Przejdź do treści

Funkcja kwadratowa z parametrem - Vieta i zadania krok po kroku

Zadania z parametrem: kiedy używać delty, kiedy wzorów Viete'a, a kiedy postaci kanonicznej, i jak nie zgubić się w warunkach na \(m\). Siedem zadań rozwiązanych krok po kroku.

Opublikowano: · zaktualizowano · 13 min czytania

Zadania z parametrem to ten typ zadań maturalnych, na których przegrywa zaskakująco dużo uczniów, choć wcale nie wymagają one specjalnej wiedzy. Wszystko, czego potrzebujesz, już znasz: deltę, wzory Viete'a, postać kanoniczną i warunek na pierwiastki. Problem polega na tym, że trzeba to wszystko ułożyć w jeden ciąg warunków na nieznany parametr mm. I właśnie ten krok przeskakują uczniowie, którzy potem oddają arkusz z kreską w okienku odpowiedzi.

Funkcja kwadratowa z parametrem to przede wszystkim temat matury rozszerzonej. W arkuszach maturalnych z lat 2010-2025 na poziomie podstawowym pojawia się rzadko i w prostej formie, na przykład w zadaniu z zestawu CKE, w którym o współczynniku mm we wzorze f(x)=3x2+2x+mf(x)=3x^2+2x+m wiadomo tylko, że jest ujemny. W tym przewodniku pokażę ci, jak rozpoznać typ zadania, jakiego narzędzia użyć i jak ułożyć warunki bez błędów. Rozwiążemy razem siedem przykładowych zadań w stylu maturalnym, każde krok po kroku.

Co to właściwie znaczy "z parametrem"

Parametr to litera, najczęściej mm, kk albo pp, która zachowuje się jak liczba, tylko jej dokładnej wartości jeszcze nie znamy. Pojawia się we wzorze funkcji kwadratowej obok zmiennej xx i nasza praca polega na wskazaniu, dla których wartości tej litery funkcja spełnia jakiś warunek.

Spójrz na różnicę:

  • •Zwykła funkcja kwadratowa: f(x)=x2−5x+6f(x) = x^2 - 5x + 6 - wszystko ustalone, znajdujemy miejsca zerowe.
  • •Funkcja z parametrem: f(x)=x2−(m+1)x+2mf(x) = x^2 - (m+1)x + 2m - współczynniki zależą od mm. Najpierw dyskusja, potem rozwiązanie.

W praktyce zadania z parametrem na maturze podstawowej dzielą się na trzy główne typy. Pierwszy: "wyznacz wszystkie wartości mm, dla których funkcja ma dwa różne pierwiastki rzeczywiste". Drugi: "wyznacz mm, dla którego suma kwadratów pierwiastków jest równa 10". Trzeci: "dla jakich mm wierzchołek paraboli leży nad osią OX". Każdy z tych typów ma swój zestaw narzędzi, który zaraz dokładnie poznasz.

Cztery narzędzia, których będziesz używać

W większości zadań z parametrem wystarczą cztery rzeczy. Naucz się ich rozpoznawania i już połowa pracy będzie za tobą.

Narzędzie 1: dyskusja delty

Δ=b2−4ac\Delta = b^2 - 4ac. To ona decyduje o liczbie pierwiastków:

  • •Δ>0\Delta > 0 - dwa różne pierwiastki rzeczywiste.
  • •Δ=0\Delta = 0 - jeden pierwiastek podwójny.
  • •Δ<0\Delta < 0 - brak pierwiastków rzeczywistych.

W zadaniach z parametrem delta zawsze jest wyrażeniem zależnym od mm. Twoim zadaniem jest rozwiązać nierówność (lub równanie) w mm, a nie w xx. To kluczowa zmiana sposobu myślenia. Więcej o obliczaniu delty znajdziesz tu.

Narzędzie 2: wzory Viete'a

Dla równania ax2+bx+c=0ax^2 + bx + c = 0 z pierwiastkami x1,x2x_1, x_2:

x1+x2=−ba,x1⋅x2=cax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}, \qquad x_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}

Wzory Viete'a pozwalają wyrazić różne wyrażenia z pierwiastków bez ich obliczania. Najczęściej w zadaniach maturalnych pojawiają się:

x12+x22=(x1+x2)2−2x1x2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2 - 2 x_1 x_2 1x1+1x2=x1+x2x1⋅x2\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} = \frac{x_1 + x_2}{x_1 \cdot x_2} (x1−x2)2=(x1+x2)2−4x1x2(x_1 - x_2)^2 = (x_1 + x_2)^2 - 4 x_1 x_2

Ten ostatni wzór jest często bramą do zadań typu "różnica pierwiastków wynosi 3". Naucz się go na pamięć. Szerszy materiał o zastosowaniach wzorów Viete'a znajdziesz w osobnym wpisie.

Narzędzie 3: postać kanoniczna i wierzchołek

Postać kanoniczna funkcji f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q, gdzie:

p=−b2a,q=−Δ4ap = -\frac{b}{2a}, \qquad q = -\frac{\Delta}{4a}

Wierzchołek W=(p,q)W = (p, q) jest kluczowy, gdy zadanie pyta o położenie paraboli względem osi OX, OY lub konkretnej liczby. Jak znaleźć wierzchołek krok po kroku - tu masz osobny przewodnik. Pamiętaj: w zadaniach z parametrem pp i qq też będą zależały od mm.

Narzędzie 4: warunki na położenie pierwiastków

To najczęściej źle używane narzędzie. Trzy klasyczne sytuacje:

  • •Oba pierwiastki dodatnie: Δ≥0\Delta \geq 0 (lub >0> 0, zależnie od polecenia), x1+x2>0x_1 + x_2 > 0 i x1⋅x2>0x_1 \cdot x_2 > 0.
  • •Oba pierwiastki ujemne: Δ≥0\Delta \geq 0, x1+x2<0x_1 + x_2 < 0 i x1⋅x2>0x_1 \cdot x_2 > 0.
  • •Pierwiastki różnych znaków: wystarczy x1⋅x2<0x_1 \cdot x_2 < 0 (delta automatycznie dodatnia, bo iloczyn ujemny ⇒ c/a<0c/a < 0 ⇒ wykres przecina OX w dwóch miejscach).

Dla pierwiastków leżących w przedziale (s,t)(s, t) musisz dorzucić jeszcze warunki na położenie wierzchołka oraz znak wartości funkcji w punktach ss i tt. Ale na PP rzadko trafia się ten najtrudniejszy wariant.

Schemat rozwiązywania zadania z parametrem

Zanim przejdziemy do przykładów, oto schemat, który działa w typowych zadaniach z parametrem:

  1. 1.Przepisz funkcję i wypisz współczynniki aa, bb, cc w zależności od mm.
  2. 2.Sprawdź, czy aa zawiera parametr. Jeśli tak - załóż a≠0a \neq 0 (inaczej to już nie funkcja kwadratowa).
  3. 3.Rozszyfruj, czego zadanie chce: liczba pierwiastków, znak pierwiastków, wartość wyrażenia z pierwiastków, położenie wierzchołka?
  4. 4.Dobierz narzędzie z czterech wymienionych wyżej.
  5. 5.Wypisz wszystkie warunki na mm. Każdy osobno.
  6. 6.Rozwiąż każdą nierówność/równanie.
  7. 7.Wymnóż zbiory (część wspólna) - tak otrzymasz końcową odpowiedź.
  8. 8.Sprawdź skrajne przypadki: czy nierówności są ostre, czy z równością?

Krok 7 to miejsce, w którym najwięcej osób ginie. Dwa warunki z osobna spełnione to za mało - oba muszą być spełnione jednocześnie, czyli bierzesz przecięcie zbiorów.

Przykład 1: dwa różne pierwiastki rzeczywiste

0/5

Treść: Wyznacz wszystkie wartości parametru mm, dla których równanie x2−2mx+m+6=0x^2 - 2mx + m + 6 = 0 ma dwa różne pierwiastki rzeczywiste.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie krok po kroku:

Współczynniki: a=1a = 1, b=−2mb = -2m, c=m+6c = m + 6. Skoro a=1≠0a = 1 \neq 0, to mamy funkcję kwadratową dla każdego mm - nie musimy o nic dbać dodatkowo.

Warunek "dwa różne pierwiastki rzeczywiste" oznacza Δ>0\Delta > 0. Liczę deltę:

Δ=(−2m)2−4⋅1⋅(m+6)=4m2−4m−24\Delta = (-2m)^2 - 4 \cdot 1 \cdot (m + 6) = 4m^2 - 4m - 24

Czyli warunek to:

4m2−4m−24>0/:44m^2 - 4m - 24 > 0 \quad / : 4 m2−m−6>0m^2 - m - 6 > 0

Rozkładam na czynniki. Szukam dwóch liczb, których iloczyn to −6-6, a suma −1-1. To −3-3 i 22. Czyli:

(m−3)(m+2)>0(m - 3)(m + 2) > 0

Z metody graficznej dla nierówności kwadratowej wiem, że to ramiona paraboli w górę z miejscami zerowymi −2-2 i 33. Nierówność z plusem na zewnątrz pierwiastków.

Odpowiedź:

m∈(−∞,−2)∪(3,+∞)m \in (-\infty, -2) \cup (3, +\infty).

Przykład 2: suma kwadratów pierwiastków

0/5

Treść: Wyznacz mm, dla którego pierwiastki x1,x2x_1, x_2 równania x2−(m+1)x+m−2=0x^2 - (m+1)x + m - 2 = 0 spełniają warunek x12+x22=9x_1^2 + x_2^2 = 9.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie krok po kroku:

Współczynniki: a=1a = 1, b=−(m+1)b = -(m+1), c=m−2c = m - 2.

Krok 1: warunek istnienia pierwiastków rzeczywistych: Δ≥0\Delta \geq 0. Jeśli pierwiastki mają być prawdziwe, muszą najpierw istnieć. To podstawowy filtr, którego uczniowie najczęściej zapominają.

Δ=(m+1)2−4(m−2)=m2+2m+1−4m+8=m2−2m+9\Delta = (m+1)^2 - 4(m - 2) = m^2 + 2m + 1 - 4m + 8 = m^2 - 2m + 9

Tu mała sztuczka: rozkładamy na kwadrat zupełny. m2−2m+9=(m−1)2+8m^2 - 2m + 9 = (m - 1)^2 + 8. To zawsze dodatnie. Wniosek: dla każdego m∈Rm \in \mathbb{R} delta jest dodatnia, więc istnieją dwa różne pierwiastki rzeczywiste. Pierwszy warunek spełniony automatycznie.

Krok 2: ze wzorów Viete'a:

x1+x2=−ba=m+1x_1 + x_2 = -\frac{b}{a} = m + 1 x1⋅x2=ca=m−2x_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a} = m - 2

Krok 3: przekształcam warunek z polecenia. x12+x22=(x1+x2)2−2x1x2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2 - 2 x_1 x_2, więc:

(m+1)2−2(m−2)=9(m + 1)^2 - 2(m - 2) = 9 m2+2m+1−2m+4=9m^2 + 2m + 1 - 2m + 4 = 9 m2+5=9m^2 + 5 = 9 m2=4m^2 = 4 m=2lubm=−2m = 2 \quad \text{lub} \quad m = -2

Krok 4: sprawdzenie. Oba mm spełniają warunek Δ>0\Delta > 0 (bo Δ\Delta jest zawsze dodatnia), więc oba dają sensowne pierwiastki.

Odpowiedź:

m=2m = 2 lub m=−2m = -2.

Przykład 3: oba pierwiastki dodatnie

0/5

Treść: Dla jakich wartości parametru mm równanie x2−4mx+4m−3=0x^2 - 4mx + 4m - 3 = 0 ma dwa różne pierwiastki dodatnie?

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie krok po kroku:

Współczynniki: a=1a = 1, b=−4mb = -4m, c=4m−3c = 4m - 3. Wypisuję trzy warunki:

(1) Δ>0\Delta > 0 - dwa różne pierwiastki istnieją.

(2) x1+x2>0x_1 + x_2 > 0 - skoro oba dodatnie, ich suma też.

(3) x1⋅x2>0x_1 \cdot x_2 > 0 - skoro oba dodatnie, iloczyn też.

Sam warunek (2) nie wystarczy, bo suma dodatnia może być wynikiem np. 55 i −2-2. Sam (3) też nie - mogłyby być oba ujemne (np. −2-2 i −3-3).

Warunek (1):
Δ=16m2−4(4m−3)=16m2−16m+12=4(4m2−4m+3)>0\Delta = 16m^2 - 4(4m - 3) = 16m^2 - 16m + 12 = 4(4m^2 - 4m + 3) > 0

Sprawdzam 4m2−4m+34m^2 - 4m + 3. Delta tego wyrażenia: 16−48=−32<016 - 48 = -32 < 0, a współczynnik przy m2m^2 dodatni. Czyli 4m2−4m+3>04m^2 - 4m + 3 > 0 dla każdego mm. Warunek (1) jest spełniony zawsze. Łatwiej już chyba nie będzie.

Warunek (2): x1+x2=4m>0⇒m>0x_1 + x_2 = 4m > 0 \Rightarrow m > 0.

Warunek (3): x1⋅x2=4m−3>0⇒m>34x_1 \cdot x_2 = 4m - 3 > 0 \Rightarrow m > \frac{3}{4}.

Część wspólna trzech warunków: m>34m > \frac{3}{4}.

Odpowiedź:

m∈(34,+∞)m \in \left(\frac{3}{4}, +\infty\right).

Komentarz: W tym typie zadań delta często wychodzi "z automatu" dodatnia. Wtedy całe zadanie sprowadza się do dwóch warunków Viete'a. Nie pomijaj jednak sprawdzenia delty - jeśli wyszłaby ujemna, to ani suma, ani iloczyn pierwiastków nie miałyby sensu, bo nie istnieją.

Przykład 4: różnica pierwiastków

0/5

Treść: Wyznacz wszystkie wartości mm, dla których pierwiastki równania x2−2(m−1)x+m2−3m=0x^2 - 2(m-1)x + m^2 - 3m = 0 różnią się o 4.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie krok po kroku:

a=1a = 1, b=−2(m−1)b = -2(m-1), c=m2−3mc = m^2 - 3m.

Krok 1: warunek istnienia dwóch różnych pierwiastków: Δ>0\Delta > 0.

Δ=4(m−1)2−4(m2−3m)=4(m2−2m+1−m2+3m)=4(m+1)\Delta = 4(m-1)^2 - 4(m^2 - 3m) = 4(m^2 - 2m + 1 - m^2 + 3m) = 4(m + 1)

Czyli Δ>0⇔m>−1\Delta > 0 \Leftrightarrow m > -1.

Krok 2: Viete:
x1+x2=2(m−1),x1⋅x2=m2−3mx_1 + x_2 = 2(m - 1), \qquad x_1 \cdot x_2 = m^2 - 3m

Krok 3: warunek z polecenia. "Różnią się o 4" zwykle oznacza ∣x1−x2∣=4|x_1 - x_2| = 4, czyli (x1−x2)2=16(x_1 - x_2)^2 = 16. Stosuję wzór:

(x1−x2)2=(x1+x2)2−4x1x2(x_1 - x_2)^2 = (x_1 + x_2)^2 - 4 x_1 x_2 =4(m−1)2−4(m2−3m)= 4(m-1)^2 - 4(m^2 - 3m) =4m2−8m+4−4m2+12m=4m+4=4(m+1)= 4m^2 - 8m + 4 - 4m^2 + 12m = 4m + 4 = 4(m + 1)

Stąd:

4(m+1)=164(m + 1) = 16 m+1=4m + 1 = 4 m=3m = 3

Krok 4: sprawdzenie warunku (1). m=3>−1m = 3 > -1, więc delta dodatnia, pierwiastki istnieją.

Odpowiedź:

m=3m = 3.

Sprawdzenie: Dla m=3m = 3 równanie to x2−4x+0=0x^2 - 4x + 0 = 0, czyli x(x−4)=0x(x - 4) = 0, więc x1=0x_1 = 0, x2=4x_2 = 4. Różnica wynosi 44. Idealnie.

Przykład 5: wierzchołek nad osią OX

0/5

Treść: Dla jakich wartości parametru mm wierzchołek paraboli f(x)=x2+2mx+m+6f(x) = x^2 + 2mx + m + 6 leży nad osią OX?

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie krok po kroku:

"Wierzchołek nad osią OX" znaczy: druga współrzędna wierzchołka, czyli qq, jest większa od zera. Ponieważ a=1>0a = 1 > 0 (ramiona w górę), wierzchołek to najniższy punkt paraboli. Jeśli on jest nad OX, to cała parabola też - czyli funkcja nie ma miejsc zerowych. Wiesz już, że to oznacza Δ<0\Delta < 0.

Oba podejścia dają ten sam wynik, ale pokażę najprostsze: bezpośrednio q=−Δ4a>0q = -\frac{\Delta}{4a} > 0. Dla a>0a > 0 jest to równoważne Δ<0\Delta < 0.

Δ=4m2−4(m+6)=4m2−4m−24\Delta = 4m^2 - 4(m + 6) = 4m^2 - 4m - 24 Δ<0⇔4m2−4m−24<0⇔m2−m−6<0\Delta < 0 \Leftrightarrow 4m^2 - 4m - 24 < 0 \Leftrightarrow m^2 - m - 6 < 0

Rozkład: (m−3)(m+2)<0(m - 3)(m + 2) < 0. Parabola w górę, miejsca zerowe −2-2 i 33, nierówność z minusem między pierwiastkami.

Odpowiedź:

m∈(−2,3)m \in (-2, 3).

Komentarz: Zauważ ciekawostkę - w przykładzie 1 i przykładzie 5 mieliśmy bardzo podobny wielomian (jednakowa delta), ale przeciwne nierówności i przeciwne odpowiedzi. To dobry przykład, jak ważne jest, żeby dokładnie wiedzieć, co znaczy konkretny warunek geometryczny. "Dwa pierwiastki" ⇒ Δ>0\Delta > 0. "Brak pierwiastków, parabola nad osią" ⇒ Δ<0\Delta < 0. Trening na wykresach to tu klucz - poćwicz na wykresach funkcji kwadratowej, żeby od razu widzieć, o który warunek pyta zadanie.

Gdy parametr siedzi przy x2x^2

Najtrudniejszy wariant zadań z parametrem to ten, w którym litera występuje przy najwyższej potędze - czyli we współczynniku aa. Wtedy funkcja może w ogóle przestać być kwadratowa.

Spójrz na przykład: f(x)=(m−2)x2+3x+1f(x) = (m - 2)x^2 + 3x + 1. Dla m=2m = 2 wyraz x2x^2 znika, zostaje funkcja liniowa f(x)=3x+1f(x) = 3x + 1 z jednym pierwiastkiem x=−13x = -\frac{1}{3}. Dla m≠2m \neq 2 mamy klasyczną parabolę i możemy używać delty, Viete'a, wierzchołka.

Zasada żelazna: jeśli zadanie mówi "funkcja kwadratowa", musisz wymusić a≠0a \neq 0. Jeśli zadanie mówi "równanie" - bez przymiotnika - to rozważasz oba przypadki: a=0a = 0 (liniowe) i a≠0a \neq 0 (kwadratowe). Brzmi nieprzyjemnie, ale tak wyglądają zadania z parametrem na maturze rozszerzonej. Na podstawowej rzadziej, ale warto wiedzieć.

W postaci kanonicznej f(x)=a(x−p)2+qf(x) = a(x - p)^2 + q z parametrem przy aa wciąż policzysz p=−b2ap = -\frac{b}{2a} i q=−Δ4aq = -\frac{\Delta}{4a} - tylko że teraz znak aa zmienia znak qq względem znaku Δ\Delta. To kluczowa różnica względem przykładów z a=1a = 1.

Przykład 6: iloczyn pierwiastków równy zadanej liczbie

0/2

Treść: Dla jakiej wartości parametru mm iloczyn pierwiastków równania 2x2+(m−3)x+m2−4=02x^2 + (m - 3)x + m^2 - 4 = 0 jest równy 52\frac{5}{2}?

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie krok po kroku:

Współczynniki: a=2a = 2, b=m−3b = m - 3, c=m2−4c = m^2 - 4. a=2≠0a = 2 \neq 0, więc funkcja kwadratowa dla każdego mm.

Krok 1: warunek istnienia pierwiastków rzeczywistych, Δ≥0\Delta \geq 0.

Δ=(m−3)2−8(m2−4)=m2−6m+9−8m2+32=−7m2−6m+41\Delta = (m - 3)^2 - 8(m^2 - 4) = m^2 - 6m + 9 - 8m^2 + 32 = -7m^2 - 6m + 41

Krok 2: ze wzorów Viete'a x1⋅x2=ca=m2−42x_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a} = \frac{m^2 - 4}{2}. Polecenie:

m2−42=52\frac{m^2 - 4}{2} = \frac{5}{2} m2−4=5m^2 - 4 = 5 m2=9⇒m=3 lub m=−3m^2 = 9 \Rightarrow m = 3 \text{ lub } m = -3

Krok 3: sprawdzam warunek (1) dla obu kandydatów.

Dla m=3m = 3: Δ=−63−18+41=−40<0\Delta = -63 - 18 + 41 = -40 < 0. Odpada, pierwiastki nie istnieją.

Dla m=−3m = -3: Δ=−63+18+41=−4<0\Delta = -63 + 18 + 41 = -4 < 0. Też odpada.

Odpowiedź:

Nie istnieje wartość mm, dla której zachodzi warunek z polecenia.

Komentarz: "Brak rozwiązań" to dla CKE pełnoprawna odpowiedź. Wpisujesz "brak takiego mm" plus uzasadnienie z deltą. To zadanie pokazuje, dlaczego krok 1 nigdy nie jest "na wszelki wypadek". Bez niego dostałbyś m=±3m = \pm 3 i stracił wszystkie punkty.

Przykład 7: dwa pierwiastki większe od pewnej liczby

0/2

Treść: Wyznacz wszystkie wartości mm, dla których oba pierwiastki równania x2−2(m+1)x+m2+2m=0x^2 - 2(m+1)x + m^2 + 2m = 0 są większe od 11.

Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie krok po kroku:

a=1a = 1, b=−2(m+1)b = -2(m+1), c=m2+2mc = m^2 + 2m.

Najprostsza droga to podstawienie t=x−1t = x - 1, czyli przesunięcie układu o 11 w prawo. Wtedy "oba pierwiastki większe od 1" zamienia się w "oba pierwiastki dodatnie" - już to umiesz z przykładu 3. Ale pokażę też metodę bez podstawienia, bo na maturze często prościej jest ją zastosować bezpośrednio.

Warunek "oba pierwiastki większe od 1" wymaga trzech rzeczy:

(1) Δ>0\Delta > 0 - pierwiastki istnieją i są różne (a właściwie wystarczy Δ≥0\Delta \geq 0, bo "oba" obejmuje też pierwiastek podwójny; jeśli polecenie mówi "dwa różne" - wybierz >>).

(2) f(1)>0f(1) > 0 - wartość paraboli w punkcie 11 musi być dodatnia, bo skoro oba miejsca zerowe są na prawo od 11, a parabola ma ramiona w górę, to w 11 jest jeszcze "nad osią".

(3) p>1p > 1, gdzie pp to pierwsza współrzędna wierzchołka - bo wierzchołek leży zawsze między miejscami zerowymi.

Liczę po kolei:

Δ=4(m+1)2−4(m2+2m)=4(m2+2m+1−m2−2m)=4\Delta = 4(m+1)^2 - 4(m^2 + 2m) = 4(m^2 + 2m + 1 - m^2 - 2m) = 4. Czyli Δ=4>0\Delta = 4 > 0 zawsze. Wniosek: warunek (1) spełniony bezwarunkowo.

f(1)=1−2(m+1)+m2+2m=1−2m−2+m2+2m=m2−1f(1) = 1 - 2(m+1) + m^2 + 2m = 1 - 2m - 2 + m^2 + 2m = m^2 - 1. Warunek (2): m2−1>0⇔m∈(−∞,−1)∪(1,+∞)m^2 - 1 > 0 \Leftrightarrow m \in (-\infty, -1) \cup (1, +\infty).

p=−b2a=m+1p = -\frac{b}{2a} = m + 1. Warunek (3): m+1>1⇔m>0m + 1 > 1 \Leftrightarrow m > 0.

Część wspólna: m∈(1,+∞)m \in (1, +\infty) (bo część (−∞,−1)(-\infty, -1) wypada przez warunek m>0m > 0).

Odpowiedź:

m∈(1,+∞)m \in (1, +\infty).

Komentarz: Zwróć uwagę, że warunek (3) eliminuje jedną z dwóch części z warunku (2). Dlatego zawsze pisze się wszystkie trzy - dwa nie wystarczą.

Pułapki, na które wpadają uczniowie

Oto miejsca, w których najłatwiej stracić punkty w zadaniach z parametrem.

Pułapka 1: zapominanie o warunku istnienia pierwiastków. Robisz całą algebraiczną zabawę z Viete, dostajesz m=5m = 5, zaznaczasz odpowiedź i jesteś dumny. A potem przy m=5m = 5 okazuje się, że delta wyszła ujemna i twoje "pierwiastki" w ogóle nie istnieją. Każdy raz sprawdź warunek (1), nawet jeśli "wygląda na oczywisty".

Pułapka 2: mylenie nierówności ostrych z nieostrych. "Dwa różne pierwiastki" - to Δ>0\Delta > 0. "Co najmniej jeden pierwiastek rzeczywisty" - to Δ≥0\Delta \geq 0. "Pierwiastek podwójny" - to Δ=0\Delta = 0. Każda z tych formuł daje inną odpowiedź - od kwestii czy końce przedziału są w zbiorze, czy poza nim.

Pułapka 3: branie sumy zamiast części wspólnej. Trzy warunki na mm z trzech różnych źródeł trzeba spełnić jednocześnie, więc bierzemy ich część wspólną (przecięcie). Nigdy sumę. Jeśli pomylisz przecięcie z sumą, dostajesz zwykle za szeroki zbiór i tracisz wszystkie punkty.

Pułapka 4: założenie, że a≠0a \neq 0. Jeśli funkcja wygląda jak (m−2)x2+3x+1(m-2)x^2 + 3x + 1, to dla m=2m = 2 to jest funkcja liniowa, nie kwadratowa. Sprawdź, czy zadanie chce funkcję kwadratową (wtedy musisz wyrzucić m=2m = 2), czy "równanie kwadratowe lub liniowe" (wtedy nie). Najczęściej oczekuje się funkcji kwadratowej.

Pułapka 5: zła interpretacja ∣x1−x2∣|x_1 - x_2|. Wzór (x1−x2)2=(x1+x2)2−4x1x2(x_1 - x_2)^2 = (x_1+x_2)^2 - 4 x_1 x_2 jest kwadratem, a nie różnicą. Jeśli zadanie mówi ∣x1−x2∣=5|x_1 - x_2| = 5, to po podniesieniu do kwadratu masz (x1−x2)2=25(x_1 - x_2)^2 = 25. To nie to samo co x1−x2=25x_1 - x_2 = 25.

Pułapka 6: dzielenie nierówności przez wyrażenie z parametrem. Jeśli masz nierówność typu (m−1)x>5(m-1)x > 5 i chcesz podzielić przez (m−1)(m-1), musisz rozważyć trzy przypadki: m>1m > 1, m=1m = 1 i m<1m < 1. Dla m<1m < 1 zmieniasz znak nierówności. Często łatwiej jest przenieść wszystko na jedną stronę i zostawić jako iloczyn.

Jak czytać polecenie z parametrem

CKE jest mistrzem w pisaniu zdań, które brzmią podobnie, ale znaczą zupełnie co innego. Wytrenuj się w zauważaniu niuansów. Oto kilka klisz językowych, które warto rozpoznawać błyskawicznie.

"Ma dwa różne pierwiastki rzeczywiste" - Δ>0\Delta > 0.

"Ma dwa pierwiastki rzeczywiste" (bez słowa "różne") - uważaj, to sformułowanie bywa niejednoznaczne. Przy Δ=0\Delta = 0 równanie ma jedno rozwiązanie (pierwiastek podwójny), więc zwykle chodzi o Δ>0\Delta > 0. Jeśli treść dopuszcza pierwiastek podwójny, mówi o tym wprost, na przykład „co najmniej jeden pierwiastek”.

"Ma co najmniej jeden pierwiastek rzeczywisty" - Δ≥0\Delta \geq 0.

"Ma dokładnie jeden pierwiastek rzeczywisty" - Δ=0\Delta = 0, pierwiastek podwójny.

"Nie ma pierwiastków rzeczywistych" - Δ<0\Delta < 0.

"Suma pierwiastków" - x1+x2=−bax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}, bez podnoszenia do kwadratu, bez wartości bezwzględnej.

"Iloczyn pierwiastków" - x1⋅x2=cax_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}.

"Pierwiastki są przeciwne" - znaczy x2=−x1x_2 = -x_1, czyli suma pierwiastków równa zero: x1+x2=0x_1 + x_2 = 0.

"Pierwiastki są odwrotne" - znaczy x2=1x1x_2 = \frac{1}{x_1}, czyli iloczyn pierwiastków równy jeden: x1⋅x2=1x_1 \cdot x_2 = 1.

"Pierwiastki są równe co do modułu, lecz różnych znaków" - to samo co "przeciwne". Suma równa zero.

"Pierwiastki tej samej parzystości" - obydwa parzyste lub obydwa nieparzyste, to już rzadziej, ale pamiętaj o iloczynie i sumie ich wartości - tylko mm całkowite zwykle wchodzą w grę.

"Suma odwrotności pierwiastków" - to 1x1+1x2=x1+x2x1x2\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} = \frac{x_1 + x_2}{x_1 x_2}.

"Suma kwadratów pierwiastków" - (x1+x2)2−2x1x2(x_1 + x_2)^2 - 2 x_1 x_2. Nigdy x12+x22=(x1+x2)2x_1^2 + x_2^2 = (x_1 + x_2)^2. To częsty błąd uczniów na próbnej.

Jak ćwiczyć przed maturą

Zadania z parametrem to nie jest temat, który da się "rozumieć". Trzeba je rozwiązać dużo, żeby wyrobić sobie intuicję, co kiedy podstawić. Polecam taki plan:

  1. 1.Tydzień 1: wszystkie zadania z parametrem z arkuszy 2010-2025, w kolejności od najstarszych. Z każdym rokiem trudność rośnie i sam zauważysz, że pojawiają się pewne klisze.
  2. 2.Tydzień 2: powtórka równań kwadratowych i funkcji kwadratowej - jeśli z bazą masz słabo, parametr cię połamie.
  3. 3.Tydzień 3: ćwiczenia mieszane z wzorów Viete'a i parametru, bo w zadaniach otwartych te dwa narzędzia często występują razem.
  4. 4.Tydzień 4: zadania od końca - sprawdzaj, czy potrafisz w 30 sekund powiedzieć, jakie warunki musisz wypisać. Poprawnie wypisane warunki to połowa pracy, resztę robią rachunki.

Jeśli przygotowujesz się do poprawki w sierpniu 2027, nie zaczynaj od parametru: na poziomie podstawowym pojawia się rzadko. Najpierw zadbaj o działy, które wracają w każdym arkuszu, a parametr zostaw na koniec.

Zastosowanie parametru w innych dziedzinach

Choć ten przewodnik dotyczy funkcji kwadratowej, parametr pojawia się też w innych zagadnieniach. Warto wiedzieć, że techniki są zbliżone.

W układach równań pyta się "dla jakich mm układ ma dokładnie jedno rozwiązanie / jest sprzeczny / nieoznaczony". Sposób: wyznacznik główny i wyznaczniki pomocnicze, albo doprowadzenie do postaci sprzecznej i porównanie. Logika - identyczna jak z deltą.

W ciągach pyta się "dla jakich mm ciąg an=mn2−5n+2ma_n = mn^2 - 5n + 2m jest arytmetyczny". Tu warunek to an+1−ana_{n+1} - a_n niezależne od nn. Mamy an+1−an=m(2n+1)−5a_{n+1} - a_n = m(2n+1) - 5, a ta różnica nie zależy od nn tylko dla m=0m = 0. W innych zadaniach taki warunek prowadzi do równania kwadratowego z mm i wtedy wracamy do dyskusji delty.

W funkcji liniowej parametr pojawia się jako "dla jakich mm proste są równoległe / prostopadłe". Warunki: równość lub iloczyn współczynników kierunkowych.

We wszystkich tych przypadkach łączy zadania jeden trening: zauważ, czego polecenie wymaga jako warunku na pierwiastki/parametry, wypisz wszystkie warunki, weź część wspólną. Schemat ten sam.

Co musisz umieć - checklist

Zanim oddasz arkusz, sprawdź, czy wciąż pamiętasz wszystko z poniższej listy:

  • Wypisać warunek Δ>0\Delta > 0, Δ≥0\Delta \geq 0, Δ=0\Delta = 0, Δ<0\Delta < 0 i wiedzieć, co znaczy każdy z nich.
  • Policzyć deltę dla wyrażenia z parametrem i rozwiązać nierówność kwadratową w mm.
  • Wypisać wzory Viete'a dla równania ax2+bx+c=0ax^2 + bx + c = 0 - z głowy, bez patrzenia w tablice.
  • Przekształcić x12+x22x_1^2 + x_2^2, (x1−x2)2(x_1 - x_2)^2, 1x1+1x2\frac{1}{x_1} + \frac{1}{x_2} na wyrażenia z sumy i iloczynu pierwiastków.
  • Rozpoznać warunki "oba dodatnie", "oba ujemne", "różnych znaków" i ułożyć dla nich układ trzech (lub jednej) nierówności.
  • Wziąć część wspólną warunków, a nie sumę.
  • Wstawić znaleziony mm z powrotem do równania i sprawdzić, czy odpowiedź jest sensowna.
  • Pamiętać, kiedy nierówność jest ostra, a kiedy nieostra.

Jeśli umiesz przejść po tej liście bez zastanowienia, jesteś gotowy do zadań z parametrem na maturze podstawowej. W razie czego zerknij na najczęstsze błędy maturalne, w tym te z funkcji kwadratowej.

Mini słowniczek pojęć z zadań z parametrem

Czasem o przegrana decyduje samo słownictwo. Przeczytaj raz uważnie i wróć tu, jeśli na arkuszu trafisz na coś, czego nie pamiętasz.

Parametr - litera w wyrażeniu, której wartość jest dla nas niewiadomą. Zwykle mm, kk, pp, rzadziej aa (uważaj, bo aa bywa też współczynnikiem przy x2x^2 - kontekst decyduje).

Dyskusja - przegląd wszystkich możliwych wartości parametru z podziałem na przypadki, w których odpowiedź wygląda inaczej. Najczęściej rozróżniamy: Δ>0\Delta > 0, Δ=0\Delta = 0, Δ<0\Delta < 0.

Część wspólna warunków - przecięcie zbiorów wynikających z poszczególnych warunków. Najczęściej zaznaczane na osi liczbowej.

Pierwiastek podwójny - jeden pierwiastek o krotności 2. Wartość x0=−b2ax_0 = -\frac{b}{2a} i jednocześnie Δ=0\Delta = 0. Geometrycznie - wierzchołek paraboli leży na osi OX.

Warunki równoważne - dwie nierówności, z których wybór nie ma znaczenia. Często mylone z warunkami koniecznymi i wystarczającymi. Na maturze podstawowej rzadko, ale w rozszerzonej kluczowe.

Iloczyn pierwiastków - x1⋅x2=cax_1 \cdot x_2 = \frac{c}{a}. Mnemotechnika: c i a - "ca", brzmi prawie jak "cebula", zapamiętasz.

Suma pierwiastków - x1+x2=−bax_1 + x_2 = -\frac{b}{a}. Pamiętaj o minusie. Najczęstszy błąd: ludzie zapisują ba\frac{b}{a} bez minusu i dalej liczą na złej wartości.

Każde z tych słów pojawi się w treści zadania na maturze. Jeśli nie kojarzysz natychmiast, co znaczy - przyhamuj i przeczytaj polecenie jeszcze raz, zanim ruszysz z liczeniem.

Powodzenia. Tylko nie zapomnij sprawdzić Δ\Delta. Naprawdę.

Następny krok Losuj kolejne zadanie

Kategoria: Funkcja kwadratowa

Zobacz wszystkie

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Prawdziwe zadania z matur CKE z rozwiązaniami krok po kroku. Zacznij od działu, o którym właśnie czytasz.

Ćwicz dział Funkcja kwadratowa

129 zadań CKE z rozwiązaniami

Ćwicz w aplikacji Sprawna Matura

Te same zadania CKE z rozwiązaniami, brudnopis i kalkulator, także offline.

Pobierz z App StorePobierz z Google Play