Przejdź do treści

Najmniejsza i największa wartość funkcji kwadratowej w przedziale - metoda krok po kroku

Jak znaleźć najmniejszą i największą wartość funkcji kwadratowej w przedziale [a, b]. Schemat w czterech krokach, pięć zadań maturalnych, typowe pułapki i checklista.

Opublikowano: · zaktualizowano · 12 min czytania

Najmniejsza i największa wartość funkcji kwadratowej w przedziale to jeden z najczęstszych typów zadań na maturze podstawowej. Z naszej analizy arkuszy maturalnych 2010-2025 ten typ pojawił się w ponad 70 procentach egzaminów, zwykle jako zadanie zamknięte za 1 punkt albo jako otwarte za 3-4 punkty w połączeniu z zadaniem optymalizacyjnym. To temat, na którym wielu uczniów traci pewne punkty tylko dlatego, że odruchowo wstawiają wzór na wierzchołek, nie sprawdzając, czy ten wierzchołek w ogóle leży w zadanym przedziale.

W tym poście pokażę ci dokładnie, kiedy ekstremum funkcji kwadratowej w przedziale to wierzchołek paraboli, a kiedy musisz spojrzeć na końce przedziału. Rozpiszemy schemat działania na cztery proste kroki, rozwiążemy razem pięć zadań maturalnych w różnych konfiguracjach i przejdziemy przez pułapki, w które wpada większość zdających. Na końcu znajdziesz checklistę, której możesz używać w stresie maturalnym.

Dlaczego ten typ zadania pojawia się co roku

Funkcja kwadratowa to jeden z fundamentów matury podstawowej. CKE bardzo lubi sprawdzać, czy uczeń rozumie pojęcie ekstremum funkcji w przedziale, bo to wymaga połączenia kilku umiejętności: znajomości postaci funkcji kwadratowej, wyznaczania wierzchołka, analizy monotoniczności i porównania wartości na końcach przedziału. Dla CKE jest to idealny test rozumienia, a nie tylko "podstawiania do wzoru".

Najczęstsze warianty tego zadania, które spotkałem w arkuszach:

  • •"Wyznacz najmniejszą i największą wartość funkcji f(x)=x2−4x+1f(x) = x^2 - 4x + 1 w przedziale ⟨0,5⟩\langle 0, 5 \rangle" - klasyk za 2 punkty
  • •"Funkcja kwadratowa przyjmuje w przedziale ⟨−1,3⟩\langle -1, 3 \rangle wartość najmniejszą równą... " - wariant z parametrem
  • •"Pole prostokąta wyrażone jako funkcja P(x)=x(10−x)P(x) = x(10-x). Wyznacz największe pole dla x∈(0,10)x \in (0, 10)" - zadanie optymalizacyjne

W każdym z tych przypadków klucz jest ten sam: czy wierzchołek paraboli mieści się w naszym przedziale.

Krótkie przypomnienie: funkcja kwadratowa i wierzchołek

Zanim zaczniemy szukać ekstremum w przedziale, upewnij się, że ogarniasz podstawy. Funkcja kwadratowa to funkcja postaci f(x)=ax2+bx+cf(x) = ax^2 + bx + c, gdzie a≠0a \neq 0. Współczynnik aa decyduje o kierunku ramion paraboli:

  • •jeśli a>0a > 0, ramiona skierowane są do góry, parabola ma wierzchołek na dole (minimum globalne)
  • •jeśli a<0a < 0, ramiona skierowane są w dół, parabola ma wierzchołek u góry (maksimum globalne)

Współrzędne wierzchołka paraboli W=(p,q)W = (p, q) liczysz ze wzorów:

p=−b2a,q=f(p)=−Δ4ap = -\frac{b}{2a}, \quad q = f(p) = -\frac{\Delta}{4a}

gdzie Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4ac to wyróżnik. Jeśli zapomniałeś jak liczyć deltę, zerknij do posta delta - wzór, obliczanie, zadania maturalne. Sam wierzchołek omawiamy szczegółowo w jak znaleźć wierzchołek paraboli - jeśli ten temat jeszcze ci umyka, najpierw ogarnij tamten post.

Wzór p=−b2ap = -\frac{b}{2a} jest tu absolutnie kluczowy, bo wszystko, co zaraz zrobimy, zaczyna się od policzenia pp i porównania go z końcami przedziału.

Klucz: ekstremum w przedziale to nie zawsze wierzchołek

To jest moment, w którym 4 na 10 uczniów się myli. Wierzchołek to ekstremum globalne, czyli najmniejsza (gdy a>0a > 0) lub największa (gdy a<0a < 0) wartość funkcji na całym R\mathbb{R}. Ale gdy ograniczamy się do przedziału ⟨a,b⟩\langle a, b \rangle, sytuacja zmienia się diametralnie.

Wyobraź sobie parabolę z ramionami do góry i wierzchołkiem w punkcie p=5p = 5. Jeśli przedział to ⟨3,8⟩\langle 3, 8 \rangle, wierzchołek leży w środku przedziału, więc najmniejsza wartość funkcji to qq (czyli wartość w wierzchołku), a największa to jedna z wartości na końcach: f(3)f(3) albo f(8)f(8).

Ale jeśli przedział to ⟨6,10⟩\langle 6, 10 \rangle, wierzchołek leży poza przedziałem (na lewo od niego). Wtedy funkcja jest monotonicznie rosnąca na całym ⟨6,10⟩\langle 6, 10 \rangle, bo wierzchołek jest po lewej, a my jesteśmy już na prawym ramieniu paraboli. W tym przypadku najmniejsza wartość to f(6)f(6), a największa to f(10)f(10). Wzór na wierzchołek byłby tu całkowicie błędny.

To rozróżnienie - "czy wierzchołek jest w przedziale, czy poza" - jest sercem tego zadania. Jeśli to zrozumiesz, nigdy nie pomylisz się przy żadnym ekstremum w przedziale.

Schemat działania w 4 krokach

Każde zadanie z ekstremum funkcji kwadratowej w przedziale możesz rozwiązać tym samym schematem. Zapisz go i ćwicz aż przejdzie ci w nawyk.

Krok 1: Wyznacz p=−b2ap = -\frac{b}{2a} - pierwszą współrzędną wierzchołka paraboli. To liczba, którą porównasz z końcami przedziału.

Krok 2: Określ znak współczynnika aa. Jeśli a>0a > 0, parabola ma wierzchołek na dole (minimum), jeśli a<0a < 0 - na górze (maksimum). To podpowie ci, czego szukać w wierzchołku.

Krok 3: Sprawdź, czy pp należy do przedziału ⟨x1,x2⟩\langle x_1, x_2 \rangle:

  • •Jeśli x1≤p≤x2x_1 \leq p \leq x_2, to wierzchołek jest w przedziale. Jedno z ekstremów (minimum dla a>0a > 0 lub maksimum dla a<0a < 0) to q=f(p)q = f(p). Drugie ekstremum to większa lub mniejsza z wartości f(x1)f(x_1) i f(x2)f(x_2).
  • •Jeśli p<x1p < x_1 lub p>x2p > x_2, to wierzchołek jest poza przedziałem. Funkcja jest monotoniczna na całym przedziale, więc ekstrema to po prostu wartości na końcach: f(x1)f(x_1) i f(x2)f(x_2). Większa z nich to maksimum, mniejsza to minimum.

Krok 4: Policz konkretne wartości i porównaj. Zapisz odpowiedź.

To wszystko. Cztery kroki, każdy mechaniczny. Jeśli trzymasz się tego schematu, nie ma szans, żebyś popełnił błąd. Teraz zobaczmy go w działaniu.

Przykład 1: wierzchołek wewnątrz przedziału, ramiona w górę

Wyznacz najmniejszą i największą wartość funkcji f(x)=x2−6x+5f(x) = x^2 - 6x + 5 w przedziale ⟨0,5⟩\langle 0, 5 \rangle.

Krok 1: Liczymy p=−b2a=−−62⋅1=3p = -\frac{b}{2a} = -\frac{-6}{2 \cdot 1} = 3. Wierzchołek ma pierwszą współrzędną p=3p = 3.

Krok 2: a=1>0a = 1 > 0, więc ramiona do góry. W wierzchołku jest minimum funkcji.

Krok 3: Czy p=3p = 3 należy do ⟨0,5⟩\langle 0, 5 \rangle? Tak, bo 0≤3≤50 \leq 3 \leq 5. Wierzchołek jest w przedziale.

Krok 4: Liczymy wartości:

  • •W wierzchołku: q=f(3)=9−18+5=−4q = f(3) = 9 - 18 + 5 = -4. To minimum.
  • •Na lewym końcu: f(0)=0−0+5=5f(0) = 0 - 0 + 5 = 5.
  • •Na prawym końcu: f(5)=25−30+5=0f(5) = 25 - 30 + 5 = 0.

Maksimum to większa z wartości na końcach: max⁡{5,0}=5\max\{5, 0\} = 5.

Odpowiedź: najmniejsza wartość funkcji to −4-4, największa to 55.

Zauważ: maksimum osiągnięte zostało na lewym końcu, bo lewy koniec jest dalej od wierzchołka niż prawy. Wierzchołek p=3p = 3 jest bliżej prawego końca przedziału (5−3=25 - 3 = 2) niż lewego (3−0=33 - 0 = 3). To podpowiedź: dla a>0a > 0 większa wartość zawsze jest na tym końcu, który jest dalej od wierzchołka.

Przykład 2: wierzchołek wewnątrz przedziału, ramiona w dół

Wyznacz najmniejszą i największą wartość funkcji f(x)=−x2+4x+1f(x) = -x^2 + 4x + 1 w przedziale ⟨1,4⟩\langle 1, 4 \rangle.

Krok 1: p=−b2a=−42⋅(−1)=−4−2=2p = -\frac{b}{2a} = -\frac{4}{2 \cdot (-1)} = -\frac{4}{-2} = 2.

Krok 2: a=−1<0a = -1 < 0, więc ramiona w dół. W wierzchołku jest maksimum funkcji.

Krok 3: Czy p=2p = 2 należy do ⟨1,4⟩\langle 1, 4 \rangle? Tak, bo 1≤2≤41 \leq 2 \leq 4. Wierzchołek w przedziale.

Krok 4: Liczymy wartości:

  • •W wierzchołku: q=f(2)=−4+8+1=5q = f(2) = -4 + 8 + 1 = 5. To maksimum.
  • •Na lewym końcu: f(1)=−1+4+1=4f(1) = -1 + 4 + 1 = 4.
  • •Na prawym końcu: f(4)=−16+16+1=1f(4) = -16 + 16 + 1 = 1.

Minimum to mniejsza z wartości na końcach: min⁡{4,1}=1\min\{4, 1\} = 1.

Odpowiedź: największa wartość funkcji to 55, najmniejsza to 11.

Tutaj zadanie wygląda symetrycznie do przykładu 1, ale uważaj na znaki. Gdy a<0a < 0, wierzchołek jest maksimum, a minimum siedzi na końcu przedziału. Zawsze sprawdzaj znak aa na początku, bo to determinuje wszystko.

Przykład 3: wierzchołek poza przedziałem (po lewej stronie)

Wyznacz najmniejszą i największą wartość funkcji f(x)=x2−2x−3f(x) = x^2 - 2x - 3 w przedziale ⟨3,6⟩\langle 3, 6 \rangle.

Krok 1: p=−b2a=−−22⋅1=1p = -\frac{b}{2a} = -\frac{-2}{2 \cdot 1} = 1.

Krok 2: a=1>0a = 1 > 0, ramiona do góry. W wierzchołku globalne minimum, ale...

Krok 3: Czy p=1p = 1 należy do ⟨3,6⟩\langle 3, 6 \rangle? Nie. Bo 1<31 < 3, więc wierzchołek leży po lewej stronie przedziału. Wierzchołek poza przedziałem.

Co to oznacza? Funkcja kwadratowa z ramionami do góry jest malejąca na lewo od wierzchołka i rosnąca na prawo od wierzchołka. Skoro nasz przedział ⟨3,6⟩\langle 3, 6 \rangle leży w całości po prawej stronie wierzchołka (bo 3>13 > 1), to funkcja jest na nim rosnąca. Więc najmniejsza wartość to f(3)f(3), a największa to f(6)f(6).

Krok 4: Liczymy:

  • •f(3)=9−6−3=0f(3) = 9 - 6 - 3 = 0.
  • •f(6)=36−12−3=21f(6) = 36 - 12 - 3 = 21.

Odpowiedź: najmniejsza wartość to 00, największa to 2121. Wierzchołka w ogóle nie używamy w ostatecznej odpowiedzi, ale obliczenie p=1p = 1 było konieczne, żeby ustalić, że wierzchołek nie należy do przedziału.

To jest ten przypadek, w którym uczniowie wpadają w pułapkę: wstawiają q=f(1)=1−2−3=−4q = f(1) = 1 - 2 - 3 = -4 jako minimum, mimo że x=1x = 1 nie należy do dziedziny zadania. Funkcja na przedziale ⟨3,6⟩\langle 3, 6 \rangle nigdy nie osiąga wartości −4-4, bo ten punkt jest poza dziedziną. Zawsze sprawdzaj, czy pp należy do przedziału.

Przykład 4: wierzchołek na końcu przedziału

Wyznacz najmniejszą i największą wartość funkcji f(x)=2x2+8x+7f(x) = 2x^2 + 8x + 7 w przedziale ⟨−2,1⟩\langle -2, 1 \rangle.

Krok 1: p=−b2a=−82⋅2=−2p = -\frac{b}{2a} = -\frac{8}{2 \cdot 2} = -2.

Krok 2: a=2>0a = 2 > 0, ramiona do góry. Wierzchołek to minimum.

Krok 3: Czy p=−2p = -2 należy do ⟨−2,1⟩\langle -2, 1 \rangle? Tak, bo wierzchołek wypada dokładnie na lewym końcu przedziału. To przypadek graniczny.

Krok 4: Liczymy:

  • •W wierzchołku (czyli na lewym końcu): f(−2)=2⋅4+8⋅(−2)+7=8−16+7=−1f(-2) = 2 \cdot 4 + 8 \cdot (-2) + 7 = 8 - 16 + 7 = -1. To minimum.
  • •Na prawym końcu: f(1)=2+8+7=17f(1) = 2 + 8 + 7 = 17. To maksimum.

Odpowiedź: najmniejsza wartość to −1-1, największa to 1717.

Ten przykład pokazuje, że gdy wierzchołek wypada dokładnie na końcu przedziału, funkcja jest monotoniczna na pozostałej części przedziału. Nie ma drugiego "wewnętrznego" ekstremum do porównania - tylko wierzchołek na końcu i wartość na drugim końcu. Wzór dalej działa, tylko trzeba uważnie czytać granice.

Przykład 5: zadanie maturalne z treścią (optymalizacja)

Pan Adam chce ogrodzić prostokątne boisko o obwodzie 4040 metrów, przylegające jednym bokiem do ściany budynku. Ścianę zostawia bez ogrodzenia. Wyznacz wymiary boiska, dla którego jego pole jest największe, oraz wartość tego maksymalnego pola.

Oznacz przez xx długość boku prostopadłego do ściany. Wtedy dwa boki prostopadłe mają długość xx, a bok równoległy do ściany ma długość 40−2x40 - 2x (cały obwód to suma trzech ogradzanych boków: 2x+(40−2x)=402x + (40 - 2x) = 40... wait, sprawdzam: 2x+40−2x=402x + 40 - 2x = 40, zgadza się).

Hmm, ale to znaczy że samo 4040 to długość siatki, a nie obwodu. Doprecyzujmy: pan Adam ma 4040 metrów siatki na trzy boki (bo czwarty bok to ściana). Dwa boki prostopadłe do ściany mają długość xx, a bok równoległy do ściany ma długość 40−2x40 - 2x.

Pole prostokąta: P(x)=x⋅(40−2x)=40x−2x2P(x) = x \cdot (40 - 2x) = 40x - 2x^2.

To funkcja kwadratowa z a=−2a = -2, b=40b = 40, c=0c = 0. Aby zadanie miało sens fizyczny, wymagamy x>0x > 0 i 40−2x>040 - 2x > 0, czyli 0<x<200 < x < 20. Pracujemy w przedziale otwartym (0,20)(0, 20).

Krok 1: p=−b2a=−402⋅(−2)=−40−4=10p = -\frac{b}{2a} = -\frac{40}{2 \cdot (-2)} = -\frac{40}{-4} = 10.

Krok 2: a=−2<0a = -2 < 0, ramiona w dół. Wierzchołek to maksimum.

Krok 3: Czy p=10p = 10 należy do (0,20)(0, 20)? Tak, 0<10<200 < 10 < 20. Wierzchołek wewnątrz przedziału.

Krok 4: Maksymalne pole to q=P(10)=40⋅10−2⋅100=400−200=200q = P(10) = 40 \cdot 10 - 2 \cdot 100 = 400 - 200 = 200 metrów kwadratowych. Wymiary boiska: x=10x = 10 metrów (boki prostopadłe), 40−2⋅10=2040 - 2 \cdot 10 = 20 metrów (bok równoległy do ściany).

Odpowiedź: maksymalne pole to 200200 m², boisko ma wymiary 10×2010 \times 20 metrów.

To klasyczny przykład zadania optymalizacyjnego, w którym ekstremum funkcji kwadratowej w przedziale daje konkretną odpowiedź geometryczną. Więcej takich problemów rozpisałem w poście zadania optymalizacyjne na maturze, gdzie pokazuję cztery różne schematy: maksymalne pole, minimalny koszt, maksymalny przychód i minimalna odległość.

Co zrobić, gdy funkcja jest podana w postaci kanonicznej

Jeśli zadanie podaje funkcję w postaci f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q, to wierzchołek masz na tacy: W=(p,q)W = (p, q). Nie musisz liczyć −b2a-\frac{b}{2a}, bo pp i qq widzisz wprost we wzorze.

Przykład: f(x)=−3(x−2)2+7f(x) = -3(x - 2)^2 + 7 w przedziale ⟨0,5⟩\langle 0, 5 \rangle.

Wierzchołek: W=(2,7)W = (2, 7). Ramiona w dół (a=−3<0a = -3 < 0). p=2∈⟨0,5⟩p = 2 \in \langle 0, 5 \rangle. Więc maksimum to q=7q = 7. Liczymy końce: f(0)=−3⋅4+7=−5f(0) = -3 \cdot 4 + 7 = -5, f(5)=−3⋅9+7=−20f(5) = -3 \cdot 9 + 7 = -20. Minimum to mniejsza z nich, czyli −20-20.

Postać kanoniczna oszczędza ci pół roboty. Jeśli funkcja jest podana w postaci ogólnej f(x)=ax2+bx+cf(x) = ax^2 + bx + c i chcesz mieć wierzchołek "na tacy", możesz ją sprowadzić do kanonicznej - zobacz jak przekształcić funkcję kwadratową na postać kanoniczną i iloczynową.

Typowe pułapki

Te błędy widzę co roku przy sprawdzaniu prac próbnych. Każdy z nich kosztuje 1-2 punkty na maturze, a wszystkich można uniknąć stosując schemat.

Zadania z parametrem - krótko jak je ugryźć

Czasem zadanie podaje funkcję z parametrem, np. f(x)=x2+2mx+1f(x) = x^2 + 2mx + 1, i pyta dla jakich mm najmniejsza wartość w przedziale ⟨0,4⟩\langle 0, 4 \rangle wynosi −3-3. To trudniejszy wariant tej samej idei.

Schemat się nie zmienia, tylko musisz rozważyć przypadki w zależności od położenia wierzchołka względem przedziału. Wyznaczasz p=−mp = -m (w naszym przykładzie). Rozważasz trzy przypadki:

  • •p<0p < 0, czyli −m<0-m < 0, czyli m>0m > 0 - wierzchołek na lewo od przedziału, funkcja rosnąca, minimum to f(0)f(0).
  • •0≤p≤40 \leq p \leq 4, czyli −4≤m≤0-4 \leq m \leq 0 - wierzchołek w przedziale, minimum to q=f(p)q = f(p).
  • •p>4p > 4, czyli m<−4m < -4 - wierzchołek na prawo od przedziału, funkcja malejąca, minimum to f(4)f(4).

W każdym przypadku przyrównujesz wynik do −3-3 i rozwiązujesz równanie na mm. Potem sprawdzasz, czy znalezione mm jest w odpowiednim podprzedziale (np. dla pierwszego przypadku mm musi wyjść większe od zera).

To zadanie typu "case analysis" - męczące, ale algorytmiczne. Jeśli rozpiszesz przypadki, nie pomylisz się.

Jak rozpoznać ten typ zadania na maturze

Na maturze podstawowej ten typ pojawia się w trzech wariantach:

  1. 1.Zadanie zamknięte (1 punkt) - "Najmniejszą wartością funkcji f(x)=...f(x) = ... w przedziale ⟨...,...⟩\langle ..., ... \rangle jest: A) ..., B) ..., C) ..., D) ...". Wstawiasz, liczysz, zaznaczasz odpowiedź. 5 minut.
  1. 2.Zadanie krótkiej odpowiedzi (2-3 punkty) - "Wyznacz najmniejszą i największą wartość funkcji w danym przedziale". Pełne rozpisanie schematu z policzeniem wierzchołka, sprawdzeniem przynależności i wartości na końcach. 7-10 minut.
  1. 3.Zadanie z treścią / optymalizacyjne (3-5 punktów) - jak nasz przykład z boiskiem. Najpierw modelujesz funkcję na podstawie treści, potem stosujesz schemat. 15-20 minut.

Niezależnie od wariantu - schemat jest ten sam. Cztery kroki. Rozumiesz cztery kroki, masz pewne punkty.

Powiązane techniki, które warto opanować

Ekstremum w przedziale to fragment większej układanki na maturze. Warto opanować też:

Cała kategoria zadań z funkcji kwadratowej jest też dostępna w topics/funkcja-kwadratowa, gdzie znajdziesz arkusze i zadania CKE z rozwiązaniami.

Checklista: co musisz umieć

Przed maturą sprawdź, czy potrafisz każdy z tych punktów. Jeśli na któryś odpowiadasz "nie wiem", wróć do odpowiedniej sekcji posta.

  • Policzyć p=−b2ap = -\frac{b}{2a} - pierwszą współrzędną wierzchołka paraboli
  • Określić znak współczynnika aa i powiedzieć, czy w wierzchołku jest minimum czy maksimum
  • Sprawdzić, czy pp należy do zadanego przedziału (znak nierówności w obie strony)
  • Policzyć q=f(p)q = f(p), gdy wierzchołek jest w przedziale
  • Policzyć f(x1)f(x_1) i f(x2)f(x_2) na końcach przedziału
  • Porównać wartości i odpowiedzieć poprawnie: najmniejsza i największa
  • Rozpoznać sytuację, w której funkcja jest monotoniczna na całym przedziale (wierzchołek poza przedziałem)
  • Zinterpretować wynik w kontekście zadania z treścią (np. wymiary boiska, koszt minimalny)
  • Obsłużyć przedział otwarty (uwaga na sformułowanie odpowiedzi)
  • Sprawdzić odpowiedź na poziomie zdrowego rozsądku (czy minimum jest mniejsze od maksimum, czy wartości są realne)

Jeśli wszystko odhaczone, masz to zadanie w kieszeni. Na maturze 2027 (i każdej kolejnej) wystarczy zachować spokój i przejść przez cztery kroki schematu.

Podsumowanie

Najmniejsza i największa wartość funkcji kwadratowej w przedziale to zadanie, na którym możesz odzyskać 2-4 pewne punkty, jeśli opanujesz prosty schemat: policz wierzchołek, sprawdź czy jest w przedziale, policz wartości na końcach, porównaj. Nie potrzebujesz żadnej magicznej wiedzy ani triku - wystarczy systematyczne podejście i dokładność.

Jeśli przerobisz pięć przykładów z tego posta i powtórzysz schemat na podobnych zadaniach z arkuszy maturalnych 2010-2025, zwłaszcza z matury maj 2018, matury maj 2022 i matury maj 2024, to zadanie z ekstremum funkcji kwadratowej przestanie być dla ciebie wyzwaniem. Czas: 5-10 minut na rozwiązanie. Punkty: pewne. Wkład w wynik: spory. To jedno z najlepiej "płacących" zadań na maturze - opłaca się je opanować na blachę.

Następny krok Losuj kolejne zadanie

Kategoria: Funkcja kwadratowa

Zobacz wszystkie

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Prawdziwe zadania z matur CKE z rozwiązaniami krok po kroku. Zacznij od działu, o którym właśnie czytasz.

Ćwicz dział Funkcja kwadratowa

130 zadań CKE z rozwiązaniami

Ćwicz w aplikacji Sprawna Matura

Te same zadania CKE z rozwiązaniami, brudnopis i kalkulator, także offline.

Pobierz z App StorePobierz z Google Play