Przejdź do treści

Jak przekształcić funkcję kwadratową na postać kanoniczną i iloczynową - krok po kroku

Trzy postacie funkcji kwadratowej: ogólna, kanoniczna, iloczynowa. Jak przechodzić między nimi, kiedy której używać i 6 rozwiązanych zadań maturalnych krok po kroku.

Opublikowano: · 4 min czytania

Funkcja kwadratowa ma trzy postacie: ogólną, kanoniczną i iloczynową. Każda z nich coś "pokazuje od razu" - w postaci kanonicznej widać wierzchołek paraboli, w iloczynowej miejsca zerowe, a w ogólnej punkt przecięcia z osią OY. Na maturze z matematyki umiejętność swobodnego przechodzenia między postaciami to jedna z najważniejszych kompetencji. Dosłownie każdy arkusz ma zadanie z funkcji kwadratowej, a często kilka.

Trzy postacie funkcji kwadratowej

Funkcja kwadratowa (inaczej: trójmian kwadratowy) to każda funkcja postaci f(x)=ax2+bx+cf(x) = ax^2 + bx + c, gdzie a≠0a \ne 0.

Postać ogólna:
f(x)=ax2+bx+cf(x) = ax^2 + bx + c Postać kanoniczna:
f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q
gdzie (p,q)(p, q) to współrzędne wierzchołka paraboli. Postać iloczynowa:
f(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x) = a(x - x_1)(x - x_2)
gdzie x1,x2x_1, x_2 to miejsca zerowe funkcji (o ile istnieją).

Każda funkcja kwadratowa ma postać ogólną i kanoniczną. Postać iloczynowa istnieje tylko wtedy, gdy [delta](/jak−obliczyc−delta−rownanie−kwadratowe)≥0[delta](/jak-obliczyc-delta-rownanie-kwadratowe) \geq 0.

Postać ogólna → kanoniczna: metoda wzorów

Najprostszy sposób: policz wierzchołek (p,q)(p, q) ze wzorów.

p=−b2ap = \frac{-b}{2a} q=−Δ4a=f(p)q = \frac{-\Delta}{4a} = f(p)

Gotowe, wstawiasz do f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q.

Przykład 1: Z ogólnej do kanonicznej

Zadanie. Zamień f(x)=2x2−8x+5f(x) = 2x^2 - 8x + 5 na postać kanoniczną.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie.

Krok 1. a=2a = 2, b=−8b = -8, c=5c = 5.

Krok 2. Wierzchołek:
p=−(−8)2⋅2=84=2p = \frac{-(-8)}{2 \cdot 2} = \frac{8}{4} = 2 q=f(2)=2⋅4−8⋅2+5=8−16+5=−3q = f(2) = 2 \cdot 4 - 8 \cdot 2 + 5 = 8 - 16 + 5 = -3 Krok 3. Postać kanoniczna:
f(x)=2(x−2)2−3f(x) = 2(x - 2)^2 - 3
Odpowiedź:

f(x)=2(x−2)2−3f(x) = 2(x - 2)^2 - 3, wierzchołek (2,−3)(2, -3).

Postać ogólna → kanoniczna: uzupełnianie do kwadratu

Druga metoda, która pokazuje mechanikę. Rzadziej używana, ale nauczyciele lubią ją w dowodach.

Pomysł: "dopełnij" ax2+bxax^2 + bx tak, żeby utworzył pełen kwadrat a(x−p)2a(x - p)^2.

Przykład 2: Uzupełnianie do kwadratu

Zadanie. Zamień f(x)=x2+6x+5f(x) = x^2 + 6x + 5 na postać kanoniczną przez uzupełnianie do kwadratu.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie.

f(x)=x2+6x+5f(x) = x^2 + 6x + 5

Dopełnij pierwsze dwa wyrazy do (x+3)2=x2+6x+9(x + 3)^2 = x^2 + 6x + 9:

f(x)=(x2+6x+9)−9+5=(x+3)2−4f(x) = (x^2 + 6x + 9) - 9 + 5 = (x + 3)^2 - 4
Odpowiedź:

f(x)=(x+3)2−4f(x) = (x + 3)^2 - 4, wierzchołek (−3,−4)(-3, -4).

Zauważ: (x+3)2(x+3)^2 oznacza (x−(−3))2(x - (-3))^2, więc p=−3p = -3.

Postać ogólna → iloczynowa: przez miejsca zerowe

  1. 1.Oblicz deltę: Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4ac.
  2. 2.Jeśli Δ>0\Delta > 0: dwa miejsca zerowe x1=−b−Δ2ax_1 = \frac{-b - \sqrt{\Delta}}{2a}, x2=−b+Δ2ax_2 = \frac{-b + \sqrt{\Delta}}{2a}, postać iloczynowa: f(x)=a(x−x1)(x−x2)f(x) = a(x - x_1)(x - x_2).
  3. 3.Jeśli Δ=0\Delta = 0: jedno miejsce zerowe x0=−b2ax_0 = \frac{-b}{2a}, postać iloczynowa: f(x)=a(x−x0)2f(x) = a(x - x_0)^2.
  4. 4.Jeśli Δ<0\Delta < 0: brak postaci iloczynowej.

Przykład 3: Z ogólnej do iloczynowej

Zadanie. Zamień f(x)=x2−5x+6f(x) = x^2 - 5x + 6 na postać iloczynową.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie.

Krok 1. Δ=25−24=1\Delta = 25 - 24 = 1, Δ=1\sqrt{\Delta} = 1.

Krok 2. Miejsca zerowe:
x1=5−12=2,x2=5+12=3x_1 = \frac{5 - 1}{2} = 2, \quad x_2 = \frac{5 + 1}{2} = 3 Krok 3. Postać iloczynowa:
f(x)=(x−2)(x−3)f(x) = (x - 2)(x - 3)
Odpowiedź:

f(x)=(x−2)(x−3)f(x) = (x - 2)(x - 3).

Szybki trik: wzory Viète'a

Dla funkcji x2−5x+6x^2 - 5x + 6 szukaj dwóch liczb, których suma wynosi 5, a iloczyn 6. To 2 i 3. Gotowe, bez liczenia delty.

Wzory Viète'a:
x1+x2=−ba,x1⋅x2=cax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}, \quad x_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}

Dla a=1a = 1 (czyli x2+bx+cx^2 + bx + c): suma = −b-b, iloczyn = cc.

Postać kanoniczna → ogólna

Po prostu wymnóż nawias.

Przykład 4: Z kanonicznej do ogólnej

Zadanie. Zamień f(x)=3(x−1)2−4f(x) = 3(x - 1)^2 - 4 na postać ogólną.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie.

f(x)=3(x2−2x+1)−4=3x2−6x+3−4=3x2−6x−1f(x) = 3(x^2 - 2x + 1) - 4 = 3x^2 - 6x + 3 - 4 = 3x^2 - 6x - 1
Odpowiedź:

f(x)=3x2−6x−1f(x) = 3x^2 - 6x - 1.

Postać iloczynowa → ogólna

Również wymnóż nawiasy.

f(x)=a(x−x1)(x−x2)=a[x2−(x1+x2)x+x1x2]f(x) = a(x - x_1)(x - x_2) = a[x^2 - (x_1 + x_2)x + x_1 x_2]

Rozwiniętej postaci nauczysz się rozpoznawać po wzorach Viète'a.

Przykład 5: Z iloczynowej do ogólnej

Zadanie. Zamień f(x)=2(x+3)(x−4)f(x) = 2(x + 3)(x - 4) na postać ogólną.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie.

f(x)=2(x2+3x−4x−12)=2(x2−x−12)=2x2−2x−24f(x) = 2(x^2 + 3x - 4x - 12) = 2(x^2 - x - 12) = 2x^2 - 2x - 24
Odpowiedź:

f(x)=2x2−2x−24f(x) = 2x^2 - 2x - 24.

Kiedy której postaci używać

Postać ogólna - gdy:

  • •Chcesz od razu zobaczyć cc (punkt przecięcia z osią OY to (0,c)(0, c)).
  • •Liczysz deltę / miejsca zerowe.
  • •Podstawiasz do programu / kalkulatora.

Postać kanoniczna - gdy:

  • •Szukasz wierzchołka paraboli.
  • •Chcesz znaleźć wartość maksymalną / minimalną (qq).
  • •Rozwiązujesz zadanie optymalizacyjne (największa objętość, najmniejszy koszt).
  • •Analizujesz przesunięcia wykresu względem y=ax2y = ax^2.

Postać iloczynowa - gdy:

  • •Znasz miejsca zerowe i chcesz podać wzór funkcji.
  • •Rozwiązujesz nierówność kwadratową.
  • •Szkicujesz wykres (wiadomo, gdzie przecina oś OX).

Przykład 6: Zadanie łączące postacie

Zadanie. Funkcja kwadratowa ma miejsca zerowe x1=−1x_1 = -1 i x2=3x_2 = 3, a wartość w punkcie x=1x = 1 wynosi −8-8. Wyznacz jej wzór.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie.

Krok 1. Skoro znamy miejsca zerowe, piszemy postać iloczynową:
f(x)=a(x+1)(x−3)f(x) = a(x + 1)(x - 3) Krok 2. Z warunku f(1)=−8f(1) = -8:
a⋅2⋅(−2)=−8  ⟹  −4a=−8  ⟹  a=2a \cdot 2 \cdot (-2) = -8 \implies -4a = -8 \implies a = 2 Krok 3. Wzór:
f(x)=2(x+1)(x−3)f(x) = 2(x + 1)(x - 3)

Możesz też podać postać ogólną: f(x)=2x2−4x−6f(x) = 2x^2 - 4x - 6.

A wierzchołek? Oś symetrii jest w środku miejsc zerowych: p=−1+32=1p = \frac{-1 + 3}{2} = 1. Wartość q=f(1)=−8q = f(1) = -8. Czyli postać kanoniczna to f(x)=2(x−1)2−8f(x) = 2(x - 1)^2 - 8.

Oś symetrii i znak paraboli

  • •Oś symetrii paraboli to prosta x=px = p, gdzie pp to pierwsza współrzędna wierzchołka.
  • •Jeśli a>0a > 0, parabola jest "dnem do góry" (ramiona do góry), wartość najmniejsza = qq.
  • •Jeśli a<0a < 0, parabola jest "dnem w dół" (ramiona w dół), wartość największa = qq.

Ta prosta obserwacja jest fundamentem zadań optymalizacyjnych.

Typowe pułapki

  1. 1.Mylenie znaków pp w postaci kanonicznej - (x+3)2(x + 3)^2 to (x−(−3))2(x - (-3))^2, czyli p=−3p = -3, nie p=3p = 3.
  2. 2.Zapominanie o aa - jeśli a≠1a \ne 1, postać kanoniczna to a(x−p)2+qa(x - p)^2 + q, nie samo (x−p)2+q(x - p)^2 + q.
  3. 3.Liczenie wierzchołka bez funkcji - qq to wartość funkcji w pp, więc q=f(p)q = f(p). Ludzie często zapominają podstawić z powrotem.
  4. 4.Brak postaci iloczynowej przy Δ<0\Delta < 0 - pamiętaj, że nie zawsze istnieje.
  5. 5.Pomieszanie pp i qq - pp to x-owa wierzchołka (oś symetrii), qq to y-owa (wartość ekstremalna).

Wierzchołek ze wzorów Viète'a - szybki trik

Jeśli znasz miejsca zerowe x1,x2x_1, x_2, to p=x1+x22p = \frac{x_1 + x_2}{2} (środek między miejscami zerowymi). To najszybszy sposób na znalezienie wierzchołka dla funkcji, którą umiesz zapisać iloczynowo.

Co musisz umieć na maturę

  • [x] Zapisać wszystkie trzy postacie i rozpoznać, która to która.
  • [x] Zamieniać ogólną na kanoniczną przez wzór p=−b2ap = -\frac{b}{2a}, q=f(p)q = f(p).
  • [x] Zamieniać ogólną na iloczynową przez deltę lub wzory Viète'a.
  • [x] Znaleźć wierzchołek paraboli z dowolnej postaci.
  • [x] Wybrać właściwą postać dla danego pytania.
  • [x] Wyznaczyć funkcję z warunków (miejsca zerowe + punkt, wierzchołek + punkt, trzy punkty).
  • [x] Powiązać wzory Viète'a z postacią iloczynową.

Powiązane tematy

Ćwicz na zadaniach maturalnych w dziale funkcja kwadratowa - tam masz setki zadań z poprzednich matur.

Następny krok Losuj kolejne zadanie

Kategoria: Funkcja kwadratowa

Zobacz wszystkie

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Prawdziwe zadania z matur CKE z rozwiązaniami krok po kroku. Zacznij od działu, o którym właśnie czytasz.

Ćwicz dział Funkcja kwadratowa

143 zadania CKE z rozwiązaniami

Ćwicz w aplikacji Sprawna Matura

Te same zadania CKE z rozwiązaniami, brudnopis i kalkulator, także offline.

Pobierz z App StorePobierz z Google Play

Niezbędne pliki cookie utrzymują logowanie i ustawienia. Za Twoją zgodą używamy też analitycznych (PostHog) i reklamowych (Meta, Google Ads), żeby wiedzieć, które kampanie działają. Bez zgody liczymy wizyty anonimowo, bez plików cookie. Wybór zmienisz w każdej chwili. Polityka prywatności