Przejdź do treści

Objętość i pole powierzchni brył na maturze - walec, stożek, kula, graniastosłup

Kompletny zbiór wzorów na objętość i pole powierzchni wszystkich brył maturalnych. Graniastosłupy, ostrosłupy, walec, stożek, kula - każdy wzór z wyjaśnieniem, przykładami i zadaniami z rozwiązaniami.

·10 min czytania

Stereometria to jeden z działów matematyki, który na maturze pojawia się niemal w każdym arkuszu - zarówno w zadaniach zamkniętych, jak i otwartych. Aby sprawnie rozwiązywać zadania z brył, musisz znać wzory na objętość i pole powierzchni każdej z nich. W tym artykule znajdziesz kompletne zestawienie wzorów dla wszystkich brył maturalnych, przejrzyste wyjaśnienia oraz rozwiązane zadania, które pomogą Ci utrwalić materiał.

Jeśli dopiero zaczynasz powtórkę ze stereometrii, polecam zajrzeć do kompletnego przewodnika po stereometrii na maturze, gdzie znajdziesz szerszy kontekst i wskazówki strategiczne. Tutaj skupimy się na konkretnych wzorach i ich zastosowaniu.

Graniastosłup prosty - wzory i zastosowania

Graniastosłup prosty to bryła, w której ściany boczne są prostokątami prostopadłymi do podstaw. To najczęściej spotykana bryła w zadaniach maturalnych - prostokątny, trójkątny lub sześciokątny.

Objętość graniastosłupa

Objętość dowolnego graniastosłupa obliczamy ze wzoru:

V=Pp⋅HV = P_p \cdot H

gdzie:

  • •PpP_p - pole podstawy graniastosłupa,
  • •HH - wysokość graniastosłupa (odległość między podstawami).

W graniastosłupie prostym wysokość HH jest równa długości krawędzi bocznej, co znacznie upraszcza obliczenia.

Pole powierzchni całkowitej graniastosłupa

Pole powierzchni całkowitej składa się z dwóch podstaw i powierzchni bocznej:

Pc=2⋅Pp+PbP_c = 2 \cdot P_p + P_b

gdzie PbP_b to pole powierzchni bocznej. W graniastosłupie prostym powierzchnia boczna to suma pól prostokątów, więc:

Pb=obwoˊd podstawy⋅HP_b = \text{obwód podstawy} \cdot H

Czyli ostatecznie:

Pc=2⋅Pp+Ob⋅HP_c = 2 \cdot P_p + \text{Ob} \cdot H

Graniastosłup prawidłowy

Graniastosłup prawidłowy to taki, którego podstawą jest wielokąt foremny (np. trójkąt równoboczny, kwadrat, sześciokąt foremny), a krawędzie boczne są prostopadłe do podstaw. Na maturze najczęściej pojawiają się:

Prostopadłościan (graniastosłup prawidłowy czworokątny o podstawie prostokątnej):

V=a⋅b⋅cV = a \cdot b \cdot c Pc=2(ab+bc+ac)P_c = 2(ab + bc + ac)

Sześcian (szczególny przypadek, a=b=ca = b = c):

V=a3V = a^3 Pc=6a2P_c = 6a^2

Graniastosłup o podstawie trójkąta równobocznego (krawędź podstawy aa, wysokość HH):

V=a234⋅HV = \frac{a^2\sqrt{3}}{4} \cdot H

Graniastosłup o podstawie sześciokąta foremnego (krawędź podstawy aa, wysokość HH):

V=3a232⋅HV = \frac{3a^2\sqrt{3}}{2} \cdot H

Warto zapamiętać, że pole sześciokąta foremnego o boku aa wynosi 3a232\frac{3a^2\sqrt{3}}{2} - ten wzór pojawia się na maturze regularnie.

Zadanie 1: Graniastosłup prawidłowy sześciokątny

Graniastosłup prawidłowy sześciokątny ma krawędź podstawy a=4a = 4 i wysokość H=10H = 10. Oblicz objętość i pole powierzchni całkowitej tego graniastosłupa.

Rozwiązanie:

Pole podstawy (sześciokąt foremny):

Pp=3⋅42⋅32=3⋅16⋅32=243P_p = \frac{3 \cdot 4^2 \cdot \sqrt{3}}{2} = \frac{3 \cdot 16 \cdot \sqrt{3}}{2} = 24\sqrt{3}

Objętość:

V=Pp⋅H=243⋅10=2403V = P_p \cdot H = 24\sqrt{3} \cdot 10 = 240\sqrt{3}

Pole powierzchni bocznej (obwód podstawy to 6⋅4=246 \cdot 4 = 24):

Pb=24⋅10=240P_b = 24 \cdot 10 = 240

Pole powierzchni całkowitej:

Pc=2⋅243+240=483+240P_c = 2 \cdot 24\sqrt{3} + 240 = 48\sqrt{3} + 240

Odpowiedź: V=2403V = 240\sqrt{3}, Pc=483+240P_c = 48\sqrt{3} + 240.

Ostrosłup prawidłowy - wzory i przykłady

Ostrosłup to bryła, w której jedna ściana (podstawa) jest wielokątem, a pozostałe ściany (boczne) są trójkątami zbiegającymi się w jednym punkcie - wierzchołku ostrosłupa.

Objętość ostrosłupa

V=13⋅Pp⋅HV = \frac{1}{3} \cdot P_p \cdot H

Kluczowa jest tutaj jedna trzecia - to najczęstszy błąd w zadaniach maturalnych. Uczniowie zapominają o współczynniku 13\frac{1}{3} albo mylą go z 12\frac{1}{2}.

Pole powierzchni całkowitej ostrosłupa

Pc=Pp+PbP_c = P_p + P_b

gdzie PbP_b to suma pól wszystkich ścian bocznych (trójkątów). W ostrosłupie prawidłowym wszystkie ściany boczne są przystającymi trójkątami równoramiennymi, więc:

Pb=n⋅Ptroˊjkąta bocznegoP_b = n \cdot P_{\text{trójkąta bocznego}}

gdzie nn to liczba boków podstawy.

Ostrosłup prawidłowy czworokątny (piramida)

To najczęstsza wersja na maturze. Podstawą jest kwadrat o boku aa, wierzchołek leży nad środkiem podstawy.

Ważne zależności geometryczne:

  • •Wysokość ostrosłupa HH opada na środek kwadratu,
  • •Apotema ściany bocznej hbh_b (wysokość trójkąta bocznego) to nie to samo co wysokość bryły HH,
  • •Zachodzi zależność pitagorejska: hb2=H2+(a2)2h_b^2 = H^2 + \left(\frac{a}{2}\right)^2.

Zadanie 2: Ostrosłup prawidłowy czworokątny

Ostrosłup prawidłowy czworokątny ma podstawę o boku a=6a = 6 i wysokość H=4H = 4. Oblicz objętość i pole powierzchni całkowitej.

Rozwiązanie:

Pole podstawy:

Pp=a2=62=36P_p = a^2 = 6^2 = 36

Objętość:

V=13⋅36⋅4=48V = \frac{1}{3} \cdot 36 \cdot 4 = 48

Apotema ściany bocznej (korzystamy z twierdzenia Pitagorasa - jeśli chcesz odświeżyć ten temat, zobacz zadania z twierdzeniem Pitagorasa na maturze):

hb=H2+(a2)2=16+9=25=5h_b = \sqrt{H^2 + \left(\frac{a}{2}\right)^2} = \sqrt{16 + 9} = \sqrt{25} = 5

Pole jednej ściany bocznej (trójkąt o podstawie a=6a = 6 i wysokości hb=5h_b = 5):

Ptr=12⋅6⋅5=15P_{\text{tr}} = \frac{1}{2} \cdot 6 \cdot 5 = 15

Pole powierzchni bocznej (4 ściany):

Pb=4⋅15=60P_b = 4 \cdot 15 = 60

Pole powierzchni całkowitej:

Pc=36+60=96P_c = 36 + 60 = 96

Odpowiedź: V=48V = 48, Pc=96P_c = 96.

Walec - wzory na objętość i pole powierzchni

Walec to bryła obrotowa powstająca przez obrót prostokąta wokół jednego z jego boków. Na maturze pojawia się bardzo często - zarówno w zadaniach zamkniętych za 1 punkt, jak i w trudniejszych zadaniach otwartych.

Objętość walca

V=πr2hV = \pi r^2 h

gdzie:

  • •rr - promień podstawy,
  • •hh - wysokość walca.

Pole powierzchni całkowitej walca

Pc=2πr2+2πrh=2πr(r+h)P_c = 2\pi r^2 + 2\pi r h = 2\pi r(r + h)

Składa się z:

  • •dwóch kół (podstaw): 2πr22\pi r^2,
  • •powierzchni bocznej (po rozwinięciu jest to prostokąt): 2πrh2\pi r h.

Uwaga na pułapkę! W treści zadania może pojawić się średnica dd zamiast promienia. Wtedy r=d2r = \frac{d}{2} - nie zapomnij podzielić! To jeden z najczęstszych błędów na maturze z matematyki.

Zadanie 3: Objętość walca

Walec ma promień podstawy r=3r = 3 cm i wysokość h=8h = 8 cm. Oblicz jego objętość i pole powierzchni całkowitej.

Rozwiązanie:

Objętość:

V=π⋅32⋅8=π⋅9⋅8=72π cm3V = \pi \cdot 3^2 \cdot 8 = \pi \cdot 9 \cdot 8 = 72\pi \text{ cm}^3

Pole powierzchni całkowitej:

Pc=2π⋅3⋅(3+8)=6π⋅11=66π cm2P_c = 2\pi \cdot 3 \cdot (3 + 8) = 6\pi \cdot 11 = 66\pi \text{ cm}^2

Odpowiedź: V=72πV = 72\pi cm3^3, Pc=66πP_c = 66\pi cm2^2.

Stożek - wzory i twierdzenie Pitagorasa

Stożek to bryła obrotowa powstająca przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych. To jedna z brył, w której uczniowie popełniają najwięcej błędów - głównie przez pomylenie wysokości hh z tworzącą ll.

Objętość stożka

V=13πr2hV = \frac{1}{3}\pi r^2 h

Ponownie pojawia się współczynnik 13\frac{1}{3} - tak samo jak w ostrosłupie. Stożek to w pewnym sensie "ostrosłup o kołowej podstawie".

Pole powierzchni całkowitej stożka

Pc=πr2+πrlP_c = \pi r^2 + \pi r l

gdzie:

  • •πr2\pi r^2 - pole podstawy (koło),
  • •πrl\pi r l - pole powierzchni bocznej,
  • •ll - tworząca stożka (odcinek od wierzchołka do dowolnego punktu na brzegu podstawy).

Tworząca stożka - kluczowa zależność

Tworząca, promień i wysokość stożka tworzą trójkąt prostokątny:

l2=r2+h2l^2 = r^2 + h^2

czyli:

l=r2+h2l = \sqrt{r^2 + h^2}

Ta zależność jest absolutnie kluczowa. Bez niej nie obliczysz pola powierzchni bocznej, gdy w zadaniu podane są promień i wysokość (a nie tworząca).

Zadanie 4: Stożek z tworzącą

Stożek ma promień podstawy r=5r = 5 cm i tworzącą l=13l = 13 cm. Oblicz objętość i pole powierzchni całkowitej tego stożka.

Rozwiązanie:

Najpierw wyznaczamy wysokość z twierdzenia Pitagorasa:

h=l2−r2=169−25=144=12 cmh = \sqrt{l^2 - r^2} = \sqrt{169 - 25} = \sqrt{144} = 12 \text{ cm}

Objętość:

V=13π⋅52⋅12=13π⋅25⋅12=100π cm3V = \frac{1}{3}\pi \cdot 5^2 \cdot 12 = \frac{1}{3}\pi \cdot 25 \cdot 12 = 100\pi \text{ cm}^3

Pole powierzchni całkowitej:

Pc=π⋅52+π⋅5⋅13=25π+65π=90π cm2P_c = \pi \cdot 5^2 + \pi \cdot 5 \cdot 13 = 25\pi + 65\pi = 90\pi \text{ cm}^2

Odpowiedź: V=100πV = 100\pi cm3^3, Pc=90πP_c = 90\pi cm2^2.

Zadanie 5: Stożek wpisany w walec

W walec o promieniu podstawy r=6r = 6 i wysokości h=8h = 8 wpisano stożek, którego podstawa pokrywa się z jedną z podstaw walca, a wierzchołek leży na środku drugiej podstawy. Jaki jest stosunek objętości stożka do objętości walca?

Rozwiązanie:

Stożek wpisany w walec ma ten sam promień podstawy r=6r = 6 i tę samą wysokość h=8h = 8 co walec.

Objętość walca:

Vw=πr2h=π⋅36⋅8=288πV_w = \pi r^2 h = \pi \cdot 36 \cdot 8 = 288\pi

Objętość stożka:

Vs=13πr2h=13⋅288π=96πV_s = \frac{1}{3}\pi r^2 h = \frac{1}{3} \cdot 288\pi = 96\pi

Stosunek:

VsVw=96π288π=13\frac{V_s}{V_w} = \frac{96\pi}{288\pi} = \frac{1}{3}

Odpowiedź: Stosunek objętości stożka do objętości walca wynosi 13\frac{1}{3}. To ogólna zasada - stożek zawsze stanowi dokładnie 13\frac{1}{3} objętości walca o tym samym promieniu i wysokości.

Kula - wzory na objętość i pole powierzchni

Kula to bryła obrotowa powstająca przez obrót koła wokół jego średnicy. Wzory na kulę są jednocześnie eleganckie i nieintuicyjne - warto je dobrze zapamiętać.

Objętość kuli

V=43πr3V = \frac{4}{3}\pi r^3

Pole powierzchni kuli

P=4πr2P = 4\pi r^2

Ciekawostka: pole powierzchni kuli jest dokładnie 4 razy większe od pola koła wielkiego (przekroju kuli przez środek). Ten fakt bywa przydatny w zadaniach.

Półkula

Na maturze pojawiają się też zadania z półkulą:

Vpoˊłkuli=23πr3V_{\text{półkuli}} = \frac{2}{3}\pi r^3 Pc,poˊłkuli=2πr2+πr2=3πr2P_{c,\text{półkuli}} = 2\pi r^2 + \pi r^2 = 3\pi r^2

Zwróć uwagę, że pole powierzchni całkowitej półkuli to połowa sfery (2πr22\pi r^2) plus koło wielkiego (πr2\pi r^2).

Zadanie 6: Kula o danym polu powierzchni

Pole powierzchni kuli wynosi 100π100\pi cm2^2. Oblicz objętość tej kuli.

Rozwiązanie:

Z pola powierzchni wyznaczamy promień:

4πr2=100π4\pi r^2 = 100\pi r2=25r^2 = 25 r=5 cmr = 5 \text{ cm}

Objętość:

V=43π⋅53=43π⋅125=500π3 cm3V = \frac{4}{3}\pi \cdot 5^3 = \frac{4}{3}\pi \cdot 125 = \frac{500\pi}{3} \text{ cm}^3

Odpowiedź: V=500π3V = \frac{500\pi}{3} cm3^3.

Bryły obrotowe - co z czego powstaje

Na maturze często pojawiają się zadania, w których bryłę tworzy się przez obrót figury płaskiej. Musisz wiedzieć:

Figura płaskaOś obrotuPowstała bryła
ProstokątJeden z bokówWalec
Trójkąt prostokątnyPrzyprostokątnaStożek
PółkoleŚrednicaKula
Trapez prostokątnyRamię prostopadłeBryła złożona (stożek ścięty lub walec ze stożkiem)

Kluczowa zasada: oś obrotu wyznacza oś symetrii bryły, a odległość najdalszego punktu figury od osi obrotu daje promień bryły.

Zadanie 7: Bryła obrotowa z trójkąta

Trójkąt prostokątny o przyprostokątnych a=3a = 3 i b=4b = 4 obraca się wokół przyprostokątnej długości 3. Oblicz objętość powstałej bryły.

Rozwiązanie:

Obrót wokół przyprostokątnej a=3a = 3 tworzy stożek o:

  • •promieniu podstawy r=4r = 4 (dłuższa przyprostokątna staje się promieniem),
  • •wysokości h=3h = 3 (krótsza przyprostokątna to oś obrotu, czyli wysokość).

V=13πr2h=13π⋅16⋅3=16πV = \frac{1}{3}\pi r^2 h = \frac{1}{3}\pi \cdot 16 \cdot 3 = 16\pi

Odpowiedź: V=16πV = 16\pi.

Przekroje brył

Przekroje brył płaszczyznami to temat, który łączy stereometrię z planimetrią. Na maturze pojawiają się regularnie, szczególnie w zadaniach otwartych.

Przekroje osiowe (płaszczyzna zawiera oś symetrii bryły):

  • •Walca - prostokąt o bokach 2r2r i hh,
  • •Stożka - trójkąt równoramienny o podstawie 2r2r i ramionach ll,
  • •Kuli - koło wielkie o promieniu rr.

Przekroje równoległe do podstawy:

  • •Walca - koło o tym samym promieniu rr,
  • •Stożka - koło o promieniu mniejszym niż rr (proporcjonalnym do odległości od wierzchołka),
  • •Kuli - koło o promieniu zależnym od odległości od środka.

Tabela podsumowująca - wszystkie wzory brył

BryłaObjętośćPole powierzchni całkowitej
ProstopadłościanV=abcV = abcPc=2(ab+bc+ac)P_c = 2(ab + bc + ac)
SześcianV=a3V = a^3Pc=6a2P_c = 6a^2
Graniastosłup prostyV=Pp⋅HV = P_p \cdot HPc=2Pp+Ob⋅HP_c = 2P_p + \text{Ob} \cdot H
OstrosłupV=13Pp⋅HV = \frac{1}{3} P_p \cdot HPc=Pp+PbP_c = P_p + P_b
WalecV=πr2hV = \pi r^2 hPc=2πr(r+h)P_c = 2\pi r(r + h)
StożekV=13πr2hV = \frac{1}{3}\pi r^2 hPc=πr2+πrlP_c = \pi r^2 + \pi r l
KulaV=43πr3V = \frac{4}{3}\pi r^3P=4πr2P = 4\pi r^2
PółkulaV=23πr3V = \frac{2}{3}\pi r^3Pc=3πr2P_c = 3\pi r^2

Wydrukuj sobie tę tabelę i powieś nad biurkiem - regularne przeglądanie sprawi, że wzory wejdą Ci w nawyk. Pamiętaj, że na karcie wzorów CKE część tych wzorów jest podana, ale nie wszystkie - warto wiedzieć, czego tam brakuje.

Najczęstsze pułapki w zadaniach ze stereometrii

Na podstawie analizy arkuszy maturalnych z ostatnich lat, oto lista błędów, które kosztują uczniów najwięcej punktów:

1. Promień vs średnica - w treści zadania podana jest średnica, a Ty wstawiasz ją do wzoru jako promień. Zawsze sprawdzaj, czy masz rr czy dd.

2. Wysokość vs tworząca stożka - hh to odległość wierzchołka od płaszczyzny podstawy (pion), a ll to odcinek po ścianie bocznej. To dwie zupełnie różne wielkości!

3. Brak współczynnika 13\frac{1}{3} - ostrosłup i stożek mają w objętości czynnik 13\frac{1}{3}. Graniastosłup i walec - nie.

4. Mylenie rr i r2r^2 - w objętości kuli jest r3r^3, w polu powierzchni r2r^2. Nie pomyl wykładników.

5. Zapominanie o obu podstawach - w polu powierzchni walca lub graniastosłupa musisz doliczyć obie podstawy. W stożku jest tylko jedna.

6. Jednostki - jeśli w zadaniu długości podane są w centymetrach, to objętość jest w cm3^3, a pole w cm2^2. Na maturze punkty tracisz za brak jednostek w odpowiedzi.

Więcej o typowych błędach przeczytasz w artykule o błędach rachunkowych na maturze.

Strategia rozwiązywania zadań ze stereometrii na maturze

Oto sprawdzony schemat postępowania, który pozwoli Ci systematycznie rozwiązywać zadania z brył:

  1. 1.Narysuj bryłę - nawet szkicowo. Zaznacz na rysunku wszystkie dane z treści zadania.
  2. 2.Zidentyfikuj bryłę - określ, z jaką bryłą masz do czynienia (graniastosłup, ostrosłup, walec, stożek, kula).
  3. 3.Wypisz wzory - zapisz wzór na objętość i pole powierzchni tej bryły.
  4. 4.Znajdź brakujące dane - często musisz najpierw obliczyć wysokość, promień lub tworzącą, zanim użyjesz głównego wzoru.
  5. 5.Szukaj trójkątów prostokątnych - w stożku, ostrosłupie, a nawet w graniastosłupie kluczem jest znalezienie odpowiedniego trójkąta prostokątnego i zastosowanie twierdzenia Pitagorasa.
  6. 6.Podstaw i oblicz - dopiero teraz wstawiaj liczby do wzoru.
  7. 7.Sprawdź wynik - czy jednostki się zgadzają? Czy wynik jest sensowny (np. objętość nie może być ujemna)?

Jeśli chcesz przećwiczyć te umiejętności, wejdź na stronę ze stereometrią i rozwiąż kilkanaście zadań z rosnącym poziomem trudności.

Stożek ścięty - wzory, które warto znać

Na maturze od czasu do czasu pojawia się stożek ścięty - bryła powstająca przez odcięcie mniejszego stożka od większego płaszczyzną równoległą do podstawy. Choć nie jest to najczęstszy typ zadania, warto znać podstawowe wzory.

Objętość stożka ściętego

V=13πh(R2+Rr+r2)V = \frac{1}{3}\pi h(R^2 + Rr + r^2)

gdzie:

  • •RR - promień większej podstawy,
  • •rr - promień mniejszej podstawy,
  • •hh - wysokość stożka ściętego.

Pole powierzchni bocznej stożka ściętego

Pb=π(R+r)⋅lP_b = \pi(R + r) \cdot l

gdzie ll to tworząca stożka ściętego: l=h2+(R−r)2l = \sqrt{h^2 + (R-r)^2}.

Zadanie 8: Stożek ścięty

Stożek ścięty ma promienie podstaw R=6R = 6 i r=3r = 3 oraz wysokość h=4h = 4. Oblicz objętość tego stożka ściętego.

Rozwiązanie:

V=13π⋅4⋅(36+18+9)=4π3⋅63=84πV = \frac{1}{3}\pi \cdot 4 \cdot (36 + 18 + 9) = \frac{4\pi}{3} \cdot 63 = 84\pi

Odpowiedź: V=84πV = 84\pi.

Jak rozwiązywać zadania ze stereometrii krok po kroku - zadanie z arkusza

Pokażmy teraz, jak wygląda pełne rozwiązanie typowego zadania otwartego ze stereometrii, z zachowaniem wszystkich kroków, które punktuje egzaminator.

Zadanie 9: Zadanie otwarte - ostrosłup wpisany w graniastosłup

W graniastosłup prawidłowy czworokątny o krawędzi podstawy a=8a = 8 i wysokości H=12H = 12 wpisano ostrosłup prawidłowy czworokątny, którego podstawa pokrywa się z podstawą graniastosłupa, a wierzchołek leży na środku górnej podstawy graniastosłupa. Jaki procent objętości graniastosłupa stanowi objętość ostrosłupa?

Rozwiązanie:

Krok 1: Identyfikujemy bryły. Graniastosłup prawidłowy czworokątny o podstawie kwadratowej a=8a = 8, H=12H = 12. Ostrosłup wpisany - ta sama podstawa, ta sama wysokość.

Krok 2: Objętość graniastosłupa:

Vg=a2⋅H=64⋅12=768V_g = a^2 \cdot H = 64 \cdot 12 = 768

Krok 3: Objętość ostrosłupa:

Vo=13⋅a2⋅H=13⋅64⋅12=256V_o = \frac{1}{3} \cdot a^2 \cdot H = \frac{1}{3} \cdot 64 \cdot 12 = 256

Krok 4: Procent:

VoVg⋅100%=256768⋅100%=13⋅100%≈33,33%\frac{V_o}{V_g} \cdot 100\% = \frac{256}{768} \cdot 100\% = \frac{1}{3} \cdot 100\% \approx 33{,}33\%

Odpowiedź: Ostrosłup stanowi 3313%33\frac{1}{3}\% objętości graniastosłupa.

To ten sam wynik co w przypadku stożka i walca - ostrosłup zawsze stanowi dokładnie 13\frac{1}{3} objętości graniastosłupa o tej samej podstawie i wysokości. Warto zapamiętać tę uniwersalną zasadę. Więcej o rozwiązywaniu zadań procentowych znajdziesz w artykule o procentach na maturze.

Przekątna prostopadłościanu i sześcianu

Na maturze regularnie pojawiają się zadania z przekątną prostopadłościanu. Przekątna to odcinek łączący dwa wierzchołki, które nie należą do tej samej ściany i nie są połączone krawędzią.

Wzór na przekątną prostopadłościanu

d=a2+b2+c2d = \sqrt{a^2 + b^2 + c^2}

Wzór na przekątną sześcianu

d=a3d = a\sqrt{3}

Zadanie 10: Przekątna prostopadłościanu

Prostopadłościan ma wymiary 3×4×123 \times 4 \times 12. Oblicz długość jego przekątnej.

Rozwiązanie:

d=32+42+122=9+16+144=169=13d = \sqrt{3^2 + 4^2 + 12^2} = \sqrt{9 + 16 + 144} = \sqrt{169} = 13

Odpowiedź: Przekątna prostopadłościanu ma długość 13. Ponownie pojawia się tu "ładna" liczba - wynik jest liczbą naturalną, co jest typowe dla zadań maturalnych.

Co jeszcze warto wiedzieć

Stereometria łączy się z wieloma innymi działami matematyki. Do skutecznego rozwiązywania zadań z brył przyda Ci się:

Na maturze warto też wiedzieć, jakie zadania ze stereometrii pojawiały się w ostatnich latach. W arkuszach z lat 2020-2025 dominowały zadania z walcem i stożkiem (zamknięte, 1-2 punkty) oraz graniastosłupami i ostrosłupami (otwarte, 2-5 punktów). Kula pojawiała się rzadziej, ale za to w trudniejszych zadaniach. Jeśli masz mało czasu na powtórkę, skup się na walcu i stożku - to najbardziej prawdopodobne bryły w arkuszu.

Warto też pamiętać, że stereometria łączy się z funkcjami - na przykład w zadaniach optymalizacyjnych, gdzie szukamy wymiarów bryły o maksymalnej objętości przy danym polu powierzchni. Tego typu zadania opisujemy szczegółowo w artykule o zadaniach optymalizacyjnych na maturze.

Na maturze zadania ze stereometrii to pewne punkty, jeśli znasz wzory i umiesz rozrysować bryłę. Nie ma tu skomplikowanej teorii - jest za to dużo obliczeń, które wymagają dokładności. Przećwicz wszystkie typy brył na zadaniach maturalnych z poprzednich lat, a na egzaminie poradzisz sobie bez problemu.

Jeśli planujesz ostatnią prostą przed maturą, sprawdź nasz plan powtórki tydzień przed egzaminem, w którym stereometria zajmuje ważne miejsce. Powodzenia!

Następny krok Losuj kolejne zadanie