Układ równań metodą podstawiania rozwiązujesz w trzech ruchach: z prostszego równania wyznaczasz jedną niewiadomą, na przykład , wstawiasz to wyrażenie w nawiasie do drugiego równania i rozwiązujesz równanie z jedną niewiadomą. Potem wracasz do wyznaczonego wzoru po drugą niewiadomą i sprawdzasz parę liczb w obu równaniach.


W skrócie
- Wyznaczaj tę niewiadomą, która stoi ze współczynnikiem albo , bo wtedy nie pojawi się ułamek.
- Podstawione wyrażenie zawsze bierzesz w nawias: przy zapis to .
- Rozwiązaniem układu dwóch równań z dwiema niewiadomymi jest para liczb, na przykład i .
- Fałsz po podstawieniu do drugiego równania, na przykład , oznacza układ sprzeczny, a prawdziwa równość typu nieskończenie wiele rozwiązań.
Dlaczego metoda podstawiania?
Układy równań trafiają na maturę zarówno w zadaniach zamkniętych, jak i otwartych. Metoda podstawiania to najczęściej stosowana metoda rozwiązywania. Jest prosta, intuicyjna i działa zawsze.
Na maturze układy równań pojawiają się nie tylko jako "czyste" zadania algebraiczne. Często musisz sam ułożyć układ na podstawie treści zadania - na przykład przy zadaniach z treścią o mieszankach, prędkościach czy cenach.
Na czym polega metoda podstawiania?
Masz układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi:
Robisz trzy kroki:
- 1.Wyznacz jedną niewiadomą z jednego równania
- 2.Podstaw ją do drugiego równania (zostajesz z jedną niewiadomą)
- 3.Rozwiąż równanie z jedną niewiadomą, potem wróć i oblicz drugą
To wszystko. Teraz zobaczmy jak to działa na konkretnych przykładach.
Metoda podstawiania z dwiema niewiadomymi: którą niewiadomą wyznaczyć
W układzie z dwiema niewiadomymi i masz cztery możliwe starty: albo , z pierwszego albo z drugiego równania. Wybór nie zmienia wyniku, ale zmienia ilość rachunków. Szukaj niewiadomej ze współczynnikiem albo , bo wtedy wyznaczasz ją bez dzielenia.
Weź układ:
Tylko w drugim równaniu ma współczynnik . Przenosisz na prawą stronę, a na lewą:
Podstawiasz to do pierwszego równania i od razu otwierasz nawias:
Wracasz do wzoru: . Sprawdzenie: oraz , więc rozwiązaniem jest para , .
Gdybyś zaczął od z pierwszego równania, dostałbyś i ułamek w każdym następnym kroku. Wynik byłby ten sam, ale każda linijka z ułamkiem to kolejna okazja do pomyłki rachunkowej.
Przykład 1 - Prosty układ liniowy
Rozwiąż układ:
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Wyznacz z pierwszego równania (bo jest najprostsze):
- Krok 2
Podstaw do drugiego równania:
- Krok 3
Rozwiąż:
- Krok 4
Wróć i oblicz :
, .
Sprawdzenie: Wstaw do obu równań:
- •
- •
Zawsze sprawdzaj w obu równaniach. Jeśli rozwiązanie pasuje do jednego, ale nie do drugiego, popełniłeś błąd.
Teraz ty
Spróbuj sam tego samego typu zadania z prawdziwego arkusza CKE: wyznacz z pierwszego równania i podstaw je do drugiego.
Przykład 2 - Współczynnik przy zmiennej
0/4Rozwiąż układ:
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Z drugiego równania wyznacz (bo nie ma współczynnika - a właściwie jest 1):
- Krok 2
Podstaw do pierwszego:
- Krok 3
Rozwiąż:
- Krok 4
, .
Ułamki w odpowiedzi to normalna sprawa - nie panikuj. Na maturze wynik nie musi być "ładny". Więcej o pracy z ułamkami w liczbach rzeczywistych na maturze.
Przykład 3 - Układ z zadania maturalnego
0/4Treść: Suma dwóch liczb wynosi 20, a ich różnica to 6. Znajdź te liczby.
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Ułóż układ. Niech - większa liczba, - mniejsza.
- Krok 2
Z pierwszego: . Podstaw do drugiego:
- Krok 3
.
Liczby to 13 i 7.
W takim zadaniu klucz to poprawne ułożenie układu. Poćwicz więcej takich zadań w dziale układów równań.
Przykład 4 - Układ nieliniowy
0/4Rozwiąż:
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Z pierwszego: .
- Krok 2
Podstaw do drugiego:
- Krok 3
- Krok 4
Dla : . Dla : .
lub .
Układy nieliniowe często pojawiają się w zadaniach otwartych na maturze. Metoda jest ta sama - wyznacz jedną zmienną, podstaw, rozwiąż równanie kwadratowe.
Przykład 5 - Układ z trzema niewiadomymi (bonus)
0/4Rozwiąż:
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Z drugiego równania: .
- Krok 2
Z trzeciego: .
- Krok 3
Podstaw oba do pierwszego:
- Krok 4
, .
, , .
Układy z trzema niewiadomymi rzadko pojawiają się na maturze podstawowej, ale warto umieć - zasada jest identyczna.
Kiedy NIE stosować metody podstawiania?
Metoda podstawiania działa zawsze, ale nie zawsze jest najszybsza. Lepiej użyj metody eliminacji (dodawania/odejmowania), gdy:
- •Obie zmienne mają "wygodne" współczynniki, np. i - odejmij stronami i znika
- •Wyznaczenie zmiennej daje brzydki ułamek
Lepiej użyj metody graficznej, gdy:
- •Pytają o interpretację geometryczną (ile punktów wspólnych mają dwie proste)
Wszystkie metody znajdziesz w kompletnym przewodniku po układach równań.
Układ sprzeczny i nieoznaczony
Nie każdy układ ma jedno rozwiązanie.
Układ sprzeczny (brak rozwiązań):
Suma tych samych liczb nie może być jednocześnie 3 i 5. Geometrycznie: dwie równoległe proste.
Układ nieoznaczony (nieskończenie wiele rozwiązań):
Drugie równanie to podwojone pierwsze. Geometrycznie: ta sama prosta. Na maturze rozpoznanie takiego układu to osobne pytanie - nie trać czasu na szukanie "jednego" rozwiązania.
Typowe pułapki
Błąd 1: Zapomnienie o nawiasie
Gdy podstawiasz do wyrażenia , musisz napisać , nie . Nawias jest kluczowy. Przy minusie przed nawiasem, jak w , zmieniasz znak każdego wyrazu w środku, więcej o tym w tekście o rozkładaniu nawiasów z minusem.
Błąd 2: Podstawienie do tego samego równania
Wyznaczasz z pierwszego równania i... podstawiasz z powrotem do pierwszego. Dostajesz tożsamość typu . Musisz podstawić do DRUGIEGO równania.
Błąd 3: Zapomnienie o drugiej niewiadomej
Obliczasz , piszesz odpowiedź i... zapominasz o . Na maturze rozwiązanie układu to PARA liczb, nie jedna liczba. Przeczytaj o innych najczęstszych błędach maturalnych.
Podsumowanie - co musisz umieć
- Wyznaczać jedną zmienną z prostszego równania
- Podstawiać (z nawiasem!) do drugiego równania
- Rozwiązywać powstałe równanie z jedną niewiadomą
- Obliczać drugą zmienną po znalezieniu pierwszej
- Sprawdzać wynik w obu równaniach
- Rozpoznawać układy sprzeczne i nieoznaczone
Gotowy na ćwiczenia? Przejdź do zadań z układami równań i zacznij od najłatwiejszych.
Najczęstsze pytania
Jak rozwiązać metodą podstawiania układ z dwiema niewiadomymi?
Z jednego równania wyznaczasz jedną niewiadomą, na przykład , i wstawiasz to wyrażenie w nawiasie do drugiego równania. Zostaje równanie tylko z , które rozwiązujesz jak zwykłe równanie liniowe. Na koniec obliczasz z wyznaczonego wzoru i sprawdzasz parę liczb w obu równaniach układu.
Czym metoda podstawiania różni się od metody przeciwnych współczynników?
W metodzie podstawiania pozbywasz się niewiadomej, wstawiając jej wzór do drugiego równania. W metodzie przeciwnych współczynników mnożysz równania przez liczby tak, żeby przy jednej niewiadomej stały liczby przeciwne, a potem dodajesz równania stronami. Obie dają ten sam wynik: podstawianie jest szybsze, gdy któraś niewiadoma ma współczynnik albo , i naturalne przy układach z równaniem typu .
Skąd wiadomo, że układ równań jest sprzeczny?
Po podstawieniu do drugiego równania niewiadoma znika i zostaje fałszywa równość, na przykład . Taki układ nie ma rozwiązań, a na wykresie to dwie proste równoległe. Gdy zamiast fałszu zostaje prawdziwa równość, na przykład , układ ma nieskończenie wiele rozwiązań. Od czego zależy liczba rozwiązań, pokazujemy we wpisie o układzie równań z parametrem.
Czy metodą podstawiania rozwiążę układ, w którym jest równanie kwadratowe?
Tak. Z równania liniowego wyznaczasz jedną niewiadomą i wstawiasz ją do drugiego równania, tak jak w przykładzie z i . Dostajesz równanie kwadratowe z jedną niewiadomą, liczysz deltę i do każdego pierwiastka dobierasz drugą niewiadomą. Taki układ może mieć dwa rozwiązania, jedno albo żadnego.

