często dopisuje "wierzchołek i punkty przecięcia z osiami mają współrzędne całkowite" albo podaje oś symetrii zamiast wierzchołka. Traktuj to jak dane.

Jeśli którejś z tych rzeczy nie widać na rysunku, zwykle da się ją obliczyć z pozostałych. Jak znaleźć wierzchołek ze wzoru albo z miejsc zerowych, pokazujemy w poradniku o wierzchołku paraboli.

Metoda 1: z wierzchołka i jednego punktu (postać kanoniczna)

Gdy znasz wierzchołek W=(p,q)W=(p,q), zapisujesz f(x)=a(x−p)2+qf(x)=a(x-p)^2+q i masz już wszystko poza aa. Współczynnik aa obliczasz, podstawiając współrzędne dowolnego innego punktu z wykresu. To najczęstsza i najszybsza metoda, bo wierzchołek jest na rysunku zwykle najlepiej widoczny.

Przykład 1: wierzchołek i punkt na osi Ox

0/2
Matura sierpień 2024Zadanie 12Funkcja kwadratowa

Na rysunku przedstawiono fragment paraboli o wierzchołku W=(1,−2)W=(1,-2), która przecina oś OxOx w punktach (−1,0)(-1,0) i (3,0)(3,0). Wierzchołek i punkty przecięcia z osią OxOx mają współrzędne całkowite. Podaj zbiór wartości funkcji, równanie osi symetrii i wzór funkcji ff.

Pokaż rozwiązanie krok po kroku
  1. Krok 1

    zapisz postać kanoniczną z wierzchołkiem

    f(x)=a(x−1)2−2f(x)=a(x-1)^2-2

    Uwaga na znaki: p=1p=1 daje w nawiasie (x−1)(x-1), a q=−2q=-2 ląduje na końcu ze swoim minusem.

  2. Krok 2

    podstaw drugi punkt i oblicz a

    Bierzemy punkt (3,0)(3,0), bo ma proste współrzędne:

    0=a(3−1)2−2⇒4a=2⇒a=120=a(3-1)^2-2 \quad\Rightarrow\quad 4a=2 \quad\Rightarrow\quad a=\frac{1}{2}
  3. Krok 3

    zapisz wzór i odczytaj resztę

    f(x)=12(x−1)2−2f(x)=\frac{1}{2}(x-1)^2-2

    Ramiona są skierowane w górę (a>0a>0), więc zbiór wartości to ⟨−2,+∞)\langle -2, +\infty). Oś symetrii przechodzi przez wierzchołek: x=1x=1. Sprawdzenie drugim miejscem zerowym: f(−1)=12⋅4−2=0f(-1)=\frac{1}{2}\cdot 4-2=0. Zgadza się.

    W arkuszu ta część zadania była zamknięta: cztery wzory w postaci kanonicznej, wszystkie z a=12a=\frac{1}{2}, różniące się tylko znakami przy 11 w nawiasie i przy 22 na końcu (12(x−1)2−2\frac{1}{2}(x-1)^2-2, 12(x+1)2−2\frac{1}{2}(x+1)^2-2, 12(x−1)2+2\frac{1}{2}(x-1)^2+2, 12(x+1)2+2\frac{1}{2}(x+1)^2+2). CKE sprawdzało więc wyłącznie Krok 1, czyli znaki we wzorze z wierzchołkiem. Pełną treść znajdziesz w arkuszu z sierpnia 2024.

Przykład 2: wierzchołek podany, postać iloczynowa w treści

0/2
Matura maj 2020Zadanie 7Funkcja kwadratowa

Funkcja kwadratowa jest określona wzorem f(x)=a(x−1)(x−3)f(x)=a(x-1)(x-3). Wierzchołkiem paraboli jest punkt W=(2,1)W=(2,1). Oblicz aa.

Pokaż rozwiązanie krok po kroku
  1. Krok 1

    sprawdź, czy wierzchołek pasuje do miejsc zerowych

    Miejsca zerowe to 11 i 33, ich środek to 1+32=2\frac{1+3}{2}=2. Pierwsza współrzędna wierzchołka się zgadza, więc dane są spójne.

  2. Krok 2

    podstaw wierzchołek do wzoru

    1=a(2−1)(2−3)=a⋅1⋅(−1)=−a⇒a=−11=a(2-1)(2-3)=a\cdot 1\cdot(-1)=-a \quad\Rightarrow\quad a=-1

    Wierzchołek leży nad osią OxOx, a miejsca zerowe istnieją, więc ramiona muszą iść w dół. Ujemne aa potwierdza rysunek. Zadanie za 1 punkt, czas rozwiązania: pół minuty. Możesz je rozwiązać samodzielnie w aplikacji: zadanie 7 z maja 2020.

Metoda 2: z miejsc zerowych i jednego punktu (postać iloczynowa)

Gdy parabola przecina oś OxOx w punktach x1x_1 i x2x_2, zapisujesz f(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x)=a(x-x_1)(x-x_2) i podstawiasz jeszcze jeden punkt, żeby obliczyć aa. Najwygodniej użyć wierzchołka albo punktu przecięcia z osią OyOy, bo te dwa są na rysunku najłatwiejsze do odczytania.

Przykład 3: miejsca zerowe i wierzchołek

Matura próbna CKE grudzień 2023Zadanie 11Funkcja kwadratowa

Na rysunku parabola przecina oś OxOx w punktach (2,0)(2,0) i (6,0)(6,0), a jej wierzchołek to W=(4,−2)W=(4,-2). Podaj wzór funkcji w postaci iloczynowej i kanonicznej.

Pokaż rozwiązanie krok po kroku
  1. Krok 1

    zapisz postać iloczynową

    f(x)=a(x−2)(x−6)f(x)=a(x-2)(x-6)
  2. Krok 2

    podstaw wierzchołek i oblicz a

    −2=a(4−2)(4−6)=a⋅2⋅(−2)=−4a⇒a=12-2=a(4-2)(4-6)=a\cdot 2\cdot(-2)=-4a \quad\Rightarrow\quad a=\frac{1}{2}
  3. Krok 3

    zapisz postać iloczynową i przejdź do kanonicznej

    f(x)=12(x−2)(x−6)f(x)=\frac{1}{2}(x-2)(x-6)

    Wierzchołek już znasz, więc postać kanoniczna to:

    f(x)=12(x−4)2−2f(x)=\frac{1}{2}(x-4)^2-2
  4. Krok 4

    sprawdź przez wymnożenie

    12(x−2)(x−6)=12(x2−8x+12)=12x2−4x+6\frac{1}{2}(x-2)(x-6)=\frac{1}{2}(x^2-8x+12)=\frac{1}{2}x^2-4x+6
    12(x−4)2−2=12(x2−8x+16)−2=12x2−4x+6\frac{1}{2}(x-4)^2-2=\frac{1}{2}(x^2-8x+16)-2=\frac{1}{2}x^2-4x+6

    Obie postacie dają tę samą postać ogólną, a wyraz wolny c=6c=6 oznacza, że parabola przecina oś OyOy w punkcie (0,6)(0,6). W arkuszu dokładnie tak było. To samo zadanie pytało jeszcze o zbiór wartości ⟨−2,+∞)\langle -2,+\infty) i o przedział, w którym funkcja jest ujemna: (2,6)(2,6), czyli między miejscami zerowymi, bo ramiona idą w górę. Jak czytać zbiór wartości z wykresu, opisujemy w osobnym poradniku o zbiorze wartości funkcji. Cały arkusz: próbna CKE grudzień 2023.

Metoda 3: z osi symetrii i jednego miejsca zerowego

Oś symetrii x=px=p i jedno miejsce zerowe x1x_1 wystarczą, żeby znaleźć drugie miejsce zerowe: x2=2p−x1x_2=2p-x_1, bo miejsca zerowe leżą w równej odległości od osi symetrii. Potem działasz jak w Metodzie 2. Ten wariant CKE lubi w zadaniach otwartych, gdzie rysunku nie ma wcale.

Przykład 4: zadanie otwarte bez rysunku

Matura czerwiec 2025Zadanie 13Funkcja kwadratowa

Wykres funkcji kwadratowej ff przechodzi przez punkt (2,15)(2,15). Osią symetrii tego wykresu jest prosta x=−1x=-1. Jednym z miejsc zerowych funkcji ff jest liczba 11. Wyznacz wzór funkcji ff w postaci kanonicznej.

Pokaż rozwiązanie krok po kroku
  1. Krok 1

    znajdź drugie miejsce zerowe

    Miejsce zerowe x1=1x_1=1 leży 22 jednostki na prawo od osi x=−1x=-1, więc drugie leży 22 jednostki na lewo:

    x2=2⋅(−1)−1=−3x_2=2\cdot(-1)-1=-3
  2. Krok 2

    zapisz postać iloczynową i oblicz a z punktu (2,15)

    f(x)=a(x−1)(x+3)f(x)=a(x-1)(x+3)
    15=a(2−1)(2+3)=5a⇒a=315=a(2-1)(2+3)=5a \quad\Rightarrow\quad a=3
  3. Krok 3

    oblicz q, czyli wartość w wierzchołku

    Wierzchołek ma p=−1p=-1, więc:

    q=f(−1)=3⋅(−1−1)⋅(−1+3)=3⋅(−2)⋅2=−12q=f(-1)=3\cdot(-1-1)\cdot(-1+3)=3\cdot(-2)\cdot 2=-12
  4. Krok 4

    zapisz postać kanoniczną

    f(x)=3(x+1)2−12f(x)=3(x+1)^2-12

    Sprawdzenie: f(2)=3⋅9−12=15f(2)=3\cdot 9-12=15. Zgadza się. Zadanie było za 3 punkty i wymagało dokładnie tej postaci; uczeń, który zatrzymał się na f(x)=3(x−1)(x+3)f(x)=3(x-1)(x+3), tracił ostatni punkt. Treść i schemat punktowania: arkusz z czerwca 2025.

Metoda 4: z trzech punktów (układ równań) i wariant z ukrytym wierzchołkiem

Gdy na rysunku nie ma ani wierzchołka, ani miejsc zerowych, a masz trzy punkty o znanych współrzędnych, podstawiasz je do postaci ogólnej f(x)=ax2+bx+cf(x)=ax^2+bx+c i rozwiązujesz układ trzech równań. Jeśli jeden z punktów leży na osi OyOy, dostajesz cc za darmo i układ kurczy się do dwóch równań.

Przykład 5: trzy punkty, żaden nie jest wierzchołkiem

0/2

Parabola przechodzi przez punkty (0,1)(0,1), (1,0)(1,0) i (2,3)(2,3). Wyznacz wzór funkcji w postaci ogólnej.

Pokaż rozwiązanie krok po kroku
  1. Krok 1

    podstaw punkt na osi Oy

    f(0)=1⇒c=1f(0)=1 \quad\Rightarrow\quad c=1
  2. Krok 2

    podstaw pozostałe dwa punkty

    f(1)=0:a+b+1=0f(1)=0: \quad a+b+1=0
    f(2)=3:4a+2b+1=3⇒2a+b=1f(2)=3: \quad 4a+2b+1=3 \quad\Rightarrow\quad 2a+b=1
  3. Krok 3

    rozwiąż układ

    Odejmujemy pierwsze równanie od drugiego: (2a+b)−(a+b)=1−(−1)(2a+b)-(a+b)=1-(-1), czyli a=2a=2. Stąd b=−1−a=−3b=-1-a=-3. Jeśli układy to twoja słaba strona, przećwicz metodę podstawiania krok po kroku.

  4. Krok 4

    zapisz wzór i sprawdź

    f(x)=2x2−3x+1f(x)=2x^2-3x+1

    Kontrola trzecim punktem: f(2)=8−6+1=3f(2)=8-6+1=3. Zgadza się. Bonus: Δ=9−8=1\Delta=9-8=1, więc miejsca zerowe to x=3±14x=\frac{3\pm 1}{4}, czyli 11 i 12\frac{1}{2}. Pierwsze z nich to punkt (1,0)(1,0) z treści.

Przykład 6: wierzchołek ukryty w warunku "dokładnie jeden punkt wspólny"

0/2
Matura maj 2022Zadanie 35Funkcja kwadratowa

Wykres funkcji f(x)=ax2+bx+cf(x)=ax^2+bx+c ma z prostą y=6y=6 dokładnie jeden punkt wspólny. Punkty A=(−5,0)A=(-5,0) i B=(3,0)B=(3,0) należą do wykresu. Oblicz aa, bb, cc.

Pokaż rozwiązanie krok po kroku
  1. Krok 1

    przetłumacz warunki na dane o wykresie

    Punkty AA i BB leżą na osi OxOx, więc x1=−5x_1=-5 i x2=3x_2=3 to miejsca zerowe. Prosta pozioma y=6y=6 ma z parabolą dokładnie jeden punkt wspólny tylko wtedy, gdy przechodzi przez wierzchołek. Stąd q=6q=6.

  2. Krok 2

    oblicz p z symetrii miejsc zerowych

    p=−5+32=−1⇒W=(−1,6)p=\frac{-5+3}{2}=-1 \quad\Rightarrow\quad W=(-1,6)
  3. Krok 3

    postać iloczynowa i współczynnik a

    f(x)=a(x+5)(x−3)f(x)=a(x+5)(x-3)
    6=a(−1+5)(−1−3)=a⋅4⋅(−4)=−16a⇒a=−386=a(-1+5)(-1-3)=a\cdot 4\cdot(-4)=-16a \quad\Rightarrow\quad a=-\frac{3}{8}
  4. Krok 4

    wymnóż do postaci ogólnej

    f(x)=−38(x2+2x−15)=−38x2−34x+458f(x)=-\frac{3}{8}(x^2+2x-15)=-\frac{3}{8}x^2-\frac{3}{4}x+\frac{45}{8}

    Zatem a=−38a=-\frac{3}{8}, b=−34b=-\frac{3}{4}, c=458c=\frac{45}{8}. Ujemne aa ma sens: wierzchołek leży nad osią OxOx i jest maksimum. To zadanie za 5 punktów: najwięcej w całym arkuszu z maja 2022, a cała trudność siedzi w Kroku 1. Reszta to Metoda 2.

Jak ustalić znaki współczynników a, b, c z samego wykresu

Znak aa czytasz z kierunku ramion, znak cc z punktu przecięcia z osią OyOy, a znak bb z położenia wierzchołka względem osi OyOy. Wzór p=−b2ap=-\frac{b}{2a} po przekształceniu daje b=−2apb=-2ap, więc bb ma znak przeciwny do iloczynu a⋅pa\cdot p. To wystarcza do rozwiązania zadań zamkniętych bez żadnych obliczeń.

Co widziszWniosek
ramiona w góręa>0a>0
ramiona w dóła<0a<0
parabola przecina oś OyOy nad osią OxOxc>0c>0
parabola przecina oś OyOy pod osią OxOxc<0c<0
wierzchołek na osi OyOy (p=0p=0)b=0b=0
a>0a>0 i wierzchołek na prawo od osi OyOyb<0b<0
a>0a>0 i wierzchołek na lewo od osi OyOyb>0b>0
a<0a<0 i wierzchołek na prawo od osi OyOyb>0b>0
a<0a<0 i wierzchołek na lewo od osi OyOyb<0b<0

Przykład 7: wybór wzoru spośród czterech

Matura sierpień 2021Zadanie 12Funkcja kwadratowa

Na rysunku parabola ma ramiona skierowane w dół, wierzchołek na prawo od osi OyOy i przecina oś OyOy poniżej osi OxOx. Który wzór do niej pasuje: A. x2−6x+11x^2-6x+11, B. −x2+x+2-x^2+x+2, C. x2−6x−7x^2-6x-7, D. −x2+6x−7-x^2+6x-7?

Pokaż rozwiązanie krok po kroku
  1. Krok 1

    filtr po znaku a

    Ramiona w dół, więc a<0a<0. Zostają B i D.

  2. Krok 2

    filtr po znaku c

    Przecięcie z OyOy pod osią OxOx, więc c<0c<0. Odpada B (c=2c=2). Zostaje D.

  3. Krok 3

    kontrola znakiem b

    Dla D: a=−1<0a=-1<0, b=6>0b=6>0, więc p=−6−2=3>0p=-\frac{6}{-2}=3>0. Wierzchołek na prawo od osi OyOy, jak na rysunku. Odpowiedź: D. Dla pewności q=f(3)=−9+18−7=2q=f(3)=-9+18-7=2, czyli wierzchołek (3,2)(3,2) nad osią OxOx, więc miejsca zerowe istnieją.

    Podobnie działa zadanie 10 z sierpnia 2017: dla f(x)=x2+bx+cf(x)=x^2+bx+c z wierzchołkiem na prawo od osi OyOy i przecięciem osi OyOy powyżej zera dostajesz od razu b<0b<0 i c>0c>0. Więcej zadań tego typu zebraliśmy w bazie zadań CKE z funkcji kwadratowej.

Typowe pułapki przy odczytywaniu wzoru z wykresu

Większość błędów w tym typie zadań to nie brak wiedzy, tylko znaki i pośpiech. Oto lista tego, co najczęściej kosztuje punkty.

  • •Znak w postaci kanonicznej. Wierzchołek W=(−1,2)W=(-1,2) daje f(x)=a(x+1)2+2f(x)=a(x+1)^2+2, nie a(x−1)2+2a(x-1)^2+2. Nawias zawiera x−px-p, więc ujemne pp zmienia minus na plus.
  • •Przyjmowanie a=1a=1 bez liczenia. Parabola o wierzchołku (1,−2)(1,-2) i miejscu zerowym 33 ma a=12a=\frac{1}{2}, nie 11. Szerokość ramion nie jest "standardowa", a aa zawsze wynika z dodatkowego punktu.
  • •Zgadywanie aa z kształtu. "Wąska" parabola nie oznacza a=2a=2. Kształt zależy też od skali osi na rysunku. Liczysz, nie oceniasz na oko.
  • •Punkt odczytany nie z kratki. Do obliczenia aa wybieraj tylko punkty o całkowitych współrzędnych, wyraźnie zaznaczone albo opisane w treści.
  • •Postać iloczynowa bez miejsc zerowych. Jeśli parabola nie przecina osi OxOx (Δ<0\Delta<0), postaci iloczynowej nie ma. Używasz kanonicznej.
  • •Zła postać w odpowiedzi. Jeśli polecenie mówi "w postaci kanonicznej", to wynik 3(x−1)(x+3)3(x-1)(x+3) nie kończy zadania. Doprowadź do 3(x+1)2−123(x+1)^2-12.
  • •Błąd w wymnażaniu. (x−4)2=x2−8x+16(x-4)^2=x^2-8x+16, nie x2−16x^2-16. Wzory skróconego mnożenia sprawdzasz w poradniku o wzorach skróconego mnożenia.
  • •Pominięcie współczynnika aa przy wymnażaniu. W Przykładzie 6 łatwo napisać f(x)=x2+2x−15f(x)=x^2+2x-15 i zapomnieć o −38-\frac{3}{8} przed nawiasem.

Checklista: co musisz umieć

  • Rozpoznać, którą postać wzoru wybrać: wierzchołek to kanoniczna, miejsca zerowe to iloczynowa, trzy dowolne punkty to ogólna i układ równań.
  • Obliczyć aa przez podstawienie dodatkowego punktu. Zawsze. Bez wyjątków.
  • Z osi symetrii i jednego miejsca zerowego wyznaczyć drugie: x2=2p−x1x_2=2p-x_1.
  • Z miejsc zerowych wyznaczyć p=x1+x22p=\frac{x_1+x_2}{2}, a potem q=f(p)q=f(p).
  • Przetłumaczyć warunek "dokładnie jeden punkt wspólny z prostą y=ky=k" na q=kq=k.
  • Ustalić znaki aa, bb, cc z wykresu: ramiona, przecięcie z OyOy, położenie wierzchołka (b=−2apb=-2ap).
  • Przejść między postaciami: wymnożyć nawiasy i sprawdzić wynik podstawieniem jednego punktu.
  • Podać odpowiedź w postaci, o którą prosi polecenie.

Chcesz odwrotny kierunek, czyli narysować parabolę z gotowego wzoru? Mamy na to osobny poradnik: jak narysować wykres funkcji kwadratowej. A jeśli w zadaniu pojawiają się sumy i iloczyny miejsc zerowych bez ich wartości, sięgnij po wzory Viete'a.

Najczęstsze pytania

Jak wyznaczyć wzór funkcji kwadratowej, mając wierzchołek i jeden punkt?

Zapisz postać kanoniczną f(x)=a(x−p)2+qf(x)=a(x-p)^2+q, gdzie (p,q)(p,q) to wierzchołek, podstaw współrzędne drugiego punktu za xx i f(x)f(x), a potem rozwiąż równanie względem aa. Na przykład dla wierzchołka (1,−2)(1,-2) i punktu (3,0)(3,0) dostajesz 0=4a−20=4a-2, czyli a=12a=\frac{1}{2} i f(x)=12(x−1)2−2f(x)=\frac{1}{2}(x-1)^2-2.

Jak wyznaczyć wzór funkcji kwadratowej z miejsc zerowych?

Użyj postaci iloczynowej f(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x)=a(x-x_1)(x-x_2) z odczytanymi miejscami zerowymi, a współczynnik aa oblicz z jeszcze jednego punktu wykresu, najlepiej z wierzchołka albo z punktu przecięcia z osią OyOy. Same miejsca zerowe nie wystarczą, bo przez te dwa punkty przechodzi nieskończenie wiele parabol różniących się wartością aa.

Jak obliczyć współczynnik a z wykresu paraboli?

Podstaw do wybranej postaci wzoru współrzędne jednego punktu, który nie został już wykorzystany (nie wierzchołka w postaci kanonicznej, nie miejsca zerowego w iloczynowej), i rozwiąż równanie z jedną niewiadomą aa. Znak aa możesz sprawdzić kierunkiem ramion: w górę oznacza a>0a>0, w dół a<0a<0.

Czy da się wyznaczyć wzór funkcji kwadratowej z samego wierzchołka?

Nie. Wierzchołek ustala pp i qq, ale nie ustala aa, a przez jeden wierzchołek przechodzi nieskończenie wiele parabol o różnej szerokości ramion. Potrzebujesz jeszcze jednego punktu wykresu albo dodatkowej informacji, na przykład miejsca zerowego lub wartości f(0)f(0).

Jak rozpoznać znak współczynnika b z wykresu?

Skorzystaj z zależności b=−2apb=-2ap, gdzie pp to pierwsza współrzędna wierzchołka. Gdy aa i pp mają ten sam znak (na przykład ramiona w górę i wierzchołek na prawo od osi OyOy), to b<0b<0; gdy mają różne znaki, to b>0b>0; gdy wierzchołek leży na osi OyOy, to b=0b=0.

Co zrobić, gdy parabola nie przecina osi Ox?

Wtedy funkcja nie ma miejsc zerowych i postać iloczynowa nie istnieje, więc pracujesz na postaci kanonicznej z wierzchołkiem albo na postaci ogólnej z trzema punktami. Punkt przecięcia z osią OyOy nadal daje ci cc, a wierzchołek daje pp i qq.

Ile punktów trzeba znać, żeby wyznaczyć wzór funkcji kwadratowej?

Trzy punkty o znanych współrzędnych zawsze wystarczą, bo dają układ trzech równań z niewiadomymi aa, bb, cc. Jeśli jednym z danych jest wierzchołek albo para miejsc zerowych, wystarczą dwie informacje: ten punkt charakterystyczny i jeden dodatkowy punkt wykresu.

Następny krok Losuj kolejne zadanie

Kategoria: Funkcja kwadratowa

Zobacz wszystkie

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Prawdziwe zadania z matur CKE z rozwiązaniami krok po kroku. Zacznij od działu, o którym właśnie czytasz.

Ćwicz dział Funkcja kwadratowa

129 zadań CKE z rozwiązaniami

Ćwicz w aplikacji Sprawna Matura

Te same zadania CKE z rozwiązaniami, brudnopis i kalkulator, także offline.

Pobierz z App StorePobierz z Google Play