Przejdź do treści
Funkcja wykładnicza

Funkcja wykładnicza na maturze - wykresy, równania wykładnicze i zadania z rozwiązaniami

Kompletny przewodnik po funkcji wykładniczej na maturze: definicja, wykresy, transformacje, równania i nierówności wykładnicze. Typowe zadania CKE z rozwiązaniami krok po kroku.

·8 min czytania

Funkcja wykładnicza - od podstaw do zadań maturalnych

Funkcja wykładnicza to jeden z tych tematów, które na maturze pojawiają się regularnie, ale rzadko w formie "wprost". Najczęściej jest elementem zadań o potęgach, logarytmach lub ciągach geometrycznych. Zrozumienie funkcji wykładniczej jest kluczem do rozwiązywania równań i nierówności wykładniczych, które pojawiają się na arkuszu CKE niemal co roku.

W naszej bazie zadań z funkcji wykładniczej znajdziesz kilkadziesiąt zadań maturalnych z tego działu - każde z rozwiązaniem krok po kroku.

Definicja funkcji wykładniczej

Funkcja wykładnicza to funkcja postaci:

f(x)=axf(x) = a^x

gdzie a>0a > 0 i a≠1a \neq 1 (podstawa jest liczbą dodatnią różną od 1).

Dlaczego a>0a > 0? Bo dla ujemnych podstaw potęga nie jest określona dla wszystkich wykładników rzeczywistych (np. (−2)1/2=−2(-2)^{1/2} = \sqrt{-2} nie istnieje w liczbach rzeczywistych).

Dlaczego a≠1a \neq 1? Bo 1x=11^x = 1 dla każdego xx - to byłaby funkcja stała, a nie wykładnicza.

Dziedzina i zbiór wartości

WłasnośćWartość
DziedzinaD=RD = \mathbb{R} (cała oś liczb rzeczywistych)
Zbiór wartościZW=(0,+∞)ZW = (0, +\infty) (liczby dodatnie)
Miejsce zerowebrak - wykres nigdy nie przecina osi OXOX
Punkt wspólny(0,1)(0, 1) - bo a0=1a^0 = 1 dla każdego aa

Kluczowa obserwacja: funkcja wykładnicza przyjmuje tylko wartości dodatnie. Bez względu na podstawę i wykładnik, ax>0a^x > 0 zawsze. To oznacza, że wykres nigdy nie schodzi poniżej osi OXOX ani jej nie dotyka.

Więcej o dziedzinie i zbiorze wartości ogólnie znajdziesz w przewodniku po funkcjach na maturze.

Wykres funkcji wykładniczej

Kształt wykresu zależy od wartości podstawy aa. Są dwa przypadki:

Przypadek 1: Podstawa a>1a > 1 (np. f(x)=2xf(x) = 2^x, f(x)=3xf(x) = 3^x)

Funkcja jest rosnąca na całej dziedzinie:

  • •Dla dużych ujemnych xx: wartości bliskie zeru (wykres "leży" tuż nad osią OXOX)
  • •Dla x=0x = 0: wartość wynosi 1
  • •Dla dużych dodatnich xx: wartości rosną bardzo szybko (wykres "strzela w górę")

Asymptota pozioma: oś OXOX (prosta y=0y = 0) jest asymptotą lewostronną - wykres zbliża się do niej, ale nigdy jej nie dotyka.

Przykład: f(x)=2xf(x) = 2^x

xx−3-3−2-2−1-100112233
f(x)f(x)18\frac{1}{8}14\frac{1}{4}12\frac{1}{2}11224488

Im większa podstawa aa, tym szybciej funkcja rośnie. Wykres 3x3^x rośnie szybciej niż 2x2^x.

Przypadek 2: Podstawa 0<a<10 < a < 1 (np. f(x)=(12)xf(x) = (\frac{1}{2})^x, f(x)=(13)xf(x) = (\frac{1}{3})^x)

Funkcja jest malejąca na całej dziedzinie:

  • •Dla dużych ujemnych xx: wartości rosną do nieskończoności
  • •Dla x=0x = 0: wartość wynosi 1
  • •Dla dużych dodatnich xx: wartości bliskie zeru

Asymptota pozioma: oś OXOX jest teraz asymptotą prawostronną.

Kluczowa zależność: (1a)x=a−x\left(\frac{1}{a}\right)^x = a^{-x}

To oznacza, że wykres f(x)=(12)xf(x) = (\frac{1}{2})^x jest symetryczny do wykresu g(x)=2xg(x) = 2^x względem osi OYOY. Na maturze to się przydaje - jeśli umiesz narysować 2x2^x, to (12)x(\frac{1}{2})^x to jego lustrzane odbicie.

Podsumowanie własności wykresu

Własnośća>1a > 10<a<10 < a < 1
Monotonicznośćrosnącamalejąca
Asymptotay=0y = 0 (lewostronna)y=0y = 0 (prawostronna)
Punkt stały(0,1)(0, 1)(0,1)(0, 1)
Gdy x→+∞x \to +\inftyf(x)→+∞f(x) \to +\inftyf(x)→0f(x) \to 0
Gdy x→−∞x \to -\inftyf(x)→0f(x) \to 0f(x)→+∞f(x) \to +\infty

Transformacje wykresu funkcji wykładniczej

Na maturze często pojawiają się funkcje będące przekształceniami podstawowej funkcji axa^x. Oto najważniejsze:

Przesunięcie w pionie: f(x)=ax+df(x) = a^x + d

Dodanie stałej dd przesuwa wykres w górę (gdy d>0d > 0) lub w dół (gdy d<0d < 0).

Zmienia się asymptota: zamiast y=0y = 0 jest teraz y=dy = d.

Przykład: f(x)=2x−3f(x) = 2^x - 3

  • •Asymptota: y=−3y = -3
  • •Zbiór wartości: (−3,+∞)(-3, +\infty)
  • •Miejsce zerowe: 2x−3=0⇒2x=3⇒x=log⁡232^x - 3 = 0 \Rightarrow 2^x = 3 \Rightarrow x = \log_2 3

Przesunięcie w poziomie: f(x)=ax−pf(x) = a^{x-p}

Odjęcie pp od xx przesuwa wykres w prawo (gdy p>0p > 0) lub w lewo (gdy p<0p < 0).

Przykład: f(x)=2x−1f(x) = 2^{x-1}

  • •Wykres 2x2^x przesunięty o 1 w prawo
  • •Punkt (0,1)(0, 1) przesuwa się do (1,1)(1, 1)
  • •Można też zapisać: 2x−1=2x2=12⋅2x2^{x-1} = \frac{2^x}{2} = \frac{1}{2} \cdot 2^x

Odbicie względem osi OXOX: f(x)=−axf(x) = -a^x

Wykres zostaje "odwrócony do góry nogami":

  • •Zbiór wartości zmienia się na (−∞,0)(-\infty, 0)
  • •Asymptota nadal y=0y = 0, ale wykres jest pod osią OXOX

Rozciągnięcie/ściśnięcie: f(x)=c⋅axf(x) = c \cdot a^x

Mnożenie przez stałą c>0c > 0 rozciąga wykres w pionie:

  • •Punkt (0,1)(0, 1) przesuwa się do (0,c)(0, c)
  • •Asymptota nadal y=0y = 0

Kombinacja - ogólna postać

Na maturze najczęściej spotykasz:

f(x)=c⋅ax−p+df(x) = c \cdot a^{x-p} + d

Gdzie:

  • •pp - przesunięcie w poziomie (w prawo)
  • •dd - przesunięcie w pionie (w górę)
  • •cc - rozciągnięcie/ściśnięcie pionowe
  • •Asymptota: y=dy = d
  • •Zbiór wartości: (d,+∞)(d, +\infty) gdy c>0c > 0 lub (−∞,d)(-\infty, d) gdy c<0c < 0

Równania wykładnicze - metody rozwiązywania

Równania wykładnicze to takie, w których niewiadoma występuje w wykładniku. Na maturze pojawiają się regularnie i warto znać trzy podstawowe metody ich rozwiązywania.

Metoda 1: Sprowadzanie do tej samej podstawy

Jeśli obie strony równania da się zapisać jako potęgi tej samej liczby, korzystamy z własności:

af(x)=ag(x)⟺f(x)=g(x)(dla a>0,a≠1)a^{f(x)} = a^{g(x)} \quad \Longleftrightarrow \quad f(x) = g(x) \quad (\text{dla } a > 0, a \neq 1)

Przykład 1: Rozwiąż 23x−1=82^{3x-1} = 8

23x−1=232^{3x-1} = 2^3
3x−1=33x - 1 = 3
3x=43x = 4
x=43x = \frac{4}{3}

Przykład 2: Rozwiąż 9x=279^x = 27

(32)x=33\left(3^2\right)^x = 3^3
32x=333^{2x} = 3^3
2x=32x = 3
x=32x = \frac{3}{2}

Przykład 3: Rozwiąż 4x=1324^x = \frac{1}{32}

(22)x=125\left(2^2\right)^x = \frac{1}{2^5}
22x=2−52^{2x} = 2^{-5}
2x=−52x = -5
x=−52x = -\frac{5}{2}

Ta metoda wymaga dobrej znajomości potęg i pierwiastków. Jeśli czujesz braki, zacznij od przewodnika po potęgach na maturze.

Metoda 2: Podstawienie (substytucja)

Gdy w równaniu pojawiają się różne potęgi tej samej liczby, często warto wprowadzić nową zmienną.

Przykład: Rozwiąż 4x−3⋅2x+2=04^x - 3 \cdot 2^x + 2 = 0

Zauważamy, że 4x=(22)x=(2x)24^x = (2^2)^x = (2^x)^2.

Podstawiamy t=2xt = 2^x, przy czym t>0t > 0 (bo 2x>02^x > 0 dla każdego xx):

t2−3t+2=0t^2 - 3t + 2 = 0

Rozwiązujemy równanie kwadratowe (więcej o metodzie w przewodniku po funkcji kwadratowej):

(t−1)(t−2)=0(t-1)(t-2) = 0
t=1lubt=2t = 1 \quad \text{lub} \quad t = 2

Wracamy do podstawienia:

  • •2x=1=20⇒x=02^x = 1 = 2^0 \Rightarrow x = 0
  • •2x=2=21⇒x=12^x = 2 = 2^1 \Rightarrow x = 1

Odpowiedź: x=0x = 0 lub x=1x = 1

Przykład z odrzuceniem: Rozwiąż 9x+3x−6=09^x + 3^x - 6 = 0

Podstawiamy t=3xt = 3^x, t>0t > 0:

t2+t−6=0t^2 + t - 6 = 0
(t+3)(t−2)=0(t+3)(t-2) = 0
t=−3lubt=2t = -3 \quad \text{lub} \quad t = 2

Odrzucamy t=−3t = -3 (bo t=3x>0t = 3^x > 0).

3x=2⇒x=log⁡323^x = 2 \Rightarrow x = \log_3 2

Odpowiedź: x=log⁡32x = \log_3 2

Metoda 3: Logarytmowanie

Gdy nie da się sprowadzić obu stron do tej samej podstawy, logarytmujemy obie strony:

af(x)=b⟺f(x)=log⁡aba^{f(x)} = b \quad \Longleftrightarrow \quad f(x) = \log_a b

Przykład: Rozwiąż 52x+1=75^{2x+1} = 7

2x+1=log⁡572x + 1 = \log_5 7
2x=log⁡57−12x = \log_5 7 - 1
x=log⁡57−12x = \frac{\log_5 7 - 1}{2}

Na maturze podstawowej takie wyniki z logarytmami pojawiają się rzadko - zwykle CKE konstruuje zadania tak, żeby odpowiedź była "ładna". Ale warto wiedzieć, że ta metoda istnieje, bo pojawia się w zadaniach otwartych.

Pełny przegląd logarytmów i ich własności znajdziesz w przewodniku po logarytmach na maturze.

Nierówności wykładnicze

Nierówności wykładnicze rozwiązujemy podobnie do równań, ale z jedną kluczową zasadą:

Zasada monotoniczności:

  • •Gdy a>1a > 1: funkcja rosnąca, więc af(x)>ag(x)⇔f(x)>g(x)a^{f(x)} > a^{g(x)} \Leftrightarrow f(x) > g(x) (kierunek nierówności się zachowuje)
  • •Gdy 0<a<10 < a < 1: funkcja malejąca, więc af(x)>ag(x)⇔f(x)<g(x)a^{f(x)} > a^{g(x)} \Leftrightarrow f(x) < g(x) (kierunek nierówności się odwraca)

Przykład z a>1a > 1:

Rozwiąż 23x−1>162^{3x-1} > 16

23x−1>242^{3x-1} > 2^4

Ponieważ 2>12 > 1 (funkcja rosnąca), zachowujemy kierunek:

3x−1>43x - 1 > 4
3x>53x > 5
x>53x > \frac{5}{3}

Przykład z 0<a<10 < a < 1:

Rozwiąż (13)x+2≤9\left(\frac{1}{3}\right)^{x+2} \leq 9

(13)x+2≤32\left(\frac{1}{3}\right)^{x+2} \leq 3^2
3−(x+2)≤323^{-(x+2)} \leq 3^2

Ponieważ 3>13 > 1 (po zamianie na podstawę 3):

−(x+2)≤2-(x+2) \leq 2
−x−2≤2-x - 2 \leq 2
−x≤4-x \leq 4
x≥−4x \geq -4

Alternatywnie z podstawą 13\frac{1}{3}:

(13)x+2≤(13)−2\left(\frac{1}{3}\right)^{x+2} \leq \left(\frac{1}{3}\right)^{-2}

Ponieważ 0<13<10 < \frac{1}{3} < 1 (funkcja malejąca), odwracamy:

x+2≥−2x + 2 \geq -2
x≥−4x \geq -4

Ten sam wynik - obie metody działają.

Związek z logarytmami

Funkcja wykładnicza i logarytmiczna to funkcje odwrotne do siebie:

y=ax⟺x=log⁡ayy = a^x \quad \Longleftrightarrow \quad x = \log_a y

Na wykresie: wykres funkcji log⁡ax\log_a x jest odbiciem symetrycznym wykresu axa^x względem prostej y=xy = x.

Własności wynikające z odwrotności

alog⁡ax=x(dla x>0)a^{\log_a x} = x \quad (\text{dla } x > 0)
log⁡a(ax)=x(dla kaz˙dego x∈R)\log_a(a^x) = x \quad (\text{dla każdego } x \in \mathbb{R})

Te tożsamości pojawiają się na maturze w zadaniach typu "uprość wyrażenie" lub "oblicz wartość". Pełne omówienie logarytmów i ich własności jest w artykule o logarytmach na maturze.

Porównywanie potęg bez kalkulatora

Na maturze CKE lubi dawać zadania typu "uporządkuj od najmniejszej do największej" lub "wskaż największą liczbę":

Przykład: Porównaj 2302^{30} i 3203^{20}.

230=(23)10=8102^{30} = (2^3)^{10} = 8^{10}
320=(32)10=9103^{20} = (3^2)^{10} = 9^{10}

Ponieważ 8<98 < 9 i funkcja x10x^{10} jest rosnąca dla x>0x > 0:

810<9108^{10} < 9^{10}
230<3202^{30} < 3^{20}

Typowe zadania maturalne z rozwiązaniami

Zadanie 1: Odczytywanie z wykresu (zamknięte, 1 pkt)

Treść: Wykres funkcji f(x)=2x+1f(x) = 2^x + 1 przechodzi przez punkt (3,y)(3, y). Wartość yy jest równa:

A. 7 \ \ \ B. 8 \ \ \ C. 9 \ \ \ D. 10

Rozwiązanie:

f(3)=23+1=8+1=9f(3) = 2^3 + 1 = 8 + 1 = 9

Odpowiedź: C

Zadanie 2: Asymptota (zamknięte, 1 pkt)

Treść: Asymptotą poziomą wykresu funkcji f(x)=3x−5f(x) = 3^x - 5 jest prosta:

A. y=0y = 0 \ \ \ B. y=−5y = -5 \ \ \ C. y=5y = 5 \ \ \ D. x=−5x = -5

Rozwiązanie:

Funkcja f(x)=3x−5f(x) = 3^x - 5 to 3x3^x przesunięte o 5 w dół. Asymptota 3x3^x to y=0y = 0, więc po przesunięciu: y=−5y = -5.

Odpowiedź: B

Zadanie 3: Równanie wykładnicze (zamknięte, 1 pkt)

Treść: Równanie 2x+1=322^{x+1} = 32 ma rozwiązanie:

A. x=3x = 3 \ \ \ B. x=4x = 4 \ \ \ C. x=5x = 5 \ \ \ D. x=16x = 16

Rozwiązanie:

2x+1=32=252^{x+1} = 32 = 2^5
x+1=5x + 1 = 5
x=4x = 4

Odpowiedź: B

Zadanie 4: Nierówność wykładnicza (zamknięte, 1 pkt)

Treść: Zbiorem rozwiązań nierówności 32x−1≤273^{2x-1} \leq 27 jest:

A. (−∞,1⟩(-\infty, 1\rangle \ \ \ B. (−∞,2⟩(-\infty, 2\rangle \ \ \ C. ⟨2,+∞)\langle 2, +\infty) \ \ \ D. (−∞,4⟩(-\infty, 4\rangle

Rozwiązanie:

32x−1≤333^{2x-1} \leq 3^3

Ponieważ 3>13 > 1 (zachowujemy kierunek):

2x−1≤32x - 1 \leq 3
2x≤42x \leq 4
x≤2x \leq 2

Odpowiedź: B

Zadanie 5: Substytucja (otwarte, 2 pkt)

Treść: Rozwiąż równanie 4x−5⋅2x+4=04^x - 5 \cdot 2^x + 4 = 0.

Rozwiązanie:

Zauważamy, że 4x=(2x)24^x = (2^x)^2.

Podstawiamy t=2xt = 2^x, t>0t > 0:

t2−5t+4=0t^2 - 5t + 4 = 0

Obliczamy deltę: Δ=25−16=9\Delta = 25 - 16 = 9

t=5±32t = \frac{5 \pm 3}{2} t1=4,t2=1t_1 = 4, \quad t_2 = 1

Oba rozwiązania są dodatnie, więc oba akceptujemy.

Wracamy do podstawienia:

  • •2x=4=22⇒x=22^x = 4 = 2^2 \Rightarrow x = 2
  • •2x=1=20⇒x=02^x = 1 = 2^0 \Rightarrow x = 0

Odpowiedź: x=0x = 0 lub x=2x = 2

Zadanie 6: Porównywanie potęg (zamknięte, 1 pkt)

Treść: Która z poniższych liczb jest największa?

A. 2402^{40} \ \ \ B. 3253^{25} \ \ \ C. 5175^{17} \ \ \ D. 101210^{12}

Rozwiązanie:

Sprowadzamy do porównywalnych potęg. Szukamy wspólnego wykładnika lub przybliżeń:

240=(28)5=25652^{40} = (2^8)^5 = 256^5
325=(35)5=24353^{25} = (3^5)^5 = 243^5
517≈515⋅52=(53)5⋅25=1255⋅255^{17} \approx 5^{15} \cdot 5^2 = (5^3)^5 \cdot 25 = 125^5 \cdot 25
1012=(102.4)5≈251510^{12} = (10^{2.4})^5 \approx 251^5

Porównanie 2565256^5 vs 2435243^5 vs ok. 3125⋅12543125 \cdot 125^4 vs 101210^{12}:

Dokładniej: 240=1 099 511 627 7762^{40} = 1\,099\,511\,627\,776, a 1012=1 000 000 000 00010^{12} = 1\,000\,000\,000\,000.

Zatem 240>10122^{40} > 10^{12}. Sprawdzamy 3253^{25}: 310=59 0493^{10} = 59\,049, 320≈3,49⋅1093^{20} \approx 3{,}49 \cdot 10^9, 325≈8,47⋅10113^{25} \approx 8{,}47 \cdot 10^{11} - mniejsze od 101210^{12}.

Odpowiedź: A

Zadania tekstowe z funkcją wykładniczą

Na maturze funkcja wykładnicza często pojawia się w "przebraniu" - jako zadanie tekstowe o wzroście lub zaniku. Musisz rozpoznać, że chodzi o funkcję wykładniczą, i zapisać odpowiedni wzór.

Wzrost wykładniczy

Przykład: Populacja bakterii podwaja się co 3 godziny. Na początku było 500 bakterii. Ile bakterii będzie po 12 godzinach?

Rozwiązanie:
Populacja podwaja się co 3 godziny, więc po tt godzinach mamy:

P(t)=500⋅2t/3P(t) = 500 \cdot 2^{t/3}

Po 12 godzinach:

P(12)=500⋅212/3=500⋅24=500⋅16=8000P(12) = 500 \cdot 2^{12/3} = 500 \cdot 2^4 = 500 \cdot 16 = 8000

Odpowiedź: Po 12 godzinach będzie 8000 bakterii.

Zanik wykładniczy (rozpad)

Przykład: Stężenie leku w organizmie zmniejsza się o połowę co 6 godzin. Początkowe stężenie wynosi 200 mg. Po ilu godzinach stężenie spadnie poniżej 25 mg?

Rozwiązanie:

C(t)=200⋅(12)t/6C(t) = 200 \cdot \left(\frac{1}{2}\right)^{t/6}

Szukamy tt takiego, że C(t)<25C(t) < 25:

200⋅(12)t/6<25200 \cdot \left(\frac{1}{2}\right)^{t/6} < 25
(12)t/6<25200=18=(12)3\left(\frac{1}{2}\right)^{t/6} < \frac{25}{200} = \frac{1}{8} = \left(\frac{1}{2}\right)^3

Ponieważ 0<12<10 < \frac{1}{2} < 1 (funkcja malejąca), odwracamy nierówność:

t6>3\frac{t}{6} > 3
t>18t > 18

Odpowiedź: Po więcej niż 18 godzinach stężenie spadnie poniżej 25 mg.

Tego typu zadania łączą funkcję wykładniczą z tematyką procentów i przyrostów. Przećwicz podobne w dziale procenty.

Funkcja wykładnicza w kontekście maturalnym - gdzie się pojawia

Funkcja wykładnicza nie pojawia się na maturze w izolacji. Najczęściej jest powiązana z innymi działami:

Ciągi geometryczne: wzór an=a1⋅qn−1a_n = a_1 \cdot q^{n-1} to tak naprawdę funkcja wykładnicza zmiennej nn. Zadania o ciągach geometrycznych rozwiązujesz tymi samymi metodami. Więcej w przewodniku po ciągach.

Procent składany: wzór Kn=K0⋅(1+p)nK_n = K_0 \cdot (1 + p)^n to funkcja wykładnicza. Zadania o lokatach bankowych, wzroście populacji czy amortyzacji - to wszystko funkcja wykładnicza w przebraniu. Przećwicz w dziale procenty lub przeczytaj przewodnik po procentach na maturze.

Logarytmy: każde równanie logarytmiczne można zamienić na wykładnicze i odwrotnie. Te dwa tematy są jak dwie strony tej samej monety. Koniecznie przeczytaj artykuł o logarytmach.

Funkcje ogólnie: zadania z odczytywania własności funkcji z wykresu dotyczą też wykresów wykładniczych. Przećwicz na zadaniach z funkcji i sprawdź przewodnik po funkcjach.

Najczęstsze błędy przy funkcji wykładniczej

1. Zapominanie o warunku t>0t > 0 przy substytucji

Gdy podstawiasz t=axt = a^x, musisz pamiętać, że t>0t > 0. Rozwiązania ujemne równania kwadratowego trzeba odrzucić.

2. Odwracanie nierówności przy 0<a<10 < a < 1

Gdy podstawa jest mniejsza od 1 (np. 12\frac{1}{2}, 13\frac{1}{3}), kierunek nierówności się odwraca. To najczęstszy błąd na maturze. Więcej o typowych pułapkach w artykule o najczęstszych błędach maturalnych.

3. Mylenie 2x+2x2^x + 2^x z 22x2^{2x}

2x+2x=2⋅2x=2x+12^x + 2^x = 2 \cdot 2^x = 2^{x+1}

To nie jest 22x2^{2x}! Dodawanie potęg o tej samej podstawie to nie to samo co mnożenie.

4. Zapominanie, że a0=1a^0 = 1

Dla każdego a>0a > 0 zachodzi a0=1a^0 = 1. To daje punkt (0,1)(0, 1) na wykresie - niezależnie od podstawy.

Wzory do zapamiętania

Większość wzorów potęgowych znajdziesz w tablicach maturalnych, ale te warto mieć w głowie:

WzórPrzykład
am⋅an=am+na^m \cdot a^n = a^{m+n}23⋅24=272^3 \cdot 2^4 = 2^7
aman=am−n\frac{a^m}{a^n} = a^{m-n}3532=33\frac{3^5}{3^2} = 3^3
(am)n=amn(a^m)^n = a^{mn}(23)4=212(2^3)^4 = 2^{12}
a−n=1ana^{-n} = \frac{1}{a^n}5−2=1255^{-2} = \frac{1}{25}
a0=1a^0 = 170=17^0 = 1
(ab)n=an⋅bn(ab)^n = a^n \cdot b^n63=23⋅336^3 = 2^3 \cdot 3^3

Pełna lista wzorów, które warto znać poza tablicami, jest w artykule o wzorach spoza tablic maturalnych.

Co dalej?

Funkcja wykładnicza to ważny element maturalnego puzzle. Jeśli opanowałeś ten materiał, przejdź do powiązanych tematów:

  1. 1.Logarytmy na maturze - temat bezpośrednio powiązany, funkcja odwrotna do wykładniczej
  2. 2.Potęgi i pierwiastki - fundament, bez którego równania wykładnicze są niemożliwe
  3. 3.Ciągi arytmetyczne i geometryczne - ciąg geometryczny to funkcja wykładnicza w przebraniu
  4. 4.Funkcja kwadratowa - potrzebna przy substytucji w równaniach wykładniczych

Rozwiąż zadania z działu funkcja wykładnicza i sprawdź, ile punktów zdobędziesz na symulatorze matury online. Powodzenia!

Następny krok Losuj kolejne zadanie