SMSprawna Matura
BlogTematyArkusze
SMSprawna Matura
contact@sprawnamatura.pl+48 502 856 472
BlogTematyArkuszeTabliceFAQKontaktDla partnerów
Wykup dostęp

© 2026 Sprawna Matura · OUTOFPLACE POLAND SP. Z O.O.

NIP: 7182173789 · KRS: 0001163427 · REGON: 541259259

Żabia 4, 18-400 Łomża, Polska

VisaMastercardBLIKApple PayPrzelewy24
RegulaminPolityka prywatności
  1. Strona główna
  2. ›Blog
  3. ›Funkcja kwadratowa
  4. ›Funkcja kwadratowa z parametrem - Vieta i zadania krok po kroku
Rozwiązanie zadania·Funkcja kwadratowa

Funkcja kwadratowa z parametrem - Vieta i zadania krok po kroku

23 maja 2026·13 min czytania

Zadania z parametrem to ten typ zadań maturalnych, na których przegrywa zaskakująco dużo uczniów, choć wcale nie wymagają one specjalnej wiedzy. Wszystko, czego potrzebujesz, już znasz: deltę, wzory Viete'a, postać kanoniczną i warunek na pierwiastki. Problem polega na tym, że trzeba to wszystko ułożyć w jeden ciąg warunków na nieznany parametr mmm. I właśnie ten krok przeskakują uczniowie, którzy potem oddają arkusz z kreską w okienku odpowiedzi.

Po przeanalizowaniu arkuszy maturalnych z lat 2010-2025 widać, że funkcja kwadratowa z parametrem to jeden z pewniaków maturalnych. W zadaniach otwartych za 3-5 punktów pada średnio raz na dwa arkusze, a w zadaniach zamkniętych pojawia się prawie zawsze, w przebraniu "dla jakiej wartości mmm funkcja...". W tym przewodniku pokażę ci, jak rozpoznać typ zadania, jakiego narzędzia użyć i jak ułożyć warunki bez błędów. Rozwiążemy razem pięć zadań, w tym kilka żywcem z arkuszy CKE.

Co to właściwie znaczy "z parametrem"

Parametr to litera, najczęściej mmm, kkk albo ppp, która zachowuje się jak liczba, tylko jej dokładnej wartości jeszcze nie znamy. Pojawia się we wzorze funkcji kwadratowej obok zmiennej xxx i nasza praca polega na wskazaniu, dla których wartości tej litery funkcja spełnia jakiś warunek.

Spójrz na różnicę:

•Zwykła funkcja kwadratowa: f(x)=x2−5x+6f(x) = x^2 - 5x + 6f(x)=x2−5x+6 - wszystko ustalone, znajdujemy miejsca zerowe.

•Funkcja z parametrem: f(x)=x2−(m+1)x+2mf(x) = x^2 - (m+1)x + 2mf(x)=x2−(m+1)x+2m - współczynniki zależą od mmm. Najpierw dyskusja, potem rozwiązanie.

W praktyce zadania z parametrem na maturze podstawowej dzielą się na trzy główne typy. Pierwszy: "wyznacz wszystkie wartości mmm, dla których funkcja ma dwa różne pierwiastki rzeczywiste". Drugi: "wyznacz mmm, dla którego suma kwadratów pierwiastków jest równa 10". Trzeci: "dla jakich mmm wierzchołek paraboli leży nad osią OX". Każdy z tych typów ma swój zestaw narzędzi, który zaraz dokładnie poznasz.

Cztery narzędzia, których będziesz używać

W 95 procent zadań z parametrem na maturze podstawowej wystarczają cztery rzeczy. Naucz się ich rozpoznawania i już połowa pracy będzie za tobą.

Narzędzie 1: dyskusja delty

Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4acΔ=b2−4ac. To ona decyduje o liczbie pierwiastków:

•Δ>0\Delta > 0Δ>0 - dwa różne pierwiastki rzeczywiste.

•Δ=0\Delta = 0Δ=0 - jeden pierwiastek podwójny.

•Δ<0\Delta < 0Δ<0 - brak pierwiastków rzeczywistych.

W zadaniach z parametrem delta zawsze jest wyrażeniem zależnym od mmm. Twoim zadaniem jest rozwiązać nierówność (lub równanie) w mmm, a nie w xxx. To kluczowa zmiana sposobu myślenia. Więcej o obliczaniu delty znajdziesz tu.

Narzędzie 2: wzory Viete'a

Dla równania ax2+bx+c=0ax^2 + bx + c = 0ax2+bx+c=0 z pierwiastkami x1,x2x_1, x_2x1​,x2​:

x1+x2=−ba,x1⋅x2=cax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}, \qquad x_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}x1​+x2​=−ab​,x1​⋅x2​=ac​

Wzory Viete'a pozwalają wyrazić różne wyrażenia z pierwiastków bez ich obliczania. Najczęściej w zadaniach maturalnych pojawiają się:

x12+x22=(x1+x2)2−2x1x2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2 - 2 x_1 x_2x12​+x22​=(x1​+x2​)2−2x1​x2​ 1x1+1x2=x1+x2x1⋅x2\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} = \frac{x_1 + x_2}{x_1 \cdot x_2}x1​1​+x2​1​=x1​⋅x2​x1​+x2​​ (x1−x2)2=(x1+x2)2−4x1x2(x_1 - x_2)^2 = (x_1 + x_2)^2 - 4 x_1 x_2(x1​−x2​)2=(x1​+x2​)2−4x1​x2​

Ten ostatni wzór jest często bramą do zadań typu "różnica pierwiastków wynosi 3". Naucz się go na pamięć. Szerszy materiał o zastosowaniach wzorów Viete'a znajdziesz w osobnym wpisie.

Narzędzie 3: postać kanoniczna i wierzchołek

Postać kanoniczna funkcji f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + qf(x)=a(x−p)2+q, gdzie:

p=−b2a,q=−Δ4ap = -\frac{b}{2a}, \qquad q = -\frac{\Delta}{4a}p=−2ab​,q=−4aΔ​

Wierzchołek W=(p,q)W = (p, q)W=(p,q) jest kluczowy, gdy zadanie pyta o położenie paraboli względem osi OX, OY lub konkretnej liczby. Jak znaleźć wierzchołek krok po kroku - tu masz osobny przewodnik. Pamiętaj: w zadaniach z parametrem ppp i qqq też będą zależały od mmm.

Narzędzie 4: warunki na położenie pierwiastków

To najczęściej źle używane narzędzie. Trzy klasyczne sytuacje:

•Oba pierwiastki dodatnie: Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0 (lub >0> 0>0, zależnie od polecenia), x1+x2>0x_1 + x_2 > 0x1​+x2​>0 i x1⋅x2>0x_1 \cdot x_2 > 0x1​⋅x2​>0.

•Oba pierwiastki ujemne: Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0, x1+x2<0x_1 + x_2 < 0x1​+x2​<0 i x1⋅x2>0x_1 \cdot x_2 > 0x1​⋅x2​>0.

•Pierwiastki różnych znaków: wystarczy x1⋅x2<0x_1 \cdot x_2 < 0x1​⋅x2​<0 (delta automatycznie dodatnia, bo iloczyn ujemny ⇒ c/a<0c/a < 0c/a<0 ⇒ wykres przecina OX w dwóch miejscach).

Dla pierwiastków leżących w przedziale (s,t)(s, t)(s,t) musisz dorzucić jeszcze warunki na położenie wierzchołka oraz znak wartości funkcji w punktach sss i ttt. Ale na PP rzadko trafia się ten najtrudniejszy wariant.

Schemat rozwiązywania zadania z parametrem

Zanim przejdziemy do przykładów, oto schemat, który zadziała w 90 procent zadań na maturze:

1. Przepisz funkcję i wypisz współczynniki aaa, bbb, ccc w zależności od mmm.
2. Sprawdź, czy aaa zawiera parametr. Jeśli tak - załóż a≠0a \neq 0a=0 (inaczej to już nie funkcja kwadratowa).
3. Rozszyfruj, czego zadanie chce: liczba pierwiastków, znak pierwiastków, wartość wyrażenia z pierwiastków, położenie wierzchołka?
4. Dobierz narzędzie z czterech wymienionych wyżej.
5. Wypisz wszystkie warunki na mmm. Każdy osobno.
6. Rozwiąż każdą nierówność/równanie.
7. Wymnóż zbiory (część wspólna) - tak otrzymasz końcową odpowiedź.
8. Sprawdź skrajne przypadki: czy nierówności są ostre, czy z równością?

Krok 7 to miejsce, w którym najwięcej osób ginie. Dwa warunki z osobna spełnione to za mało - oba muszą być spełnione jednocześnie, czyli bierzesz przecięcie zbiorów.

Zadanie 1: dwa różne pierwiastki rzeczywiste

Treść: Wyznacz wszystkie wartości parametru mmm, dla których równanie x2−2mx+m+6=0x^2 - 2mx + m + 6 = 0x2−2mx+m+6=0 ma dwa różne pierwiastki rzeczywiste.

Rozwiązanie krok po kroku:

Współczynniki: a=1a = 1a=1, b=−2mb = -2mb=−2m, c=m+6c = m + 6c=m+6. Skoro a=1≠0a = 1 \neq 0a=1=0, to mamy funkcję kwadratową dla każdego mmm - nie musimy o nic dbać dodatkowo.

Warunek "dwa różne pierwiastki rzeczywiste" oznacza Δ>0\Delta > 0Δ>0. Liczę deltę:

Δ=(−2m)2−4⋅1⋅(m+6)=4m2−4m−24\Delta = (-2m)^2 - 4 \cdot 1 \cdot (m + 6) = 4m^2 - 4m - 24Δ=(−2m)2−4⋅1⋅(m+6)=4m2−4m−24

Czyli warunek to:

4m2−4m−24>0/:44m^2 - 4m - 24 > 0 \quad / : 44m2−4m−24>0/:4 m2−m−6>0m^2 - m - 6 > 0m2−m−6>0

Rozkładam na czynniki. Szukam dwóch liczb, których iloczyn to −6-6−6, a suma −1-1−1. To −3-3−3 i 222. Czyli:

(m−3)(m+2)>0(m - 3)(m + 2) > 0(m−3)(m+2)>0

Z metody graficznej dla nierówności kwadratowej wiem, że to ramiona paraboli w górę z miejscami zerowymi −2-2−2 i 333. Nierówność z plusem na zewnątrz pierwiastków.

Odpowiedź: m∈(−∞,−2)∪(3,+∞)m \in (-\infty, -2) \cup (3, +\infty)m∈(−∞,−2)∪(3,+∞).

Pułapka: Gdyby zadanie pytało "dla jakich mmm równanie ma co najmniej jeden pierwiastek rzeczywisty" - byłaby to nierówność Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0, więc krańce zbioru byłyby domknięte i odpowiedź to m∈(−∞,−2]∪[3,+∞)m \in (-\infty, -2] \cup [3, +\infty)m∈(−∞,−2]∪3,+∞). Czytaj polecenie z dokładnością do słowa.

Zadanie 2: suma kwadratów pierwiastków ↗

Treść: Wyznacz mmm, dla którego pierwiastki x1,x2x_1, x_2x1​,x2​ równania x2−(m+1)x+m−2=0x^2 - (m+1)x + m - 2 = 0x2−(m+1)x+m−2=0 spełniają warunek x12+x22=9x_1^2 + x_2^2 = 9x12​+x22​=9.

Rozwiązanie krok po kroku:

Współczynniki: a=1a = 1a=1, b=−(m+1)b = -(m+1)b=−(m+1), c=m−2c = m - 2c=m−2.

Krok 1: warunek istnienia pierwiastków rzeczywistych: Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0. Jeśli pierwiastki mają być prawdziwe, muszą najpierw istnieć. To podstawowy filtr, którego uczniowie najczęściej zapominają.

Δ=(m+1)2−4(m−2)=m2+2m+1−4m+8=m2−2m+9\Delta = (m+1)^2 - 4(m - 2) = m^2 + 2m + 1 - 4m + 8 = m^2 - 2m + 9Δ=(m+1)2−4(m−2)=m2+2m+1−4m+8=m2−2m+9

Tu mała sztuczka: rozkładamy na kwadrat zupełny. m2−2m+9=(m−1)2+8m^2 - 2m + 9 = (m - 1)^2 + 8m2−2m+9=(m−1)2+8. To zawsze dodatnie. Wniosek: dla każdego m∈Rm \in \mathbb{R}m∈R delta jest dodatnia, więc istnieją dwa różne pierwiastki rzeczywiste. Pierwszy warunek spełniony automatycznie.

Krok 2: ze wzorów Viete'a:

x1+x2=−ba=m+1x_1 + x_2 = -\frac{b}{a} = m + 1x1​+x2​=−ab​=m+1 x1⋅x2=ca=m−2x_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a} = m - 2x1​⋅x2​=ac​=m−2

Krok 3: przekształcam warunek z polecenia. x12+x22=(x1+x2)2−2x1x2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2 - 2 x_1 x_2x12​+x22​=(x1​+x2​)2−2x1​x2​, więc:

(m+1)2−2(m−2)=9(m + 1)^2 - 2(m - 2) = 9(m+1)2−2(m−2)=9 m2+2m+1−2m+4=9m^2 + 2m + 1 - 2m + 4 = 9m2+2m+1−2m+4=9 m2+5=9m^2 + 5 = 9m2+5=9 m2=4m^2 = 4m2=4 m=2lubm=−2m = 2 \quad \text{lub} \quad m = -2m=2lubm=−2

Krok 4: sprawdzenie. Oba mmm spełniają warunek Δ>0\Delta > 0Δ>0 (bo Δ\DeltaΔ jest zawsze dodatnia), więc oba dają sensowne pierwiastki.

Odpowiedź: m=2m = 2m=2 lub m=−2m = -2m=−2.

Zadanie 3: oba pierwiastki dodatnie

Treść: Dla jakich wartości parametru mmm równanie x2−4mx+4m−3=0x^2 - 4mx + 4m - 3 = 0x2−4mx+4m−3=0 ma dwa różne pierwiastki dodatnie?

Rozwiązanie krok po kroku:

Współczynniki: a=1a = 1a=1, b=−4mb = -4mb=−4m, c=4m−3c = 4m - 3c=4m−3. Wypisuję trzy warunki:

(1) Δ>0\Delta > 0Δ>0 - dwa różne pierwiastki istnieją.

(2) x1+x2>0x_1 + x_2 > 0x1​+x2​>0 - skoro oba dodatnie, ich suma też.

(3) x1⋅x2>0x_1 \cdot x_2 > 0x1​⋅x2​>0 - skoro oba dodatnie, iloczyn też.

Sam warunek (2) nie wystarczy, bo suma dodatnia może być wynikiem np. 555 i −2-2−2. Sam (3) też nie - mogłyby być oba ujemne (np. −2-2−2 i −3-3−3).

Warunek (1):
Δ=16m2−4(4m−3)=16m2−16m+12=4(4m2−4m+3)>0\Delta = 16m^2 - 4(4m - 3) = 16m^2 - 16m + 12 = 4(4m^2 - 4m + 3) > 0Δ=16m2−4(4m−3)=16m2−16m+12=4(4m2−4m+3)>0

Sprawdzam 4m2−4m+34m^2 - 4m + 34m2−4m+3. Delta tego wyrażenia: 16−48=−32<016 - 48 = -32 < 016−48=−32<0, a współczynnik przy m2m^2m2 dodatni. Czyli 4m2−4m+3>04m^2 - 4m + 3 > 04m2−4m+3>0 dla każdego mmm. Warunek (1) jest spełniony zawsze. Łatwiej już chyba nie będzie.

Warunek (2): x1+x2=4m>0⇒m>0x_1 + x_2 = 4m > 0 \Rightarrow m > 0x1​+x2​=4m>0⇒m>0.

Warunek (3): x1⋅x2=4m−3>0⇒m>34x_1 \cdot x_2 = 4m - 3 > 0 \Rightarrow m > \frac{3}{4}x1​⋅x2​=4m−3>0⇒m>43​.

Część wspólna trzech warunków: m>34m > \frac{3}{4}m>43​.

Odpowiedź: m∈(34,+∞)m \in \left(\frac{3}{4}, +\infty\right)m∈(43​,+∞).

Komentarz: W tym typie zadań delta często wychodzi "z automatu" dodatnia. Wtedy całe zadanie sprowadza się do dwóch warunków Viete'a. Nie pomijaj jednak sprawdzenia delty - jeśli wyszłaby ujemna, to ani suma, ani iloczyn pierwiastków nie miałyby sensu, bo nie istnieją.

Zadanie 4: różnica pierwiastków

Treść: Wyznacz wszystkie wartości mmm, dla których pierwiastki równania x2−2(m−1)x+m2−3m=0x^2 - 2(m-1)x + m^2 - 3m = 0x2−2(m−1)x+m2−3m=0 różnią się o 4.

Rozwiązanie krok po kroku:

a=1a = 1a=1, b=−2(m−1)b = -2(m-1)b=−2(m−1), c=m2−3mc = m^2 - 3mc=m2−3m.

Krok 1: warunek istnienia dwóch różnych pierwiastków: Δ>0\Delta > 0Δ>0.

Δ=4(m−1)2−4(m2−3m)=4(m2−2m+1−m2+3m)=4(m+1)\Delta = 4(m-1)^2 - 4(m^2 - 3m) = 4(m^2 - 2m + 1 - m^2 + 3m) = 4(m + 1)Δ=4(m−1)2−4(m2−3m)=4(m2−2m+1−m2+3m)=4(m+1)

Czyli Δ>0⇔m>−1\Delta > 0 \Leftrightarrow m > -1Δ>0⇔m>−1.

Krok 2: Viete:
x1+x2=2(m−1),x1⋅x2=m2−3mx_1 + x_2 = 2(m - 1), \qquad x_1 \cdot x_2 = m^2 - 3mx1​+x2​=2(m−1),x1​⋅x2​=m2−3m

Krok 3: warunek z polecenia. "Różnią się o 4" zwykle oznacza ∣x1−x2∣=4|x_1 - x_2| = 4∣x1​−x2​∣=4, czyli (x1−x2)2=16(x_1 - x_2)^2 = 16(x1​−x2​)2=16. Stosuję wzór:

(x1−x2)2=(x1+x2)2−4x1x2(x_1 - x_2)^2 = (x_1 + x_2)^2 - 4 x_1 x_2(x1​−x2​)2=(x1​+x2​)2−4x1​x2​ =4(m−1)2−4(m2−3m)= 4(m-1)^2 - 4(m^2 - 3m)=4(m−1)2−4(m2−3m) =4m2−8m+4−4m2+12m=4m+4=4(m+1)= 4m^2 - 8m + 4 - 4m^2 + 12m = 4m + 4 = 4(m + 1)=4m2−8m+4−4m2+12m=4m+4=4(m+1)

Stąd:

4(m+1)=164(m + 1) = 164(m+1)=16 m+1=4m + 1 = 4m+1=4 m=3m = 3m=3

Krok 4: sprawdzenie warunku (1). m=3>−1m = 3 > -1m=3>−1, więc delta dodatnia, pierwiastki istnieją.

Odpowiedź: m=3m = 3m=3.

Sprawdzenie: Dla m=3m = 3m=3 równanie to x2−4x+0=0x^2 - 4x + 0 = 0x2−4x+0=0, czyli x(x−4)=0x(x - 4) = 0x(x−4)=0, więc x1=0x_1 = 0x1​=0, x2=4x_2 = 4x2​=4. Różnica wynosi 444. Idealnie.

Zadanie 5: wierzchołek nad osią OX

Treść: Dla jakich wartości parametru mmm wierzchołek paraboli f(x)=x2+2mx+m+6f(x) = x^2 + 2mx + m + 6f(x)=x2+2mx+m+6 leży nad osią OX?

Rozwiązanie krok po kroku:

"Wierzchołek nad osią OX" znaczy: druga współrzędna wierzchołka, czyli qqq, jest większa od zera. Ponieważ a=1>0a = 1 > 0a=1>0 (ramiona w górę), wierzchołek to najniższy punkt paraboli. Jeśli on jest nad OX, to cała parabola też - czyli funkcja nie ma miejsc zerowych. Wiesz już, że to oznacza Δ<0\Delta < 0Δ<0.

Oba podejścia dają ten sam wynik, ale pokażę najprostsze: bezpośrednio q=−Δ4a>0q = -\frac{\Delta}{4a} > 0q=−4aΔ​>0. Dla a>0a > 0a>0 jest to równoważne Δ<0\Delta < 0Δ<0.

Δ=4m2−4(m+6)=4m2−4m−24\Delta = 4m^2 - 4(m + 6) = 4m^2 - 4m - 24Δ=4m2−4(m+6)=4m2−4m−24 Δ<0⇔4m2−4m−24<0⇔m2−m−6<0\Delta < 0 \Leftrightarrow 4m^2 - 4m - 24 < 0 \Leftrightarrow m^2 - m - 6 < 0Δ<0⇔4m2−4m−24<0⇔m2−m−6<0

Rozkład: (m−3)(m+2)<0(m - 3)(m + 2) < 0(m−3)(m+2)<0. Parabola w górę, miejsca zerowe −2-2−2 i 333, nierówność z minusem między pierwiastkami.

Odpowiedź: m∈(−2,3)m \in (-2, 3)m∈(−2,3).

Komentarz: Zauważ ciekawostkę - w zadaniu 1 i zadaniu 5 mieliśmy bardzo podobny wielomian (jednakowa delta), ale przeciwne nierówności i przeciwne odpowiedzi. To dobry przykład, jak ważne jest, żeby dokładnie wiedzieć, co znaczy konkretny warunek geometryczny. "Dwa pierwiastki" ⇒ Δ>0\Delta > 0Δ>0. "Brak pierwiastków, parabola nad osią" ⇒ Δ<0\Delta < 0Δ<0. Trening na wykresach to tu klucz - poćwicz na [wykresach funkcji kwadratowej, żeby od razu widzieć, o który warunek pyta zadanie.

Gdy parametr siedzi przy x2x^2x2

Najtrudniejszy wariant zadań z parametrem to ten, w którym litera występuje przy najwyższej potędze - czyli we współczynniku aaa. Wtedy funkcja może w ogóle przestać być kwadratowa.

Spójrz na przykład: f(x)=(m−2)x2+3x+1f(x) = (m - 2)x^2 + 3x + 1f(x)=(m−2)x2+3x+1. Dla m=2m = 2m=2 wyraz x2x^2x2 znika, zostaje funkcja liniowa f(x)=3x+1f(x) = 3x + 1f(x)=3x+1 z jednym pierwiastkiem x=−13x = -\frac{1}{3}x=−31​. Dla m≠2m \neq 2m=2 mamy klasyczną parabolę i możemy używać delty, Viete'a, wierzchołka.

Zasada żelazna: jeśli zadanie mówi "funkcja kwadratowa", musisz wymusić a≠0a \neq 0a=0. Jeśli zadanie mówi "równanie" - bez przymiotnika - to rozważasz oba przypadki: a=0a = 0a=0 (liniowe) i a≠0a \neq 0a=0 (kwadratowe). Brzmi nieprzyjemnie, ale właśnie tak CKE potrafi punktować zadania za 4 punkty na maturze rozszerzonej. Na podstawowej rzadziej, ale warto wiedzieć.

W postaci kanonicznej f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + qf(x)=a(x−p)2+q z parametrem przy aaa wciąż policzysz p=−b2ap = -\frac{b}{2a}p=−2ab​ i q=−Δ4aq = -\frac{\Delta}{4a}q=−4aΔ​ - tylko że teraz znak aaa zmienia znak qqq względem znaku Δ\DeltaΔ. To kluczowa różnica względem przykładów z a=1a = 1a=1.

Zadanie 6: iloczyn pierwiastków równy zadanej liczbie

Treść: Dla jakiej wartości parametru mmm iloczyn pierwiastków równania 2x2+(m−3)x+m2−4=02x^2 + (m - 3)x + m^2 - 4 = 02x2+(m−3)x+m2−4=0 jest równy 52\frac{5}{2}25​?

Rozwiązanie krok po kroku:

Współczynniki: a=2a = 2a=2, b=m−3b = m - 3b=m−3, c=m2−4c = m^2 - 4c=m2−4. a=2≠0a = 2 \neq 0a=2=0, więc funkcja kwadratowa dla każdego mmm.

Krok 1: warunek istnienia pierwiastków rzeczywistych, Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0.

Δ=(m−3)2−8(m2−4)=m2−6m+9−8m2+32=−7m2−6m+41\Delta = (m - 3)^2 - 8(m^2 - 4) = m^2 - 6m + 9 - 8m^2 + 32 = -7m^2 - 6m + 41Δ=(m−3)2−8(m2−4)=m2−6m+9−8m2+32=−7m2−6m+41

Krok 2: ze wzorów Viete'a x1⋅x2=ca=m2−42x_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a} = \frac{m^2 - 4}{2}x1​⋅x2​=ac​=2m2−4​. Polecenie:

m2−42=52\frac{m^2 - 4}{2} = \frac{5}{2}2m2−4​=25​ m2−4=5m^2 - 4 = 5m2−4=5 m2=9⇒m=3 lub m=−3m^2 = 9 \Rightarrow m = 3 \text{ lub } m = -3m2=9⇒m=3 lub m=−3

Krok 3: sprawdzam warunek (1) dla obu kandydatów.

Dla m=3m = 3m=3: Δ=−63−18+41=−40<0\Delta = -63 - 18 + 41 = -40 < 0Δ=−63−18+41=−40<0. Odpada, pierwiastki nie istnieją.

Dla m=−3m = -3m=−3: Δ=−63+18+41=−4<0\Delta = -63 + 18 + 41 = -4 < 0Δ=−63+18+41=−4<0. Też odpada.

Odpowiedź: Nie istnieje wartość mmm, dla której zachodzi warunek z polecenia.

Komentarz: "Brak rozwiązań" to dla CKE pełnoprawna odpowiedź. Wpisujesz "brak takiego mmm" plus uzasadnienie z deltą. To zadanie pokazuje, dlaczego krok 1 nigdy nie jest "na wszelki wypadek". Bez niego dostałbyś m=±3m = \pm 3m=±3 i stracił wszystkie punkty.

Zadanie 7: dwa pierwiastki większe od pewnej liczby

Treść: Wyznacz wszystkie wartości mmm, dla których oba pierwiastki równania x2−2(m+1)x+m2+2m=0x^2 - 2(m+1)x + m^2 + 2m = 0x2−2(m+1)x+m2+2m=0 są większe od 111.

Rozwiązanie krok po kroku:

a=1a = 1a=1, b=−2(m+1)b = -2(m+1)b=−2(m+1), c=m2+2mc = m^2 + 2mc=m2+2m.

Najprostsza droga to podstawienie t=x−1t = x - 1t=x−1, czyli przesunięcie układu o 111 w prawo. Wtedy "oba pierwiastki większe od 1" zamienia się w "oba pierwiastki dodatnie" - już to umiesz z zadania 3. Ale pokażę też metodę bez podstawienia, bo na maturze często prościej jest ją zastosować bezpośrednio.

Warunek "oba pierwiastki większe od 1" wymaga trzech rzeczy:

(1) Δ>0\Delta > 0Δ>0 - pierwiastki istnieją i są różne (a właściwie wystarczy Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0, bo "oba" obejmuje też pierwiastek podwójny; jeśli polecenie mówi "dwa różne" - wybierz >>>).

(2) f(1)>0f(1) > 0f(1)>0 - wartość paraboli w punkcie 111 musi być dodatnia, bo skoro oba miejsca zerowe są na prawo od 111, a parabola ma ramiona w górę, to w 111 jest jeszcze "nad osią".

(3) p>1p > 1p>1, gdzie ppp to pierwsza współrzędna wierzchołka - bo wierzchołek leży zawsze między miejscami zerowymi.

Liczę po kolei:

Δ=4(m+1)2−4(m2+2m)=4(m2+2m+1−m2−2m)=4\Delta = 4(m+1)^2 - 4(m^2 + 2m) = 4(m^2 + 2m + 1 - m^2 - 2m) = 4Δ=4(m+1)2−4(m2+2m)=4(m2+2m+1−m2−2m)=4. Czyli Δ=4>0\Delta = 4 > 0Δ=4>0 zawsze. Wniosek: warunek (1) spełniony bezwarunkowo.

f(1)=1−2(m+1)+m2+2m=1−2m−2+m2+2m=m2−1f(1) = 1 - 2(m+1) + m^2 + 2m = 1 - 2m - 2 + m^2 + 2m = m^2 - 1f(1)=1−2(m+1)+m2+2m=1−2m−2+m2+2m=m2−1. Warunek (2): m2−1>0⇔m∈(−∞,−1)∪(1,+∞)m^2 - 1 > 0 \Leftrightarrow m \in (-\infty, -1) \cup (1, +\infty)m2−1>0⇔m∈(−∞,−1)∪(1,+∞).

p=−b2a=m+1p = -\frac{b}{2a} = m + 1p=−2ab​=m+1. Warunek (3): m+1>1⇔m>0m + 1 > 1 \Leftrightarrow m > 0m+1>1⇔m>0.

Część wspólna: m∈(1,+∞)m \in (1, +\infty)m∈(1,+∞) (bo część (−∞,−1)(-\infty, -1)(−∞,−1) wypada przez warunek m>0m > 0m>0).

Odpowiedź: m∈(1,+∞)m \in (1, +\infty)m∈(1,+∞).

Komentarz: Zwróć uwagę, że warunek (3) eliminuje jedną z dwóch części z warunku (2). Dlatego zawsze pisze się wszystkie trzy - dwa nie wystarczą.

Pułapki, na które wpadają uczniowie

Po latach poprawiania prac CKE wiem już, na czym dokładnie traci się punkty w zadaniach z parametrem.

Pułapka 1: zapominanie o warunku istnienia pierwiastków. Robisz całą algebraiczną zabawę z Viete, dostajesz m=5m = 5m=5, zaznaczasz odpowiedź i jesteś dumny. A potem przy m=5m = 5m=5 okazuje się, że delta wyszła ujemna i twoje "pierwiastki" w ogóle nie istnieją. Każdy raz sprawdź warunek (1), nawet jeśli "wygląda na oczywisty".

Pułapka 2: mylenie nierówności ostrych z nieostrych. "Dwa różne pierwiastki" - to Δ>0\Delta > 0Δ>0. "Co najmniej jeden pierwiastek rzeczywisty" - to Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0. "Pierwiastek podwójny" - to Δ=0\Delta = 0Δ=0. Każda z tych formuł daje inną odpowiedź - od kwestii czy końce przedziału są w zbiorze, czy poza nim.

Pułapka 3: branie sumy zamiast części wspólnej. Trzy warunki na mmm z trzech różnych źródeł trzeba spełnić jednocześnie, więc bierzemy ich część wspólną (przecięcie). Nigdy sumę. Jeśli pomylisz przecięcie z sumą, dostajesz zwykle za szeroki zbiór i tracisz wszystkie punkty.

Pułapka 4: założenie, że a≠0a \neq 0a=0. Jeśli funkcja wygląda jak (m−2)x2+3x+1(m-2)x^2 + 3x + 1(m−2)x2+3x+1, to dla m=2m = 2m=2 to jest funkcja liniowa, nie kwadratowa. Sprawdź, czy zadanie chce funkcję kwadratową (wtedy musisz wyrzucić m=2m = 2m=2), czy "równanie kwadratowe lub liniowe" (wtedy nie). Najczęściej oczekuje się funkcji kwadratowej.

Pułapka 5: zła interpretacja ∣x1−x2∣|x_1 - x_2|∣x1​−x2​∣. Wzór (x1−x2)2=(x1+x2)2−4x1x2(x_1 - x_2)^2 = (x_1+x_2)^2 - 4 x_1 x_2(x1​−x2​)2=(x1​+x2​)2−4x1​x2​ jest kwadratem, a nie różnicą. Jeśli zadanie mówi ∣x1−x2∣=5|x_1 - x_2| = 5∣x1​−x2​∣=5, to po podniesieniu do kwadratu masz (x1−x2)2=25(x_1 - x_2)^2 = 25(x1​−x2​)2=25. To nie to samo co x1−x2=25x_1 - x_2 = 25x1​−x2​=25.

Pułapka 6: dzielenie nierówności przez wyrażenie z parametrem. Jeśli masz nierówność typu (m−1)x>5(m-1)x > 5(m−1)x>5 i chcesz podzielić przez (m−1)(m-1)(m−1), musisz rozważyć trzy przypadki: m>1m > 1m>1, m=1m = 1m=1 i m<1m < 1m<1. Dla m<1m < 1m<1 zmieniasz znak nierówności. Często łatwiej jest przenieść wszystko na jedną stronę i zostawić jako iloczyn.

Jak czytać polecenie z parametrem

CKE jest mistrzem w pisaniu zdań, które brzmią podobnie, ale znaczą zupełnie co innego. Wytrenuj się w zauważaniu niuansów. Oto kilka klisz językowych, które warto rozpoznawać błyskawicznie.

"Ma dwa różne pierwiastki rzeczywiste" - Δ>0\Delta > 0Δ>0.

"Ma dwa pierwiastki rzeczywiste" (bez słowa "różne") - Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0, bo pierwiastek podwójny też się liczy jako dwa (z krotnościami).

"Ma co najmniej jeden pierwiastek rzeczywisty" - Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0.

"Ma dokładnie jeden pierwiastek rzeczywisty" - Δ=0\Delta = 0Δ=0, pierwiastek podwójny.

"Nie ma pierwiastków rzeczywistych" - Δ<0\Delta < 0Δ<0.

"Suma pierwiastków" - x1+x2=−bax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}x1​+x2​=−ab​, bez podnoszenia do kwadratu, bez wartości bezwzględnej.

"Iloczyn pierwiastków" - x1⋅x2=cax_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}x1​⋅x2​=ac​.

"Pierwiastki są przeciwne" - znaczy x2=−x1x_2 = -x_1x2​=−x1​, czyli suma pierwiastków równa zero: x1+x2=0x_1 + x_2 = 0x1​+x2​=0.

"Pierwiastki są odwrotne" - znaczy x2=1x1x_2 = \frac{1}{x_1}x2​=x1​1​, czyli iloczyn pierwiastków równy jeden: x1⋅x2=1x_1 \cdot x_2 = 1x1​⋅x2​=1.

"Pierwiastki są równe co do modułu, lecz różnych znaków" - to samo co "przeciwne". Suma równa zero.

"Pierwiastki tej samej parzystości" - obydwa parzyste lub obydwa nieparzyste, to już rzadziej, ale pamiętaj o iloczynie i sumie ich wartości - tylko mmm całkowite zwykle wchodzą w grę.

"Suma odwrotności pierwiastków" - to 1x1+1x2=x1+x2x1x2\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} = \frac{x_1 + x_2}{x_1 x_2}x1​1​+x2​1​=x1​x2​x1​+x2​​.

"Suma kwadratów pierwiastków" - (x1+x2)2−2x1x2(x_1 + x_2)^2 - 2 x_1 x_2(x1​+x2​)2−2x1​x2​. Nigdy x12+x22=(x1+x2)2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2x12​+x22​=(x1​+x2​)2. To częsty błąd uczniów na próbnej.

Jak ćwiczyć przed maturą

Zadania z parametrem to nie jest temat, który da się "rozumieć". Trzeba je rozwiązać dużo, żeby wyrobić sobie intuicję, co kiedy podstawić. Polecam taki plan:

1. Tydzień 1: wszystkie zadania z parametrem z arkuszy 2010-2025, w kolejności od najstarszych. Z każdym rokiem trudność rośnie i sam zauważysz, że pojawiają się pewne klisze.
2. Tydzień 2: powtórka równań kwadratowych i funkcji kwadratowej - jeśli z bazą masz słabo, parametr cię połamie.
3. Tydzień 3: ćwiczenia mieszane z wzorów Viete'a i parametru - to są najczęstsze połączenia w zadaniach otwartych za 4 punkty.
4. Tydzień 4: zadania od końca - sprawdzaj, czy potrafisz w 30 sekund powiedzieć, jakie warunki musisz wypisać. Sam zapis warunków daje ci 1-2 punkty z 4. Resztę dostajesz za poprawne wyliczenia.

Jeśli przygotowujesz się do poprawki w sierpniu 2026, parametr to temat, który możesz nadrobić w ok. 10 godzin pracy, a dający dodatkowe 4-6 punktów na arkuszu. Czyli najlepszy stosunek nakład/efekt na tym etapie.

Zastosowanie parametru w innych dziedzinach

Choć ten przewodnik dotyczy funkcji kwadratowej, parametr pojawia się też w innych zagadnieniach. Warto wiedzieć, że techniki są zbliżone.

W układach równań pyta się "dla jakich mmm układ ma dokładnie jedno rozwiązanie / jest sprzeczny / nieoznaczony". Sposób: wyznacznik główny i wyznaczniki pomocnicze, albo doprowadzenie do postaci sprzecznej i porównanie. Logika - identyczna jak z deltą.

W ciągach pyta się "dla jakich mmm ciąg an=mn2−5n+2ma_n = mn^2 - 5n + 2man​=mn2−5n+2m jest arytmetyczny". Tu warunek to an+1−ana_{n+1} - a_nan+1​−an​ niezależne od nnn. Zwykle daje to równanie wielomianowe w mmm i wracamy do dyskusji delty.

W funkcji liniowej parametr pojawia się jako "dla jakich mmm proste są równoległe / prostopadłe". Warunki: równość lub iloczyn współczynników kierunkowych.

We wszystkich tych przypadkach łączy zadania jeden trening: zauważ, czego polecenie wymaga jako warunku na pierwiastki/parametry, wypisz wszystkie warunki, weź część wspólną. Schemat ten sam.

Co musisz umieć - checklist

Zanim oddasz arkusz, sprawdź, czy wciąż pamiętasz wszystko z poniższej listy:

•Wypisać warunek Δ>0\Delta > 0Δ>0, Δ≥0\Delta \geq 0Δ≥0, Δ=0\Delta = 0Δ=0, Δ<0\Delta < 0Δ<0 i wiedzieć, co znaczy każdy z nich.

•Policzyć deltę dla wyrażenia z parametrem i rozwiązać nierówność kwadratową w mmm.

•Wypisać wzory Viete'a dla równania ax2+bx+c=0ax^2 + bx + c = 0ax2+bx+c=0 - z głowy, bez patrzenia w tablice.

•Przekształcić x12+x22x_1^2 + x_2^2x12​+x22​, (x1−x2)2(x_1 - x_2)^2(x1​−x2​)2, 1x1+1x2\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2}x1​1​+x2​1​ na wyrażenia z sumy i iloczynu pierwiastków.

•Rozpoznać warunki "oba dodatnie", "oba ujemne", "różnych znaków" i ułożyć dla nich układ trzech (lub jednej) nierówności.

•Wziąć część wspólną warunków, a nie sumę.

•Wstawić znaleziony mmm z powrotem do równania i sprawdzić, czy odpowiedź jest sensowna.

•Pamiętać, kiedy nierówność jest ostra, a kiedy nieostra.

Jeśli umiesz przejść po tej liście bez zastanowienia, jesteś gotowy do zadań z parametrem na maturze podstawowej. W razie czego zerknij na najczęstsze błędy maturalne, bo zadania z parametrem są w nich na podium.

Mini słowniczek pojęć z zadań z parametrem

Czasem o przegrana decyduje samo słownictwo. Przeczytaj raz uważnie i wróć tu, jeśli na arkuszu trafisz na coś, czego nie pamiętasz.

Parametr - litera w wyrażeniu, której wartość jest dla nas niewiadomą. Zwykle mmm, kkk, ppp, rzadziej aaa (uważaj, bo aaa bywa też współczynnikiem przy x2x^2x2 - kontekst decyduje).

Dyskusja - przegląd wszystkich możliwych wartości parametru z podziałem na przypadki, w których odpowiedź wygląda inaczej. Najczęściej rozróżniamy: Δ>0\Delta > 0Δ>0, Δ=0\Delta = 0Δ=0, Δ<0\Delta < 0Δ<0.

Część wspólna warunków - przecięcie zbiorów wynikających z poszczególnych warunków. Najczęściej zaznaczane na osi liczbowej.

Pierwiastek podwójny - jeden pierwiastek o krotności 2. Wartość x0=−b2ax_0 = -\frac{b}{2a}x0​=−2ab​ i jednocześnie Δ=0\Delta = 0Δ=0. Geometrycznie - wierzchołek paraboli leży na osi OX.

Warunki równoważne - dwie nierówności, z których wybór nie ma znaczenia. Często mylone z warunkami koniecznymi i wystarczającymi. Na maturze podstawowej rzadko, ale w rozszerzonej kluczowe.

Iloczyn pierwiastków - x1⋅x2=cax_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}x1​⋅x2​=ac​. Mnemotechnika: c i a - "ca", brzmi prawie jak "cebula", zapamiętasz.

Suma pierwiastków - x1+x2=−bax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}x1​+x2​=−ab​. Pamiętaj o minusie. Najczęstszy błąd: ludzie zapisują ba\frac{b}{a}ab​ bez minusu i tracą cztery punkty na zadaniu otwartym.

Każde z tych słów pojawi się w treści zadania na maturze. Jeśli nie kojarzysz natychmiast, co znaczy - przyhamuj i przeczytaj polecenie jeszcze raz, zanim ruszysz z liczeniem.

Powodzenia. Tylko nie zapomnij sprawdzić Δ\DeltaΔ. Naprawdę.

Ćwicz: Funkcja kwadratowa
Zadanie 1Zadanie 2Zadanie 3Zadanie 4Zadanie 5

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Masz tu wszystko czego potrzebujesz do matury. Prawdziwe zadania CKE z rozwiązaniami krok po kroku, filmy i śledzenie postępu. Jednorazowo, bez subskrypcji.

2438

zadań CKE

2000+

rozwiązań

1537

filmów

Załóż darmowe kontoPrzećwicz to zadanie

Powiązane artykuły

Rozwiązanie zadania

Najmniejsza i największa wartość funkcji kwadratowej w przedziale - metoda krok po kroku

Jak znaleźć najmniejszą i największą wartość funkcji kwadratowej w przedziale [a, b]. Schemat w czterech krokach, pięć zadań maturalnych, typowe pułapki i checklista.

Rozwiązanie zadania

Matura maj 2026 - rozwiązania zadań 14, 15 i 27 (najtrudniejsze otwarte)

Pełne rozwiązania trzech najwyżej punktowanych zadań otwartych z matury matematycznej maj 2026: funkcja kwadratowa z translacją (4 pkt), ciąg geometryczny w arytmetycznym (3 pkt) i ostrosłup prawidłowy (2 pkt).

Rozwiązanie zadania

Jak przekształcić funkcję kwadratową na postać kanoniczną i iloczynową - krok po kroku

Trzy postacie funkcji kwadratowej: ogólna, kanoniczna, iloczynowa. Jak przechodzić między nimi, kiedy której używać i 6 rozwiązanych zadań maturalnych krok po kroku.

Spis treści

  1. Co to właściwie znaczy "z parametrem"
  2. Cztery narzędzia, których będziesz używać
  3. Narzędzie 1: dyskusja delty
  4. Narzędzie 2: wzory Viete'a
  5. Narzędzie 3: postać kanoniczna i wierzchołek
  6. Narzędzie 4: warunki na położenie pierwiastków
  7. Schemat rozwiązywania zadania z parametrem
  8. Zadanie 1: dwa różne pierwiastki rzeczywiste
  9. Zadanie 2: suma kwadratów pierwiastków
  10. Zadanie 3: oba pierwiastki dodatnie
  11. Zadanie 4: różnica pierwiastków
  12. Zadanie 5: wierzchołek nad osią OX
  13. Gdy parametr siedzi przy x^2
  14. Zadanie 6: iloczyn pierwiastków równy zadanej liczbie
  15. Zadanie 7: dwa pierwiastki większe od pewnej liczby
  16. Pułapki, na które wpadają uczniowie
  17. Jak czytać polecenie z parametrem
  18. Jak ćwiczyć przed maturą
  19. Zastosowanie parametru w innych dziedzinach
  20. Co musisz umieć - checklist
  21. Mini słowniczek pojęć z zadań z parametrem