Jak przekształcić funkcję kwadratową na postać kanoniczną i iloczynową - krok po kroku
·14 min czytania
Funkcja kwadratowa ma trzy postacie: ogólną, kanoniczną i iloczynową. Każda z nich coś "pokazuje od razu" - w postaci kanonicznej widać wierzchołek paraboli, w iloczynowej miejsca zerowe, a w ogólnej punkt przecięcia z osią OY. Na maturze z matematyki umiejętność swobodnego przechodzenia między postaciami to jedna z najważniejszych kompetencji. Dosłownie każdy arkusz ma zadanie z funkcji kwadratowej, a często kilka.
Trzy postacie funkcji kwadratowej
Funkcja kwadratowa (inaczej: trójmian kwadratowy) to każda funkcja postaci f(x)=ax2+bx+c, gdzie a=0.
Postać ogólna: f(x)=ax2+bx+cPostać kanoniczna: f(x)=a(x−p)2+q gdzie (p,q) to współrzędne wierzchołka paraboli.
Postać iloczynowa: f(x)=a(x−x1)(x−x2) gdzie x1,x2 to miejsca zerowe funkcji (o ile istnieją).
Każda funkcja kwadratowa ma postać ogólną i kanoniczną. Postać iloczynowa istnieje tylko wtedy, gdy [delta](/jak−obliczyc−delta−rownanie−kwadratowe)≥0.
Postać ogólna → kanoniczna: metoda wzorów
Najprostszy sposób: policz wierzchołek (p,q) ze wzorów.
p=2a−bq=4a−Δ=f(p)
Gotowe, wstawiasz do f(x)=a(x−p)2+q.
Przykład 1: Z ogólnej do kanonicznej
Zadanie. Zamień f(x)=2x2−8x+5 na postać kanoniczną.
Rozwiązanie.
Krok 1. a=2, b=−8, c=5.
Krok 2. Wierzchołek: p=2⋅2−(−8)=48=2q=f(2)=2⋅4−8⋅2+5=8−16+5=−3
Krok 3. Postać kanoniczna: f(x)=2(x−2)2−3
Odpowiedź:f(x)=2(x−2)2−3, wierzchołek (2,−3).
Postać ogólna → kanoniczna: uzupełnianie do kwadratu
Druga metoda, która pokazuje mechanikę. Rzadziej używana, ale nauczyciele lubią ją w dowodach.
Pomysł: "dopełnij" ax2+bx tak, żeby utworzył pełen kwadrat a(x−p)2.
Przykład 2: Uzupełnianie do kwadratu
Zadanie. Zamień f(x)=x2+6x+5 na postać kanoniczną przez uzupełnianie do kwadratu.
Rozwiązanie.
f(x)=x2+6x+5
Dopełnij pierwsze dwa wyrazy do (x+3)2=x2+6x+9:
f(x)=(x2+6x+9)−9+5=(x+3)2−4
Odpowiedź:f(x)=(x+3)2−4, wierzchołek (−3,−4).
Zauważ: (x+3)2 oznacza (x−(−3))2, więc p=−3.
Postać ogólna → iloczynowa: przez miejsca zerowe
1. Oblicz deltę: Δ=b2−4ac. 2. Jeśli Δ>0: dwa miejsca zerowe x1=2a−b−Δ, x2=2a−b+Δ, postać iloczynowa: f(x)=a(x−x1)(x−x2). 3. Jeśli Δ=0: jedno miejsce zerowe x0=2a−b, postać iloczynowa: f(x)=a(x−x0)2. 4. Jeśli Δ<0: brak postaci iloczynowej.
Przykład 3: Z ogólnej do iloczynowej
Zadanie. Zamień f(x)=x2−5x+6 na postać iloczynową.
Rozwiązanie.
Krok 1. Δ=25−24=1, Δ=1.
Krok 2. Miejsca zerowe: x1=25−1=2,x2=25+1=3
Krok 3. Postać iloczynowa: f(x)=(x−2)(x−3)
•Szkicujesz wykres (wiadomo, gdzie przecina oś OX).
Przykład 6: Zadanie łączące postacie
Zadanie. Funkcja kwadratowa ma miejsca zerowe x1=−1 i x2=3, a wartość w punkcie x=1 wynosi −8. Wyznacz jej wzór.
Rozwiązanie.
Krok 1. Skoro znamy miejsca zerowe, piszemy postać iloczynową: f(x)=a(x+1)(x−3)
Krok 2. Z warunku f(1)=−8: a⋅2⋅(−2)=−8⟹−4a=−8⟹a=2
Krok 3. Wzór: f(x)=2(x+1)(x−3)
Możesz też podać postać ogólną: f(x)=2x2−4x−6.
A wierzchołek? Oś symetrii jest w środku miejsc zerowych: p=2−1+3=1. Wartość q=f(1)=−8. Czyli postać kanoniczna to f(x)=2(x−1)2−8.
Oś symetrii i znak paraboli
•Oś symetrii paraboli to prosta x=p, gdzie p to pierwsza współrzędna wierzchołka.
•Jeśli a>0, parabola jest "dnem do góry" (ramiona do góry), wartość najmniejsza = q.
•Jeśli a<0, parabola jest "dnem w dół" (ramiona w dół), wartość największa = q.
Ta prosta obserwacja jest fundamentem zadań optymalizacyjnych.
Typowe pułapki
1. Mylenie znaków p w postaci kanonicznej - (x+3)2 to (x−(−3))2, czyli p=−3, nie p=3. 2. Zapominanie o a - jeśli a=1, postać kanoniczna to a(x−p)2+q, nie samo (x−p)2+q. 3. Liczenie wierzchołka bez funkcji - q to wartość funkcji w p, więc q=f(p). Ludzie często zapominają podstawić z powrotem. 4. Brak postaci iloczynowej przy Δ<0 - pamiętaj, że nie zawsze istnieje. 5. Pomieszanie p i q - p to x-owa wierzchołka (oś symetrii), q to y-owa (wartość ekstremalna).
Wierzchołek ze wzorów Viète'a - szybki trik
Jeśli znasz miejsca zerowe x1,x2, to p=2x1+x2 (środek między miejscami zerowymi). To najszybszy sposób na znalezienie wierzchołka dla funkcji, którą umiesz zapisać iloczynowo.
Co musisz umieć na maturę
•[x] Zapisać wszystkie trzy postacie i rozpoznać, która to która.
•[x] Zamieniać ogólną na kanoniczną przez wzór p=−2ab, q=f(p).
•[x] Zamieniać ogólną na iloczynową przez deltę lub wzory Viète'a.
Masz tu wszystko czego potrzebujesz do matury. Prawdziwe zadania CKE z rozwiązaniami krok po kroku, filmy i śledzenie postępu. Jednorazowo, bez subskrypcji.