Przejdź do treści

Jak stosować wzory redukcyjne: reguła ćwiartek i zadania maturalne krok po kroku

Jak stosować wzory redukcyjne bez wkuwania: reguła ćwiartek, schemat działania i 5 zadań krok po kroku, także z kątami ujemnymi i większymi niż 360°.

Opublikowano: · zaktualizowano · 12 min czytania

Wzory redukcyjne to ten temat, na którym uczniowie nagle gubią się w trygonometrii. Pojawiają się znaki minus, ćwiartki, kąty 180 stopni minus alfa i 90 stopni plus alfa, a w pamięci miesza się to, kiedy sinus zostaje sinusem, a kiedy zmienia się w cosinus. Brzmi znajomo? Spokojnie, w tym poradniku wszystko poukładam.

Wzory redukcyjne to sposób na sprowadzenie wartości funkcji trygonometrycznej dowolnego kąta do wartości funkcji kąta ostrego, czyli takiego z przedziału ⟨0∘,90∘⟩\langle 0^\circ, 90^\circ \rangle. Bez tych wzorów nie policzysz sin⁡150∘\sin 150^\circ, nie uprościsz wyrażenia z cos⁡(180∘+α)\cos(180^\circ + \alpha) i nie rozwiążesz równania trygonometrycznego. Na maturze pojawiają się w zadaniach zamkniętych, w dowodach i w zadaniach geometrycznych z twierdzeniem cosinusów.

Skróconą ściągę ze znakami funkcji w ćwiartkach i najważniejszymi wzorami masz na stronie Wzory redukcyjne. Tutaj uczymy się ich używać: pokażę ci, skąd się biorą (intuicja z koła trygonometrycznego) i jedną regułę, dzięki której nie musisz ich pamiętać. Rozwiążemy razem 5 zadań krok po kroku, w tym te z kątami ujemnymi i większymi niż 360∘360^\circ.

Po co w ogóle istnieją wzory redukcyjne?

Wyobraź sobie, że masz policzyć sin⁡210∘\sin 210^\circ. Tablica wartości funkcji trygonometrycznych podaje sinusy tylko dla kątów ostrych: 30∘30^\circ, 45∘45^\circ, 60∘60^\circ. Co zrobić z kątem 210∘210^\circ? Tutaj wkraczają wzory redukcyjne. Mówią ci: ten sinus 210∘210^\circ tak naprawdę da się zapisać przy pomocy sinusa lub cosinusa jakiegoś kąta ostrego, plus ewentualny znak. Po redukcji wszystko sprowadza się do wartości, które znasz z tabeli wartości funkcji trygonometrycznych.

Wzory redukcyjne to tak naprawdę jedna idea zapisana na kilka sposobów. Idea brzmi: funkcje trygonometryczne są okresowe i symetryczne. Sinus i cosinus powtarzają swoje wartości co 360∘360^\circ, tangens i cotangens co 180∘180^\circ. Dodatkowo wykresy mają osie symetrii, więc kąty po dwóch stronach pewnego punktu charakterystycznego dają tę samą wartość albo wartość przeciwną.

Zamiast wkuwać kilkanaście wzorów osobno, nauczysz się rysować mały szkic koła trygonometrycznego i wszystko wyciągniesz z głowy w 10 sekund. Tę metodę pokażę ci poniżej.

Cztery ćwiartki i znaki funkcji trygonometrycznych

Zanim ruszymy z wzorami, musisz mieć w głowie jedną rzecz: znak funkcji trygonometrycznej zależy od ćwiartki, w której leży kąt. To absolutna podstawa, bez której wzory redukcyjne nie zadziałają.

Rysuję układ współrzędnych. Kąt mierzymy zawsze od dodatniej półosi OX, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Cztery ćwiartki to:

  • •I ćwiartka: 0∘0^\circ do 90∘90^\circ - wszystkie funkcje dodatnie
  • •II ćwiartka: 90∘90^\circ do 180∘180^\circ - dodatni tylko sin⁡\sin
  • •III ćwiartka: 180∘180^\circ do 270∘270^\circ - dodatnie tylko tg\mathrm{tg} i ctg\mathrm{ctg}
  • •IV ćwiartka: 270∘270^\circ do 360∘360^\circ - dodatni tylko cos⁡\cos

Polska mnemotechnika, którą uczy się w szkole, brzmi: "w pierwszej wszystkie, w drugiej sinus, w trzeciej tangens, w czwartej cosinus". Dodatnie to te wymienione. Reszta jest ujemna.

Drugi sposób, który mi osobiście leży lepiej: patrz na znaki współrzędnych. Sinus to yy, cosinus to xx, tangens to yx\frac{y}{x}. W II ćwiartce x<0x < 0 i y>0y > 0, więc sin⁡>0\sin > 0, cos⁡<0\cos < 0, a tg=yx<0\mathrm{tg} = \frac{y}{x} < 0. Tyle. Nie wkuwasz wierszyka, tylko logikę.

Ta informacja o znakach jest połową sukcesu. Druga połowa to wiedzieć, czy redukowany kąt "zmienia funkcję" (sinus staje się cosinusem i odwrotnie), czy nie.

Reguła klucz: kiedy funkcja się zmienia

Tu jest moja ulubiona reguła, dzięki której nie musisz pamiętać wszystkich wzorów osobno. Brzmi tak:

Jeśli redukujesz kąt postaci 90∘±α90^\circ \pm \alpha lub 270∘±α270^\circ \pm \alpha, funkcja zmienia się na kofunkcję (sinus na cosinus, cosinus na sinus, tangens na cotangens, cotangens na tangens).

Jeśli redukujesz kąt postaci 180∘±α180^\circ \pm \alpha lub 360∘±α360^\circ \pm \alpha (czyli kąt pełny lub półpełny), funkcja zostaje bez zmian.

Po polsku jeszcze prościej: oś OY (czyli 90∘90^\circ i 270∘270^\circ) zmienia funkcję. Oś OX (czyli 0∘0^\circ, 180∘180^\circ, 360∘360^\circ) nie zmienia. Łatwo zapamiętać.

Znak (plus albo minus) wybierasz patrząc na ćwiartkę, w której leży oryginalny kąt. To dokładnie ta informacja z poprzedniej sekcji.

Te dwie zasady razem dają ci wszystkie wzory redukcyjne bez pamięciowego harowania.

Wszystkie wzory redukcyjne wyprowadzone z reguły

Poniżej komplet wzorów, które daje reguła klucz razem ze znakiem ćwiartki. Sprawdź na kilku z nich, czy umiesz je odtworzyć sam:

Kąt 90∘−α90^\circ - \alpha (I ćwiartka, zmiana funkcji):

sin⁡(90∘−α)=cos⁡α,cos⁡(90∘−α)=sin⁡α\sin(90^\circ - \alpha) = \cos\alpha, \quad \cos(90^\circ - \alpha) = \sin\alpha
tg(90∘−α)=ctg α,ctg(90∘−α)=tg α\mathrm{tg}(90^\circ - \alpha) = \mathrm{ctg}\,\alpha, \quad \mathrm{ctg}(90^\circ - \alpha) = \mathrm{tg}\,\alpha

Kąt 90∘+α90^\circ + \alpha (II ćwiartka, zmiana funkcji):

sin⁡(90∘+α)=cos⁡α,cos⁡(90∘+α)=−sin⁡α\sin(90^\circ + \alpha) = \cos\alpha, \quad \cos(90^\circ + \alpha) = -\sin\alpha
tg(90∘+α)=−ctg α\mathrm{tg}(90^\circ + \alpha) = -\mathrm{ctg}\,\alpha

Kąt 180∘−α180^\circ - \alpha (II ćwiartka, bez zmiany funkcji):

sin⁡(180∘−α)=sin⁡α,cos⁡(180∘−α)=−cos⁡α\sin(180^\circ - \alpha) = \sin\alpha, \quad \cos(180^\circ - \alpha) = -\cos\alpha
tg(180∘−α)=−tg α\mathrm{tg}(180^\circ - \alpha) = -\mathrm{tg}\,\alpha

Kąt 180∘+α180^\circ + \alpha (III ćwiartka, bez zmiany funkcji):

sin⁡(180∘+α)=−sin⁡α,cos⁡(180∘+α)=−cos⁡α\sin(180^\circ + \alpha) = -\sin\alpha, \quad \cos(180^\circ + \alpha) = -\cos\alpha
tg(180∘+α)=tg α\mathrm{tg}(180^\circ + \alpha) = \mathrm{tg}\,\alpha

Kąt 270∘−α270^\circ - \alpha (III ćwiartka, zmiana funkcji):

sin⁡(270∘−α)=−cos⁡α,cos⁡(270∘−α)=−sin⁡α\sin(270^\circ - \alpha) = -\cos\alpha, \quad \cos(270^\circ - \alpha) = -\sin\alpha

Kąt 270∘+α270^\circ + \alpha (IV ćwiartka, zmiana funkcji):

sin⁡(270∘+α)=−cos⁡α,cos⁡(270∘+α)=sin⁡α\sin(270^\circ + \alpha) = -\cos\alpha, \quad \cos(270^\circ + \alpha) = \sin\alpha

Kąt 360∘−α360^\circ - \alpha (IV ćwiartka, bez zmiany funkcji):

sin⁡(360∘−α)=−sin⁡α,cos⁡(360∘−α)=cos⁡α\sin(360^\circ - \alpha) = -\sin\alpha, \quad \cos(360^\circ - \alpha) = \cos\alpha
tg(360∘−α)=−tg α\mathrm{tg}(360^\circ - \alpha) = -\mathrm{tg}\,\alpha

Kąt −α-\alpha (kąt ujemny, IV ćwiartka jeśli α\alpha ostry):

sin⁡(−α)=−sin⁡α,cos⁡(−α)=cos⁡α,tg(−α)=−tg α\sin(-\alpha) = -\sin\alpha, \quad \cos(-\alpha) = \cos\alpha, \quad \mathrm{tg}(-\alpha) = -\mathrm{tg}\,\alpha

To ostatnie wynika z parzystości i nieparzystości funkcji: sinus i tangens są nieparzyste (zmieniają znak), cosinus jest parzysty (nie zmienia znaku).

Jeśli wolisz mieć te wzory w pamięci, w porządku. Pewniej jest jednak wyciągać każdy z reguły klucz i znaku ćwiartki, bo wtedy nie pomylisz się w żadnym przypadku, także w takim, którego nie ma w ściądze.

Schemat działania krok po kroku

Mam dla ciebie prostą procedurę, która działa zawsze i z każdym wzorem redukcyjnym. Trzy kroki:

Krok 1. Sprowadź kąt do przedziału ⟨0∘,360∘⟩\langle 0^\circ, 360^\circ \rangle, odejmując lub dodając wielokrotność 360∘360^\circ. Dla tangensa i cotangensa wystarczy ⟨0∘,180∘⟩\langle 0^\circ, 180^\circ \rangle, bo ich okres to 180∘180^\circ.

Krok 2. Zapisz kąt jako 90∘±α90^\circ \pm \alpha, 180∘±α180^\circ \pm \alpha, 270∘±α270^\circ \pm \alpha lub 360∘±α360^\circ \pm \alpha, gdzie α\alpha jest ostry.

Krok 3. Wykonaj redukcję: ustal znak (z ćwiartki) i zdecyduj, czy funkcja się zmienia (oś OY zmienia, oś OX nie).

Ten schemat zadziała w 100% przypadków, jakie spotkasz na maturze.

Zadanie 1. Oblicz sin⁡150∘\sin 150^\circ

Klasyk maturalny, idealny na rozgrzewkę.

Krok 1. Kąt 150∘150^\circ jest już w przedziale ⟨0∘,360∘⟩\langle 0^\circ, 360^\circ \rangle, więc nic nie redukujemy.

Krok 2. Zapisuję 150∘=180∘−30∘150^\circ = 180^\circ - 30^\circ. Kąt α=30∘\alpha = 30^\circ jest ostry, czyli postać OK.

Krok 3. Patrzę: 150∘150^\circ leży w II ćwiartce. W II ćwiartce sinus jest dodatni, więc znak na plus. Funkcja zostaje (bo redukujemy przez 180∘180^\circ, czyli oś OX). Stąd:

sin⁡150∘=sin⁡(180∘−30∘)=sin⁡30∘=12\sin 150^\circ = \sin(180^\circ - 30^\circ) = \sin 30^\circ = \frac{1}{2}

I tyle. Jedna linijka, jeśli już rozumiesz mechanikę.

Zadanie 2. Oblicz cos⁡225∘\cos 225^\circ

Kąt z III ćwiartki, klasyczne miejsce na pomyłkę ze znakiem.

Krok 1. Kąt 225∘225^\circ jest w ⟨0∘,360∘⟩\langle 0^\circ, 360^\circ \rangle, OK.

Krok 2. Zapisuję 225∘=180∘+45∘225^\circ = 180^\circ + 45^\circ. Kąt α=45∘\alpha = 45^\circ jest ostry.

Krok 3. Kąt 225∘225^\circ leży w III ćwiartce. W III ćwiartce cosinus jest ujemny, więc znak na minus. Funkcja zostaje (redukcja przez 180∘180^\circ). Stąd:

cos⁡225∘=cos⁡(180∘+45∘)=−cos⁡45∘=−22\cos 225^\circ = \cos(180^\circ + 45^\circ) = -\cos 45^\circ = -\frac{\sqrt{2}}{2}

Sprawdzenie sanity check: cos⁡0∘=1\cos 0^\circ = 1, cos⁡90∘=0\cos 90^\circ = 0, cos⁡180∘=−1\cos 180^\circ = -1, cos⁡270∘=0\cos 270^\circ = 0. Wartość dla 225∘225^\circ powinna być gdzieś między −1-1 a 00. −22≈−0,71-\frac{\sqrt{2}}{2} \approx -0{,}71 leży w tym przedziale, więc wynik ma sens.

Zadanie 3. Oblicz sin⁡(−60∘)\sin(-60^\circ)

Kąt ujemny, czyli liczymy w drugą stronę (zgodnie ze wskazówkami zegara).

Krok 1. Wartość kąta ujemnego mogę albo wyciągnąć od razu z nieparzystości sinusa, albo dorzucić 360∘360^\circ. Pokażę oba sposoby.

Sposób A (nieparzystość sinusa):

Sinus jest funkcją nieparzystą, więc sin⁡(−α)=−sin⁡α\sin(-\alpha) = -\sin\alpha. Stąd:

sin⁡(−60∘)=−sin⁡60∘=−32\sin(-60^\circ) = -\sin 60^\circ = -\frac{\sqrt{3}}{2}

Sposób B (dorzucenie pełnego obrotu):

Dodaję 360∘360^\circ: −60∘+360∘=300∘-60^\circ + 360^\circ = 300^\circ. To IV ćwiartka. W IV ćwiartce sinus jest ujemny.

sin⁡300∘=sin⁡(360∘−60∘)=−sin⁡60∘=−32\sin 300^\circ = \sin(360^\circ - 60^\circ) = -\sin 60^\circ = -\frac{\sqrt{3}}{2}

Oba sposoby dają to samo. Pierwszy szybszy, drugi bardziej "mechaniczny". Wybierz, który leży ci lepiej.

Zadanie 4. Oblicz tg 420∘\mathrm{tg}\,420^\circ

Kąt większy niż 360∘360^\circ. Pierwsza myśl: zdjąć pełny obrót.

Krok 1. Tangens ma okres 180∘180^\circ, więc mogę śmiało odjąć 180∘180^\circ ile razy chcę. Najprościej:

tg 420∘=tg(420∘−360∘)=tg 60∘\mathrm{tg}\,420^\circ = \mathrm{tg}(420^\circ - 360^\circ) = \mathrm{tg}\,60^\circ

Bo 360∘360^\circ to pełny obrót, więc tangens daje tę samą wartość.

Krok 2. Kąt 60∘60^\circ jest ostry, leży w I ćwiartce. Wartość znana z tablicy:

tg 420∘=tg 60∘=3\mathrm{tg}\,420^\circ = \mathrm{tg}\,60^\circ = \sqrt{3}

Gdyby ktoś chciał odjąć dwa okresy tangensa, czyli 2⋅180∘=360∘2 \cdot 180^\circ = 360^\circ, dostałby ten sam wynik. To akurat tu się zgadza, bo 360∘360^\circ to też pełny obrót.

Zadanie 5. Uprość wyrażenie

To już zadanie maturalne. Uprość:

W=sin⁡(180∘−α)+cos⁡(360∘−α)−tg(180∘+α)⋅cot⁡(90∘−α)W = \sin(180^\circ - \alpha) + \cos(360^\circ - \alpha) - \mathrm{tg}(180^\circ + \alpha) \cdot \cot(90^\circ - \alpha)

(zakładamy, że α\alpha jest takim kątem, że wszystkie funkcje są określone)

Krok 1. Redukuję każdy składnik osobno.

sin⁡(180∘−α)\sin(180^\circ - \alpha): kąt 180∘−α180^\circ - \alpha leży w II ćwiartce (jeśli α\alpha ostry). Sinus w II ćwiartce dodatni, redukcja przez 180∘180^\circ nie zmienia funkcji. Stąd:

sin⁡(180∘−α)=sin⁡α\sin(180^\circ - \alpha) = \sin\alpha

cos⁡(360∘−α)\cos(360^\circ - \alpha): kąt 360∘−α360^\circ - \alpha leży w IV ćwiartce. Cosinus w IV ćwiartce dodatni, redukcja przez 360∘360^\circ nie zmienia funkcji. Stąd:

cos⁡(360∘−α)=cos⁡α\cos(360^\circ - \alpha) = \cos\alpha

tg(180∘+α)\mathrm{tg}(180^\circ + \alpha): kąt 180∘+α180^\circ + \alpha leży w III ćwiartce. Tangens w III ćwiartce dodatni, redukcja przez 180∘180^\circ nie zmienia funkcji. Stąd:

tg(180∘+α)=tg α\mathrm{tg}(180^\circ + \alpha) = \mathrm{tg}\,\alpha

ctg(90∘−α)\mathrm{ctg}(90^\circ - \alpha): kąt 90∘−α90^\circ - \alpha leży w I ćwiartce. Wszystkie funkcje dodatnie, redukcja przez 90∘90^\circ zmienia funkcję na kofunkcję. Cotangens staje się tangensem:

ctg(90∘−α)=tg α\mathrm{ctg}(90^\circ - \alpha) = \mathrm{tg}\,\alpha

Krok 2. Podstawiam do wyjściowego wyrażenia:

W=sin⁡α+cos⁡α−tg α⋅tg α=sin⁡α+cos⁡α−tg2αW = \sin\alpha + \cos\alpha - \mathrm{tg}\,\alpha \cdot \mathrm{tg}\,\alpha = \sin\alpha + \cos\alpha - \mathrm{tg}^2\alpha

Tyle z redukcji. Gdyby zadanie wymagało dalszego upraszczania, korzystaliśmy z jedynki trygonometrycznej i tożsamości tg α=sin⁡αcos⁡α\mathrm{tg}\,\alpha = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha}.

Najczęstsze pułapki ze wzorami redukcyjnymi

Zebrałem dla ciebie błędy, które najczęściej widzę u uczniów. Sprawdź, czy nie wpadasz w któryś z nich.

Pułapka 1. Zła ćwiartka, zły znak. Najpopularniejszy błąd: uczeń pamięta, że sin⁡(180∘−α)=sin⁡α\sin(180^\circ - \alpha) = \sin\alpha, ale w stresie zapisuje sin⁡(180∘+α)=sin⁡α\sin(180^\circ + \alpha) = \sin\alpha. Brakuje znaku minus. Lekarstwo: zawsze najpierw sprawdź ćwiartkę. Kąt 180∘+α180^\circ + \alpha jest w III ćwiartce, sinus w III ćwiartce jest ujemny, więc sin⁡(180∘+α)=−sin⁡α\sin(180^\circ + \alpha) = -\sin\alpha. Koniec dyskusji.

Pułapka 2. Zmiana funkcji tam, gdzie nie trzeba. Druga klasyka: uczeń automatycznie zmienia sinus na cosinus przy każdej redukcji. Zapamiętaj raz na zawsze: tylko 90∘90^\circ i 270∘270^\circ zmieniają funkcję. 180∘180^\circ i 360∘360^\circ nigdy.

Pułapka 3. Zapomniany okres. Kąt 750∘750^\circ wygląda strasznie, ale po odjęciu 720∘=2⋅360∘720^\circ = 2 \cdot 360^\circ zostaje 30∘30^\circ. Zawsze najpierw redukuj duże kąty modulo 360∘360^\circ. Dla tangensa i cotangensa wystarczy modulo 180∘180^\circ.

Pułapka 4. Kąt ujemny i kierunek obrotu. Kąt −30∘-30^\circ to ten sam kąt geometryczny co 330∘330^\circ (bo −30∘+360∘=330∘-30^\circ + 360^\circ = 330^\circ). Możesz traktować go jako kąt IV ćwiartki albo użyć nieparzystości funkcji. Wybierz jedną metodę i trzymaj się jej.

Pułapka 5. Pomylenie sinusa z cosinusem przy 90∘90^\circ. Bardzo częsty błąd: ktoś pamięta, że sin⁡(90∘−α)=cos⁡α\sin(90^\circ - \alpha) = \cos\alpha, ale myli się z sin⁡(90∘+α)\sin(90^\circ + \alpha) i pisze −cos⁡α-\cos\alpha zamiast +cos⁡α+\cos\alpha. Sprawdź: 90∘+α90^\circ + \alpha leży w II ćwiartce, sinus w II ćwiartce dodatni, więc znak plus. Plus zmiana funkcji daje sin⁡(90∘+α)=cos⁡α\sin(90^\circ + \alpha) = \cos\alpha.

Pułapka 6. Tangens i jego dziedzina. Tangens nie jest określony dla 90∘90^\circ, 270∘270^\circ i ogólnie 90∘+k⋅180∘90^\circ + k \cdot 180^\circ. Jeśli redukujesz wyrażenie z tangensem, sprawdź, czy nie wpadasz w taki kąt. To często wymagane przy równaniach trygonometrycznych lub w zadaniach z dowodem.

Wzory redukcyjne w zadaniach maturalnych z geometrii

Wzory redukcyjne pojawiają się nie tylko w czystych zadaniach trygonometrycznych. Bardzo często ukrywają się w zadaniach geometrycznych. Przykład: w trójkącie kąt zewnętrzny przy wierzchołku ma miarę 180∘−α180^\circ - \alpha, gdzie α\alpha to kąt wewnętrzny. Jeśli policzysz sinus kąta zewnętrznego, dostaniesz sin⁡(180∘−α)=sin⁡α\sin(180^\circ - \alpha) = \sin\alpha. To dlatego wzór na pole trójkąta P=12absin⁡γP = \frac{1}{2}ab\sin\gamma działa zarówno dla kąta ostrego, jak i rozwartego.

To samo dotyczy twierdzenia cosinusów. Gdy w trójkącie jest kąt rozwarty, jego cosinus jest ujemny i wynika to dokładnie ze wzoru redukcyjnego cos⁡(180∘−α)=−cos⁡α\cos(180^\circ - \alpha) = -\cos\alpha. Dzięki temu twierdzenie cosinusów daje większą długość trzeciego boku przy kącie rozwartym, niż przy ostrym.

Wniosek praktyczny: jeśli na maturze zobaczysz w treści kąt rozwarty, automatycznie myśl o redukcji. Sinus kąta rozwartego zachowuje się jak sinus jego dopełnienia do 180∘180^\circ, cosinus zmienia znak.

Wzory redukcyjne a parzystość i nieparzystość funkcji

Mała ciekawostka, która przydaje się w dowodach maturalnych. Funkcje trygonometryczne mają jasno określoną parzystość:

  • •sin⁡(−x)=−sin⁡x\sin(-x) = -\sin x - sinus jest nieparzysty
  • •cos⁡(−x)=cos⁡x\cos(-x) = \cos x - cosinus jest parzysty
  • •tg(−x)=−tg x\mathrm{tg}(-x) = -\mathrm{tg}\,x - tangens jest nieparzysty
  • •ctg(−x)=−ctg x\mathrm{ctg}(-x) = -\mathrm{ctg}\,x - cotangens jest nieparzysty

To są wzory redukcyjne dla kąta −α-\alpha. Pojawiają się często w zadaniach z dowodem typu "wykaż, że wyrażenie nie zależy od xx". Pamiętaj: cosinus to jedyna z czterech, która jest parzysta. Pozostałe trzy są nieparzyste.

Praktyczna mnemotechnika do sprawdzenia w 5 sekund

Daję ci jeszcze jeden trik, który ratuje na egzaminie. Kiedy nie pamiętasz znaku albo zmiany funkcji, narysuj szybki szkic koła trygonometrycznego i zaznacz interesujący cię kąt. Z położenia punktu na okręgu od razu widać:

  1. 1.Czy współrzędna yy (czyli sinus) jest dodatnia czy ujemna.
  2. 2.Czy współrzędna xx (czyli cosinus) jest dodatnia czy ujemna.

Sprawdzasz dwa znaki na rysunku, decydujesz, czy funkcja się zmienia (oś OY zmienia, OX nie) i już masz wzór redukcyjny. Bez wkuwania. Trening tej techniki na 5 zadaniach i będziesz to robić w głowie.

Jeśli czujesz się niepewnie z całą trygonometrią, zerknij do głównego przewodnika po trygonometrii na maturze albo do tabeli wartości funkcji trygonometrycznych. To podstawy, na których stoi cały temat.

Wzory redukcyjne dla kątów w radianach

Na maturze podstawowej kąty zwykle podawane są w stopniach, ale w zadaniach z równań trygonometrycznych i na poziomie rozszerzonym pojawiają się radiany. Zasada redukcji jest dokładnie ta sama, tylko π\pi zastępuje 180∘180^\circ, a π2\frac{\pi}{2} zastępuje 90∘90^\circ. Najważniejsze odpowiedniki:

sin⁡(π2−x)=cos⁡x,cos⁡(π2−x)=sin⁡x\sin\left(\frac{\pi}{2} - x\right) = \cos x, \quad \cos\left(\frac{\pi}{2} - x\right) = \sin x
sin⁡(π−x)=sin⁡x,cos⁡(π−x)=−cos⁡x\sin(\pi - x) = \sin x, \quad \cos(\pi - x) = -\cos x
sin⁡(π+x)=−sin⁡x,cos⁡(π+x)=−cos⁡x\sin(\pi + x) = -\sin x, \quad \cos(\pi + x) = -\cos x

Reguła klucz działa identycznie: π2\frac{\pi}{2} zmienia funkcję, π\pi nie zmienia.

Krótki test: sprawdź się

Jeśli umiesz odpowiedzieć na poniższe bez patrzenia w tabelę, jesteś gotowy:

  1. 1.Ile wynosi sin⁡120∘\sin 120^\circ?
  2. 2.Ile wynosi cos⁡240∘\cos 240^\circ?
  3. 3.Czy tg(180∘−α)=tg α\mathrm{tg}(180^\circ - \alpha) = \mathrm{tg}\,\alpha czy −tg α-\mathrm{tg}\,\alpha?
  4. 4.Co to jest sin⁡(−α)\sin(-\alpha)?
  5. 5.Uprość cos⁡(90∘+α)+sin⁡(180∘−α)\cos(90^\circ + \alpha) + \sin(180^\circ - \alpha).

Odpowiedzi: 1) 32\frac{\sqrt{3}}{2}, bo sin⁡(180∘−60∘)=sin⁡60∘\sin(180^\circ - 60^\circ) = \sin 60^\circ. 2) −12-\frac{1}{2}, bo cos⁡(180∘+60∘)=−cos⁡60∘\cos(180^\circ + 60^\circ) = -\cos 60^\circ. 3) −tg α-\mathrm{tg}\,\alpha, bo II ćwiartka, tangens ujemny, bez zmiany funkcji. 4) −sin⁡α-\sin\alpha, bo sinus nieparzysty. 5) cos⁡(90∘+α)=−sin⁡α\cos(90^\circ + \alpha) = -\sin\alpha, sin⁡(180∘−α)=sin⁡α\sin(180^\circ - \alpha) = \sin\alpha, suma daje 00. Wpadłeś w pułapkę z piątym? Sprawdź jeszcze raz znaki.

Checklist na maturę: wzory redukcyjne

Zanim odłożysz ten tekst, sprawdź czy masz w głowie wszystkie te punkty:

  1. 1.Znasz znaki funkcji trygonometrycznych w czterech ćwiartkach. Sinus dodatni w I i II, cosinus w I i IV, tangens i cotangens w I i III.
  2. 2.Wiesz, że redukcja przez 90∘90^\circ lub 270∘270^\circ zmienia funkcję na kofunkcję.
  3. 3.Wiesz, że redukcja przez 180∘180^\circ lub 360∘360^\circ nie zmienia funkcji.
  4. 4.Umiesz wyciągnąć znak z ćwiartki, w której leży oryginalny kąt.
  5. 5.Umiesz redukować kąty większe niż 360∘360^\circ, odejmując pełne obroty.
  6. 6.Umiesz redukować kąty ujemne, korzystając z parzystości i nieparzystości funkcji.
  7. 7.Pamiętasz, że cosinus jest parzysty, a sinus, tangens i cotangens nieparzyste.
  8. 8.Potrafisz upraszczać wyrażenia z wieloma redukcjami w jednym zadaniu.
  9. 9.Wiesz, że wzory redukcyjne wyjaśniają, dlaczego pole trójkąta z kątem rozwartym liczy się tak samo jak z kątem ostrym.
  10. 10.Umiesz narysować szybki szkic koła trygonometrycznego i odczytać z niego znaki.

Jeśli wszystkie 10 punktów są na tak, jesteś gotów. Wzory redukcyjne nie będą cię już niepokoić na żadnej maturze.

Skąd biorą się wzory redukcyjne? Wyprowadzenie z koła trygonometrycznego

Wiele osób uczy się wzorów redukcyjnych na pamięć i są one zupełnie suche. Tymczasem każdy z nich wynika z prostej geometrii koła trygonometrycznego. Pokażę ci to na przykładzie wzoru sin⁡(180∘−α)=sin⁡α\sin(180^\circ - \alpha) = \sin\alpha, żebyś nigdy więcej nie musiał wątpić w to, co masz na kartce.

Rysuję koło o promieniu 11 w układzie współrzędnych. Punkt odpowiadający kątowi α\alpha (mierzonego od dodatniej półosi OX) ma współrzędne (cos⁡α,sin⁡α)(\cos\alpha, \sin\alpha). To definicja funkcji trygonometrycznych dowolnego kąta. Punkt odpowiadający kątowi 180∘−α180^\circ - \alpha leży po drugiej stronie osi OY, czyli ma współrzędne (−cos⁡α,sin⁡α)(-\cos\alpha, \sin\alpha). Te dwa punkty są symetryczne względem osi OY.

Wniosek: pierwsza współrzędna (czyli cosinus) zmienia znak, druga (sinus) zostaje bez zmian. To jest właśnie zapis sin⁡(180∘−α)=sin⁡α\sin(180^\circ - \alpha) = \sin\alpha i cos⁡(180∘−α)=−cos⁡α\cos(180^\circ - \alpha) = -\cos\alpha. Wszystkie pozostałe wzory redukcyjne wynikają z analogicznych symetrii (względem osi OX, prostej y=xy = x, środka układu). Jeśli zrozumiesz tę geometrię raz, do końca życia będziesz potrafił wyciągnąć dowolny wzór redukcyjny z pamięci, nawet jeśli go nie powtarzasz przez rok.

To podejście wymaga zaledwie 30 sekund rysowania i rozumienia, gdzie leży punkt. Polecam je każdemu, kto czuje, że pamięciowa nauka go zawodzi pod stresem maturalnym. Na arkuszu, gdy widzisz cos⁡(270∘+α)\cos(270^\circ + \alpha) i nie pamiętasz wzoru, narysuj szybko punkt, zobacz znaki xx i yy, użyj reguły klucz i wynik leży na talerzu.

Co dalej?

Wzory redukcyjne to fundament, na którym opiera się reszta trygonometrii maturalnej. Kolejne kroki to:

Trygonometria nie jest trudna, ale wymaga rytmu i powtórek. Im więcej zadań rozwiążesz, tym mocniej te wzory siedzą w głowie. Zerknij też do bazy zadań z trygonometrii na maturze, żeby utrwalić materiał na prawdziwych zadaniach CKE.

Następny krok Losuj kolejne zadanie

Kategoria: Trygonometria

Zobacz wszystkie

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Prawdziwe zadania z matur CKE z rozwiązaniami krok po kroku. Zacznij od działu, o którym właśnie czytasz.

Ćwicz dział Trygonometria

188 zadań CKE z rozwiązaniami

Ćwicz w aplikacji Sprawna Matura

Te same zadania CKE z rozwiązaniami, brudnopis i kalkulator, także offline.

Pobierz z App StorePobierz z Google Play

Niezbędne pliki cookie utrzymują logowanie i ustawienia. Za Twoją zgodą używamy też analitycznych (PostHog) i reklamowych (Meta, Google Ads), żeby wiedzieć, które kampanie działają. Bez zgody liczymy wizyty anonimowo, bez plików cookie. Wybór zmienisz w każdej chwili. Polityka prywatności