Zadanie o wspólnej pracy tłumaczysz na równanie w trzech ruchach: całą pracę oznaczasz jako , wydajność każdego wykonawcy zapisujesz jako podzielone przez jego czas, czyli część pracy wykonaną w ciągu godziny, a wydajności osób pracujących razem dodajesz. Jeśli pierwszy wykonałby pracę sam w godzin, drugi w godzin, a razem robią ją w godzin, to . Gdy w zadaniu zmienia się tylko liczba jednakowych robotników albo maszyn, równanie jest jeszcze prostsze: iloczyn liczby pracowników i czasu jest stały, a liczba wyprodukowanych sztuk rośnie wprost proporcjonalnie do liczby maszyn i godzin.
Na maturze podstawowej ten typ zadania występuje w dwóch wagach. Za punkt, jako zadanie zamknięte, w którym liczysz wprost: w arkuszu z sierpnia 2022 (zadanie 15) trzy maszyny robiły guzików w dwie godziny, a pytanie brzmiało, ile zrobi pięć maszyn w godzinę. I za punktów, jako zadanie otwarte z równaniem, czasem kwadratowym: w arkuszu próbnym z lutego 2014 (zadanie 34) dwóch robotników o różnych kwalifikacjach kończy pracę razem w dni, a w zbiorze zadań CKE 2015-2023 (zadanie 24) dwie pompy o wydajnościach różniących się o napełniają basen. Te zadania są bliźniakami zadań z prędkością, drogą i czasem: tam dodajesz drogi, tu dodajesz części pracy. Poniżej masz trzy modele, jeden schemat i pięć zadań z arkuszy rozwiązanych krok po kroku.
Trzy modele zadań o pracy i wydajności
Zadanie o pracy rozpoznajesz po tym, co się w nim zmienia. Jeśli zmienia się liczba jednakowych pracowników, a pytanie dotyczy czasu, masz proporcjonalność odwrotną. Jeśli zmienia się liczba maszyn i czas, a pytanie dotyczy liczby sztuk, masz proporcjonalność prostą z wydajnością na jedną maszynę. Jeśli wykonawcy różnią się tempem i pracują razem, masz pracę wspólną i ułamki.
Model 1: więcej ludzi, mniej czasu (proporcjonalność odwrotna). Czterech malarzy maluje halę w godzin, czyli razem przepracowują roboczogodziny. Ta liczba to rozmiar pracy i nie zmienia się, gdy zmienia się liczba malarzy. Sześciu malarzy potrzebuje więc godzin. Iloczyn liczby pracowników i czasu jest stały: . To dokładnie proporcjonalność odwrotna, więc zwykła proporcja „na krzyż” daje tu zły wynik, i to w złą stronę: więcej ludzi wychodzi w niej na dłużej.
Model 2: maszyny razy godziny (proporcjonalność prosta). Trzy maszyny w dwie godziny to maszynogodzin. Jeśli w tym czasie powstało guzików, jedna maszyna robi guzików na godzinę. Dalej wszystko jest mnożeniem: pięć maszyn przez godzinę zrobi sztuk. Liczba sztuk jest wprost proporcjonalna i do liczby maszyn, i do czasu.
Model 3: praca wspólna (ułamki pracy na godzinę). Wykonawcy różnią się tempem, więc nie policzysz ich „na sztuki”. Zamiast tego pytasz, jaką część całej pracy każdy robi w godzinę. Kto robi pracę w godzin, w godzinę robi pracy. Kto robi ją w godzin, w godzinę robi . Razem w godzinę robią pracy, więc całość zajmie im godziny. Ten model prowadzi do równania wymiernego, a gdy niewiadoma stoi w dwóch mianownikach, do równania kwadratowego.
Dlaczego dodajemy wydajności, a nie czasy
Wydajności się dodają, bo w tej samej godzinie każdy wykonawca dokłada swoją część pracy i te części sumują się do wspólnego postępu. Czasy się nie dodają: dwie osoby pracujące razem kończą szybciej niż każda z osobna, a suma czasów byłaby dłuższa niż czas wolniejszej z nich. Dlatego niewiadomą jest czas, ale równanie układasz na wydajnościach.
Zobacz to na liczbach. Adam grabi boisko w godzin, Czarek w . Dodanie czasów daje godzin, średnia daje , a przecież razem muszą skończyć szybciej niż sam Adam, czyli poniżej godzin. Poprawny rachunek idzie przez części pracy na godzinę:
W godzinę robią pracy, więc całość zajmuje godziny. Zapisz to ogólnie. Jeśli pierwszy wykonawca robi pracę w godzin, drugi w godzin, a razem w godzin, to w jednej godzinie pierwszy robi , drugi , a obaj razem pracy:
Ten sam warunek możesz zapisać jako : przez godzin pracy z łączną wydajnością powstaje cała praca, czyli . Obie formy są równoważne. Druga bywa wygodniejsza, gdy znasz czas wspólny, a szukasz czasów pojedynczych.
Jak ułożyć równanie do zadania o wspólnej pracy
Oznacz niewiadomą jako czas jednej osoby (albo pompy, maszyny), zapisz wydajność każdego wykonawcy jako podzielone przez jego czas, a potem zapisz zdanie z treści jako równanie na tych wydajnościach albo czasach. Rozwiąż je, odrzuć rozwiązania spoza dziedziny i wróć do pytania, bo odpowiedzią rzadko jest sama niewiadoma.
Schemat w sześciu krokach:
- 1.Ujednolić jednostki. Minuty na godziny, godziny na dni, zanim cokolwiek podstawisz: godzin minut to godziny, a godzina minut to godziny.
- 2.Oznaczyć niewiadomą jako czas. Najczęściej czas wolniejszego wykonawcy: dni. Szybszy dostaje wtedy , gdy „jest szybszy o dni”, albo , gdy „ma wydajność o większą”.
- 3.Zapisać wydajności. Cała praca to , więc wydajności to i . Zapisz dziedzinę: czasy są dodatnie, więc .
- 4.Przetłumaczyć zdanie z treści na równanie. „Razem wykonali pracę w dni” to . „Napełnianie drugą pompą trwa o godziny dłużej” to równanie na czasach: .
- 5.Rozwiązać. Wspólny mianownik, mnożenie na krzyż, równanie kwadratowe. Pierwiastek ujemny albo taki, dla którego któryś czas wychodzi ujemny, odrzucasz z komentarzem.
- 6.Wrócić do pytania. Sprawdź, czy pytają o czas wspólny, czas każdego z osobna, czy o część pracy na godzinę, i podaj wynik w jednostce z treści (godziny i minuty, nie ułamek godziny).
Ten schemat to szczególny przypadek metody z wpisu o zadaniach z treścią: najpierw tłumaczysz język na symbole, dopiero potem liczysz.
Wzory
Praca w roboczogodzinach (proporcjonalność odwrotna):
Wydajność jako część pracy na godzinę:
Równanie pracy wspólnej dwóch wykonawców:
Czas pracy wspólnej dwóch wykonawców:
Ostatni wzór to przekształcone równanie pracy wspólnej, więc nie musisz go zapamiętywać. Dla trzech wykonawców dodajesz trzeci ułamek: . Żadnego z tych wzorów nie ma w tablicach maturalnych, bo wynikają wprost z definicji wydajności.
Przykład 1: Ośmiu robotników zamiast sześciu
0/5Treść: Sześciu robotników wykonało pewną pracę w ciągu godzin i minut. Ośmiu robotników pracujących z taką samą wydajnością wykona tę samą pracę w ciągu:
- A godzin i minut
- B godzin i minut
- C godzin i minut
- D godzin i minut
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Zamiana czasu na jedną jednostkę
Godziny z minutami nie nadają się do mnożenia. Przeliczasz na minuty: minut. Możesz też na godziny, godziny, rachunek wyjdzie ten sam.
- Krok 2
Rozmiar pracy w osobominutach
Sześciu robotników przez minut to
Ta liczba opisuje całą pracę i nie zależy od tego, ilu ludzi ją wykona.
- Krok 3
Czas dla ośmiu robotników
Tę samą pracę dzielisz między ośmiu:
- Krok 4
Powrót do godzin i minut
, czyli godziny i minut. Kontrola sensu: więcej ludzi, krótszy czas, a h min jest krótsze od h min.
Odpowiedź A wychodzi z proporcji ułożonej „na krzyż” jak dla wielkości wprost proporcjonalnych: minuty, czyli godzin, minut i sekund, a więcej robotników nie może pracować dłużej. Odpowiedź D bierze się z jednostek: kto zapisze h min jako godziny, dostanie godziny, czyli h min, i zaokrągli do D.
Przykład 2: Ile guzików zrobi pięć maszyn w godzinę
0/5Treść: W ciągu dwóch godzin trzy jednakowe maszyny produkują razem guzików. Ile guzików wyprodukuje pięć takich maszyn w ciągu jednej godziny? Przyjmij, że maszyny pracują z taką samą, stałą wydajnością.
- A
- B
- C
- D
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Wydajność jednej maszyny
Trzy maszyny przez dwie godziny to maszynogodzin pracy, w których powstało guzików:
- Krok 2
Pięć maszyn przez godzinę
Produkcja to liczba maszyn razy wydajność razy czas:
Odpowiedź D wychodzi, gdy guzików na godzinę (tyle robią trzy maszyny) podzielisz przez zamiast przez : . Odpowiedź A wychodzi, gdy guzików przypadających na jedną maszynę w dwie godziny pomnożysz przez zamiast podzielić. Kontrola sensu: pięć maszyn przez godzinę to maszynogodzin, mniej niż z treści, więc wynik musi być mniejszy od .
Przykład 3: Trzech chłopaków grabi boisko razem
0/5Treść: Adam, Bartek i Czarek mają za zadanie zgrabić liście z boiska. Adam sam wykonałby całą pracę w godzin, Bartek w godzin, a Czarek w godzin. Gdyby pracowali razem, to wydajność każdego z nich byłaby o większa. Ile czasu zajmie zgrabienie całego boiska wszystkim trzem chłopakom, jeśli będą pracowali razem?
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Wydajność każdego z osobna
Cała praca to . W ciągu godziny Adam grabi boiska, Bartek , a Czarek .
- Krok 2
Suma wydajności bez premii
Wspólny mianownik to :
- Krok 3
Wydajność większa o 33,(3)%
to dokładnie , więc każda wydajność rośnie do swojej wartości. Skoro każdy składnik mnożysz przez , możesz pomnożyć od razu całą sumę:
Razem grabią pół boiska na godzinę.
- Krok 4
Czas z wydajności
Czas to cała praca podzielona przez wydajność:
Zgrabienie boiska zajmie im godziny. Kontrola sensu: sam Adam potrzebowałby godzin, więc trójka z premią musi skończyć wyraźnie szybciej.
Przykład 4: Robotnik wykwalifikowany szybszy o 10 dni
0/5Treść: Wykwalifikowany robotnik pracując sam, wykonałby pracę w czasie krótszym o dni od pracownika niewykwalifikowanego. Aby pracę wykonać szybciej, powierzono ją obu robotnikom, którzy pracując razem, wykonali ją w ciągu dni. W ciągu ilu dni wykonałby pracę każdy robotnik pracując samodzielnie?
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Niewiadoma i dziedzina
Niech oznacza liczbę dni pracy niewykwalifikowanego robotnika. Wykwalifikowany jest szybszy, więc potrzebuje dni. Oba czasy muszą być dodatnie, stąd .
- Krok 2
Wydajności dzienne
Niewykwalifikowany robi pracy dziennie, wykwalifikowany .
- Krok 3
Równanie z pracy wspólnej
Razem wykonali pracę w dni, czyli ich łączna wydajność to pracy dziennie:
- Krok 4
Wspólny mianownik i równanie kwadratowe
Lewą stronę sprowadzasz do wspólnego mianownika, potem mnożysz na krzyż:
- Krok 5
Delta i pierwiastki
- Krok 6
Odrzucenie pierwiastka spoza dziedziny
Dla wykwalifikowany robotnik pracowałby dni, co nie ma sensu i łamie warunek . Zostaje , a wtedy .
- Krok 7
Sprawdzenie
, czyli razem faktycznie potrzebują dni.
Niewykwalifikowany robotnik wykonałby pracę w dni, wykwalifikowany w dni.
Przykład 5: Dwie pompy i wydajność większa o 20%
0/5Treść: Do napełniania basenu służą dwie pompy. Pierwsza z nich ma wydajność o większą niż druga. Napełnienie pustego basenu tylko drugą pompą trwa o godzinę i minut dłużej niż przy użyciu tylko pierwszej pompy. Oblicz, jaką część pustego basenu napełnią w ciągu jednej godziny obie pompy, pracując jednocześnie.
Pokaż rozwiązanie krok po kroku
- Krok 1
Jednostki i niewiadoma
godzina minut to godziny. Niech oznacza czas napełniania basenu samą drugą, wolniejszą pompą, w godzinach. Jej wydajność to basenu na godzinę.
- Krok 2
Wydajność i czas pierwszej pompy
„O większa wydajność” to razy większa:
Czas to odwrotność wydajności, więc pierwsza pompa napełnia basen w godziny. Zwróć uwagę: jej czas nie jest o krótszy, tylko o krótszy.
- Krok 3
Równanie z różnicy czasów
Druga pompa pracuje o godziny dłużej niż pierwsza:
Druga pompa napełnia basen w godzin, pierwsza w godziny, czyli godzin minut. Różnica to godzina minut, zgodnie z treścią.
- Krok 4
Łączna wydajność
Wydajności dodajesz:
W ciągu godziny obie pompy napełnią basenu, czyli . Pytanie dotyczy części basenu, nie czasu, więc nie licz dalej odwrotności , chyba że zadanie pyta o czas wspólny.
Typowe pułapki
Co musisz umieć
- Rozpoznać, czy zadanie dotyczy proporcjonalności odwrotnej, prostej, czy pracy wspólnej.
- Zamienić godziny i minuty na jedną jednostkę, także na ułamek zwykły.
- Zapisać wydajność jako 1 podzielone przez czas i dodać wydajności pracujących razem.
- Przetłumaczyć „o 10 dni krócej” i „o 20% większa wydajność” na wyrażenia z niewiadomą.
- Rozwiązać równanie wymierne i równanie kwadratowe, które z niego wychodzi.
- Odrzucić pierwiastek sprzeczny z dziedziną i uzasadnić to jednym zdaniem.
- Wrócić do pytania i podać odpowiedź w jednostce z treści.
Poćwicz na zadaniach z bazy
Zacznij od zadania o ekipie wymieniającej tory kolejowe (matura próbna grudzień 2014, zadanie 11): znów działa proporcjonalność odwrotna, tym razem z pytaniem o liczbę dodatkowych osób. Dwa kolejne to krótkie zadania zamknięte z tego samego działu, o liczeniu liczb o zadanych cyfrach, nie o pracy: potraktuj je jako rozgrzewkę na jeden punkt. Niżej stoją też trzy zadania otwarte z przykładów, żebyś mógł rozwiązać je jeszcze raz od zera na ich własnych stronach. Więcej zadań znajdziesz w dziale Liczby rzeczywiste, a cały arkusz z przykładu 2 na stronie matury z sierpnia 2022.
- Matura próbna grudzień 2014Zadanie 111 pktEkipa złożona z pracowników wymieniła tory kolejowe na pewnym odcinku w ciągu dni. Jeśli wymianę torów kolejowych na kolejnym odcinku o tej samej długości trzeba przeprowadzić w ciągu dni, to, przy założeniu takiej samej wydajności, należy zatrudnić do pracy o
- Matura sierpień 2022Zadanie 271 pktWszystkich trzycyfrowych liczb naturalnych większych od o wszystkich cyfrach parzystych jest
- Matura maj 2022Zadanie 271 pktWszystkich różnych liczb naturalnych czterocyfrowych nieparzystych podzielnych przez jest
- Matura próbna luty 2014Zadanie 345 pktWykwalifikowany robotnik pracując sam, wykonałby pracę w czasie krótszym o dni od pracownika niewykwalifikowanego. Aby pracę wykonać szybciej, powierzono ją obu robotnikom, którzy pracując razem, wykonali ją w ciągu dni. W ciągu ilu dni wykonałby pracę każdy robotnik pracując samodzielnie?
- CKE 2015-2023 PPZadanie 24Procenty5 pktDo napełniania basenu służą dwie pompy. Pierwsza z nich ma wydajność o większą niż druga. Napełnienie pustego basenu tylko drugą pompą trwa o godzinę i minut dłużej niż przy użyciu tylko pierwszej pompy. Oblicz, jaką część pustego basenu napełnią w ciągu jednej godziny obie pompy, pracując jednocześnie.
- Matura próbna kwiecień 2020Zadanie 33Procenty5 pktAdam, Bartek i Czarek mają za zadanie zgrabić liście z boiska. Adam sam wykonałby całą pracę w godzin, Bartek w godzin, a Czarek w godzin. Gdyby pracowali razem, to wydajność każdego z nich byłaby o większa. Ile czasu zajmie zgrabienie całego boiska wszystkim trzem chłopakom, jeśli będą pracowali razem?
Najczęstsze pytania o zadania na wspólną pracę
Jak ułożyć równanie do zadania o wspólnej pracy?
Oznacz czas jednego wykonawcy jako , drugi czas wyraź przez zgodnie z treścią (na przykład ), zapisz wydajności i , a potem przyrównaj ich sumę do , gdzie to czas pracy wspólnej. Cała praca to , więc równanie ma postać .
Dlaczego w zadaniach o pracy dodaje się odwrotności czasów?
Bo odwrotność czasu to wydajność, czyli część pracy wykonana w jednostce czasu, a wydajności osób pracujących jednocześnie się sumują. Czasy się nie sumują: dwie osoby razem kończą szybciej niż każda z osobna, więc równanie na samych czasach nie miałoby sensu.
Jak policzyć, w jakim czasie dwie osoby wykonają pracę razem?
Jeśli pierwsza potrzebuje godzin, a druga godzin, czas wspólny to . Dla i dostajesz godziny. Wynik zawsze wychodzi krótszy niż mniejszy z czasów, co jest szybką kontrolą.
Czy wydajność większa o 20% oznacza czas krótszy o 20%?
Nie. Wydajność większa razy daje czas równy czasu wyjściowego, czyli krótszy o , około . Procent w treści odnosi się do wielkości, przy której stoi, i na drugą wielkość przenosisz go przez odwrotność, a nie przepisujesz.
Co zrobić, gdy równanie kwadratowe daje dwa dodatnie pierwiastki?
Sprawdź każdy z nich w treści, nie tylko w równaniu. W zadaniu z matury próbnej z lutego 2014 pierwiastki to i , oba dodatnie, ale dla czas drugiego robotnika wychodzi ujemny. Zapisz dziedzinę na początku (tutaj ) i odrzuć pierwiastek jednym zdaniem, bo to osobny etap rozwiązania.
Jak zamienić godziny i minuty na ułamek godziny?
Minuty podziel przez i skróć: minut to godziny, więc godzin minut to godziny, a godzina minut to godziny. Zapis dziesiętny jest błędny, bo godziny to minut, nie .
Czy zadania o pracy różnią się od zadań o prędkości?
Tylko nazwami wielkości. W ruchu droga to prędkość razy czas, w pracy wykonana część to wydajność razy czas, a cała praca gra rolę drogi równej . Schemat, dziedzina i pułapki z pierwiastkiem są te same, dlatego warto ćwiczyć oba typy razem, tak jak we wpisie o zadaniach z prędkością, drogą i czasem.