Przejdź do treści

Jak obliczyć odległość między dwoma punktami - wzór, wyprowadzenie i zadania matura

Wzór euklidesowy krok po kroku, wyprowadzenie z twierdzenia Pitagorasa i sześć rozwiązanych przykładów: trójkąt prostokątny, punkt równoodległy, równanie okręgu. Wszystko, co musisz umieć na maturze z geometrii analitycznej.

Opublikowano: · zaktualizowano · 11 min czytania

Odległość między dwoma punktami w układzie współrzędnych to jeden z najbardziej uniwersalnych wzorów na maturze z matematyki. Pojawia się dosłownie wszędzie: w zadaniach z geometrii analitycznej, w stereometrii rzutowanej na układ współrzędnych, w równaniach okręgu, w sprawdzaniu czy trójkąt jest prostokątny albo równoramienny, w obliczaniu obwodów. Jeśli umiesz tylko ten jeden wzór i twierdzenie Pitagorasa, z którego on wynika, dostaniesz darmowe punkty w każdej sesji maturalnej.

Problem jest taki, że uczniowie regularnie tracą te punkty na drobnostkach: złe znaki przy odejmowaniu współrzędnych, zapomniany kwadrat, pomylenie współrzędnych iks i igrek, próba dodawania zamiast odejmowania. W tym poradniku pokażę ci dokładny schemat krok po kroku, wyprowadzę wzór z Pitagorasa, a potem przerobimy razem pięć zadań w stylu maturalnym - od najprostszych po zadanie, w którym trzeba znaleźć punkt równoodległy od dwóch innych.

Wzór na odległość między dwoma punktami

Najpierw konkret. Jeśli masz dwa punkty w układzie współrzędnych A(xA,yA)A(x_A, y_A) i B(xB,yB)B(x_B, y_B), to ich odległość liczysz ze wzoru:

∣AB∣=(xB−xA)2+(yB−yA)2|AB| = \sqrt{(x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2}

To jest tak zwany wzór euklidesowy i to jest jedyny wzór, jaki musisz znać dla tego tematu. Pojawia się on na karcie wzorów CKE w sekcji "geometria analityczna", więc nie musisz go nawet pamiętać na pamięć - wystarczy, że umiesz go bez błędów stosować i rozumiesz skąd się bierze.

Trzy rzeczy, które trzeba o nim wiedzieć od razu:

Po pierwsze, kolejność punktów nie ma znaczenia. ∣AB∣=∣BA∣|AB| = |BA|, bo we wzorze i tak podnosimy różnice do kwadratu, a kwadrat liczby ujemnej jest dodatni. Czy odejmiesz xB−xAx_B - x_A, czy xA−xBx_A - x_B, wynik pod kwadratem będzie ten sam.

Po drugie, odległość jest zawsze nieujemna. Pierwiastek arytmetyczny daje wynik dodatni lub zero, a zero wyjdzie tylko wtedy, gdy oba punkty się pokrywają. Jeśli w jakimś obliczeniu wyszło ci ujemne, gdzieś jest błąd - cofnij się do nawiasów.

Po trzecie, wzór działa tylko w prostokątnym układzie współrzędnych, na płaszczyźnie. W 3D dochodzi trzecia współrzędna i wzór się rozszerza, ale na maturę podstawową taka wersja ci się nie przyda. Wersja 3D pojawia się czasem na rozszerzeniu - wtedy w sekcji wektorów i geometrii 3D.

Skąd się bierze wzór - wyprowadzenie z twierdzenia Pitagorasa

Wzór na odległość nie spadł z nieba. To po prostu Pitagoras zapisany w języku współrzędnych. Pokażę ci to w trzech krokach, bo zrozumienie wyprowadzenia jest najlepszą gwarancją, że nigdy go nie zapomnisz ani nie pomylisz znaków.

Weźmy dwa dowolne punkty A(xA,yA)A(x_A, y_A) i B(xB,yB)B(x_B, y_B). Narysuj sobie te punkty w układzie współrzędnych i poprowadź odcinek ABAB. To jest przeciwprostokątna jakiegoś trójkąta - tylko jakiego?

Wyobraź sobie, że z punktu AA idziesz najpierw poziomo, dokładnie nad lub pod BB, a potem pionowo do BB. Punkt, w którym się obracasz, nazwijmy CC. Ma on współrzędne C(xB,yA)C(x_B, y_A) - taki sam iks jak BB, taki sam igrek jak AA. Otrzymałeś trójkąt prostokątny o wierzchołkach AA, BB i CC, z kątem prostym w CC, bo odcinek poziomy jest prostopadły do pionowego.

Przyprostokątne tego trójkąta to dwie różnice współrzędnych:

  • •pozioma: ∣AC∣=∣xB−xA∣|AC| = |x_B - x_A|
  • •pionowa: ∣CB∣=∣yB−yA∣|CB| = |y_B - y_A|

Z twierdzenia Pitagorasa w trójkącie ACBACB:

∣AB∣2=∣AC∣2+∣CB∣2=(xB−xA)2+(yB−yA)2|AB|^2 = |AC|^2 + |CB|^2 = (x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2

Po pierwiastkowaniu obu stron dostajemy nasz wzór. Wartości bezwzględne z przyprostokątnych znikają, bo i tak podnosimy je do kwadratu. To tyle. Wzór euklidesowy to po prostu Pitagoras w układzie współrzędnych - nic więcej.

Zauważ, że ta sama logika jest podstawą wielu innych wzorów: długości boku w trójkątach 30-60-90 i 45-45-90, wzoru na przekątną prostokąta i sześcianu, wzoru na promień okręgu z równania okręgu. Wszędzie chodzi o to samo: prostokątny trójkąt i dwa boki.

Schemat krok po kroku - jak liczyć bez błędów

Zanim przejdziemy do przykładów, ustalmy procedurę, której będziesz się trzymać przy każdym zadaniu. Pięć kroków, które działają zawsze.

Krok pierwszy: wypisz współrzędne. Zapisz A(xA,yA)=(…,…)A(x_A, y_A) = (\ldots, \ldots) i B(xB,yB)=(…,…)B(x_B, y_B) = (\ldots, \ldots) z konkretnymi liczbami. Brzmi banalnie, ale właśnie tu się gubią uczniowie, bo zaczynają od razu liczyć w pamięci i mylą iksy z igrekami.

Krok drugi: policz różnice współrzędnych. Δx=xB−xA\Delta x = x_B - x_A i Δy=yB−yA\Delta y = y_B - y_A. Wypisz je obok osobno. Tu uważaj na znaki - jeśli któraś współrzędna jest ujemna, odejmowanie zamienia się na dodawanie po opuszczeniu nawiasu. Np. 5−(−3)=5+3=85 - (-3) = 5 + 3 = 8, a nie 5−3=25 - 3 = 2.

Krok trzeci: podnieś obie różnice do kwadratu. Pamiętaj, że kwadrat liczby ujemnej jest dodatni: (−7)2=49(-7)^2 = 49, nie −49-49. Zapisz Δx2\Delta x^2 i Δy2\Delta y^2 jako liczby dodatnie.

Krok czwarty: dodaj kwadraty. To jest liczba pod pierwiastkiem.

Krok piąty: spierwiastkuj. Jeśli wynik nie jest pełnym kwadratem, zostaw odpowiedź w postaci …\sqrt{\ldots} albo wyciągnij czynnik przed pierwiastek. Np. 50=25⋅2=52\sqrt{50} = \sqrt{25 \cdot 2} = 5\sqrt{2}.

Trzymaj się tego schematu nawet w najprostszych zadaniach. Tracenie 30 sekund na uporządkowane rozpisanie jest tańsze niż tracenie 2 punktów na pomyłkę w znaku.

Przykład 1 - punkty z dodatnimi współrzędnymi

0/6

Oblicz odległość między punktami A(2,3)A(2, 3) i B(7,15)B(7, 15).

Wypisuję współrzędne: xA=2x_A = 2, yA=3y_A = 3, xB=7x_B = 7, yB=15y_B = 15.

Różnice: Δx=7−2=5\Delta x = 7 - 2 = 5, Δy=15−3=12\Delta y = 15 - 3 = 12.

Kwadraty: 52=255^2 = 25, 122=14412^2 = 144.

Suma: 25+144=16925 + 144 = 169.

Pierwiastek: 169=13\sqrt{169} = 13.

Odpowiedź: ∣AB∣=13|AB| = 13.

Krótki komentarz: trójka 5-12-13 to jedna z popularnych trójek pitagorejskich, obok 3-4-5 i 8-15-17. Jeśli na maturze widzisz "ładny" wynik typu 5, 10, 13, 17, 25, to świetny sygnał, że dobrze policzyłeś. Wyniki w stylu 173\sqrt{173} też są dopuszczalne, ale jeśli zadanie jest zamknięte i odpowiedzi są okrągłe, to powinno coś zaskoczyć.

Przykład 2 - punkty z ujemnymi współrzędnymi

0/6

Oblicz odległość między punktami M(−3,5)M(-3, 5) i N(4,−2)N(4, -2).

Tutaj uważaj na znaki, bo to klasyczna pułapka.

Wypisuję: xM=−3x_M = -3, yM=5y_M = 5, xN=4x_N = 4, yN=−2y_N = -2.

Różnice: Δx=4−(−3)=4+3=7\Delta x = 4 - (-3) = 4 + 3 = 7, Δy=−2−5=−7\Delta y = -2 - 5 = -7.

Kwadraty: 72=497^2 = 49, (−7)2=49(-7)^2 = 49.

Suma: 49+49=9849 + 49 = 98.

Pierwiastek: 98=49⋅2=72\sqrt{98} = \sqrt{49 \cdot 2} = 7\sqrt{2}.

Odpowiedź: ∣MN∣=72|MN| = 7\sqrt{2}.

Przykład 3 - długość boku trójkąta z trzech wierzchołków

0/6

Dany jest trójkąt o wierzchołkach A(1,2)A(1, 2), B(5,2)B(5, 2), C(3,2+23)C(3, 2 + 2\sqrt{3}). Sprawdź, jaki to trójkąt.

To zadanie pokazuje pełną moc wzoru na odległość: jednym ruchem sprawdzamy wszystkie boki i klasyfikujemy trójkąt.

Liczymy ∣AB∣|AB|:

∣AB∣=(5−1)2+(2−2)2=16+0=4|AB| = \sqrt{(5-1)^2 + (2-2)^2} = \sqrt{16 + 0} = 4

Liczymy ∣BC∣|BC|:

∣BC∣=(3−5)2+(2+23−2)2=4+(23)2=4+12=16=4|BC| = \sqrt{(3-5)^2 + (2 + 2\sqrt{3} - 2)^2} = \sqrt{4 + (2\sqrt{3})^2} = \sqrt{4 + 12} = \sqrt{16} = 4

Liczymy ∣AC∣|AC|:

∣AC∣=(3−1)2+(2+23−2)2=4+12=16=4|AC| = \sqrt{(3-1)^2 + (2 + 2\sqrt{3} - 2)^2} = \sqrt{4 + 12} = \sqrt{16} = 4

Wszystkie boki mają długość 4. Trójkąt jest równoboczny.

Komentarz: kiedy widzisz pierwiastki w jednej ze współrzędnych, prawdopodobnie zadanie dotyczy trójkąta równobocznego albo prostokątnego, bo właśnie z takimi figurami wiążą się "ładne" liczby z pierwiastkami. Wysokość trójkąta równobocznego o boku aa wynosi a32\frac{a\sqrt{3}}{2}, a tu mamy bok 4 i wysokość 232\sqrt{3}. Idealnie się zgadza.

Przykład 4 - sprawdzanie czy trójkąt jest prostokątny

0/6

Dane są punkty A(1,1)A(1, 1), B(4,5)B(4, 5), C(8,2)C(8, 2). Sprawdź, czy trójkąt ABCABC jest prostokątny.

Strategia: policz wszystkie boki, a potem sprawdź, czy spełniają twierdzenie Pitagorasa. Jeśli kwadrat najdłuższego boku równa się sumie kwadratów dwóch krótszych, trójkąt jest prostokątny.

Pokaż rozwiązanie
∣AB∣=(4−1)2+(5−1)2=9+16=25=5|AB| = \sqrt{(4-1)^2 + (5-1)^2} = \sqrt{9 + 16} = \sqrt{25} = 5 ∣BC∣=(8−4)2+(2−5)2=16+9=25=5|BC| = \sqrt{(8-4)^2 + (2-5)^2} = \sqrt{16 + 9} = \sqrt{25} = 5 ∣AC∣=(8−1)2+(2−1)2=49+1=50=52|AC| = \sqrt{(8-1)^2 + (2-1)^2} = \sqrt{49 + 1} = \sqrt{50} = 5\sqrt{2}

Najdłuższy bok to ∣AC∣=52|AC| = 5\sqrt{2}. Sprawdzam Pitagorasa:

∣AB∣2+∣BC∣2=52+52=25+25=50|AB|^2 + |BC|^2 = 5^2 + 5^2 = 25 + 25 = 50 ∣AC∣2=(52)2=25⋅2=50|AC|^2 = (5\sqrt{2})^2 = 25 \cdot 2 = 50

Równość zachodzi, więc trójkąt jest prostokątny. Ponadto ∣AB∣=∣BC∣=5|AB| = |BC| = 5, więc jest też równoramienny. Kąt prosty jest w wierzchołku BB, bo to on leży naprzeciwko najdłuższego boku ACAC.

Komentarz: trójkąt prostokątny równoramienny to tak naprawdę połowa kwadratu, czyli klasyczny trójkąt 45-45-90. Stosunek boków zawsze wynosi 1:1:21 : 1 : \sqrt{2}, a tu mamy 5:5:525 : 5 : 5\sqrt{2} - dokładnie tyle.

Alternatywą do sprawdzania Pitagorasa byłoby policzenie iloczynu skalarnego wektorów BA⃗\vec{BA} i BC⃗\vec{BC} i sprawdzenie, czy jest równy zero. Obie metody są poprawne, wzór na odległość jest jednak prostszy w pierwszym kontakcie.

Przykład 5 - punkt równoodległy od dwóch innych

0/6

Znajdź punkt na osi OXOX, który jest równoodległy od punktów A(2,3)A(2, 3) i B(6,5)B(6, 5).

To klasyczne zadanie maturalne, w którym wzór na odległość trzeba postawić jako równanie z niewiadomą.

Szukany punkt leży na osi iksów, więc ma postać P(x,0)P(x, 0) - druga współrzędna jest zero. Warunek "równoodległy od AA i BB" znaczy, że ∣PA∣=∣PB∣|PA| = |PB|. Żeby uniknąć pierwiastków, podnoszę tę równość do kwadratu od razu - kwadraty obu stron są nieujemne, więc równość pozostanie:

∣PA∣2=∣PB∣2|PA|^2 = |PB|^2

Zapisuję wzory:

(x−2)2+(0−3)2=(x−6)2+(0−5)2(x - 2)^2 + (0 - 3)^2 = (x - 6)^2 + (0 - 5)^2
Pokaż rozwiązanie
(x−2)2+9=(x−6)2+25(x - 2)^2 + 9 = (x - 6)^2 + 25

Rozwijam kwadraty:

x2−4x+4+9=x2−12x+36+25x^2 - 4x + 4 + 9 = x^2 - 12x + 36 + 25 x2−4x+13=x2−12x+61x^2 - 4x + 13 = x^2 - 12x + 61

Odejmuję x2x^2 z obu stron:

−4x+13=−12x+61-4x + 13 = -12x + 61 8x=488x = 48 x=6x = 6

Czyli P(6,0)P(6, 0). Sprawdzam, czy się zgadza:

∣PA∣=(6−2)2+(0−3)2=16+9=25=5|PA| = \sqrt{(6-2)^2 + (0-3)^2} = \sqrt{16 + 9} = \sqrt{25} = 5 ∣PB∣=(6−6)2+(0−5)2=0+25=5|PB| = \sqrt{(6-6)^2 + (0-5)^2} = \sqrt{0 + 25} = 5

Odległości są równe. Odpowiedź: P(6,0)P(6, 0).

Komentarz: zbiór wszystkich punktów równoodległych od AA i BB to symetralna odcinka ABAB. Można było rozwiązać to zadanie geometrycznie: znaleźć środek odcinka ABAB i równanie prostej prostopadłej do ABAB przechodzącej przez ten środek, a potem podstawić y=0y = 0. Metoda przez kwadraty odległości jest jednak krótsza, kiedy szukamy pojedynczego punktu na konkretnej prostej.

Przykład 6 - promień okręgu i równanie

0/6

Punkt P(5,3)P(5, 3) leży na okręgu o środku S(2,−1)S(2, -1). Wyznacz równanie tego okręgu.

Promień okręgu to po prostu odległość środka od dowolnego punktu na okręgu:

r=∣SP∣=(5−2)2+(3−(−1))2=9+16=25=5r = |SP| = \sqrt{(5-2)^2 + (3-(-1))^2} = \sqrt{9 + 16} = \sqrt{25} = 5

Równanie okręgu o środku S(a,b)S(a, b) i promieniu rr ma postać (x−a)2+(y−b)2=r2(x - a)^2 + (y - b)^2 = r^2. Podstawiam:

(x−2)2+(y−(−1))2=52(x - 2)^2 + (y - (-1))^2 = 5^2
Pokaż rozwiązanie
(x−2)2+(y+1)2=25(x - 2)^2 + (y + 1)^2 = 25

Odpowiedź: (x−2)2+(y+1)2=25(x - 2)^2 + (y + 1)^2 = 25.

Komentarz: w równaniu okręgu po prawej stronie zawsze stoi r2r^2, nie rr. Drobny szczegół, który dziesiątkuje punkty na maturze. Jeśli policzyłeś promień r=5r = 5, to w równaniu pojawi się 25.

Typowe pułapki przy wzorze na odległość

Z mojego doświadczenia z poprawianiem prac maturalnych wszystkie błędy w tym temacie sprowadzają się do siedmiu sytuacji.

Po pierwsze, znaki przy odejmowaniu liczb ujemnych. 5−(−2)=75 - (-2) = 7, nie 5−2=35 - 2 = 3. Wprowadź nawyk zapisywania nawiasów, dopóki różnica nie jest gotowa.

Po drugie, kwadrat liczby ujemnej. (−3)2=9(-3)^2 = 9, nie −9-9. Bez kwadratu obejmującego cały nawias kalkulator policzy ci −32=−9-3^2 = -9, bo potraktuje minus jako jednoargumentowy operator.

Po trzecie, mylenie współrzędnych. Jeśli A(3,7)A(3, 7), to xA=3x_A = 3, yA=7y_A = 7 - pierwsza współrzędna to iks. Zawsze. Drugi częsty błąd to zapomnienie, w jakim porządku zapisujesz pary, kiedy w zadaniu pojawia się i punkt, i wektor.

Po czwarte, brak pierwiastka na końcu. Wielu uczniów obliczy poprawnie (xB−xA)2+(yB−yA)2=25(x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2 = 25 i zostawi 25 jako odległość. Tymczasem odległość to 25=5\sqrt{25} = 5. Pamiętaj, że po sumowaniu kwadratów masz ∣AB∣2|AB|^2, a nie ∣AB∣|AB|.

Po piąte, niespłaszczony pierwiastek. 50\sqrt{50} to dobra odpowiedź, ale ładniej wygląda 525\sqrt{2}. Jeśli pod pierwiastkiem siedzi liczba podzielna przez kwadrat (4, 9, 16, 25), wyciągaj go przed pierwiastek. Na karcie odpowiedzi i tak będzie wymagana postać uproszczona.

Po szóste, mylenie odległości punktu od punktu z odległością punktu od prostej. To dwa różne wzory. Punkt od punktu to to, co liczymy w tym poście. Punkt od prostej ma osobny wzór z karty wzorów. Czytaj polecenie dokładnie - jeśli widzisz "odległość punktu od prostej", użyj innego wzoru.

Po siódme, próba dodawania współrzędnych zamiast odejmowania. Ten błąd robią uczniowie myląc wzór na środek odcinka (xA+xB2,yA+yB2\frac{x_A + x_B}{2}, \frac{y_A + y_B}{2}) ze wzorem na odległość. We wzorze na środek dodajesz i dzielisz, we wzorze na odległość odejmujesz i pierwiastkujesz. Dwa różne wzory, dwa różne cele.

Zastosowania - gdzie ten wzór się jeszcze pojawi

Wzór na odległość między punktami nie żyje w izolacji. To jest cegiełka, której używasz do budowania większych zadań. Pokażę ci pięć typowych zastosowań, żebyś rozpoznał wzór, gdy zobaczysz go w zadaniu.

Obwód wielokąta z dwierzchołków wpisanych w układ współrzędnych. Liczysz długości wszystkich boków wzorem na odległość, a potem dodajesz. Wielokąt może mieć cztery, pięć albo dziesięć wierzchołków - mechanika jest zawsze ta sama.

Klasyfikowanie trójkąta. Trzy boki dają odpowiedź: czy trójkąt jest równoboczny, równoramienny, prostokątny, ostrokątny, rozwartokątny. Pamiętaj o twierdzeniu Pitagorasa do wykrywania kąta prostego i o twierdzeniu cosinusów (na rozszerzeniu) do wykrywania kątów ostrych lub rozwartych.

Wyznaczanie promienia okręgu. Jeśli znasz środek okręgu i jeden punkt na okręgu, promień to ich odległość. Jeśli znasz dwa punkty na okręgu, ale nie środek, trzeba użyć dodatkowych warunków (np. okrąg styczny do osi).

Punkt równoodległy od dwóch innych, czyli punkty na symetralnej odcinka. Patrz przykład 5 wyżej. To samo dotyczy zadań typu "znajdź punkt na prostej najbliższy do danego punktu" - tylko tam warunek to minimum odległości, a nie równość.

Sprawdzanie, czy punkt leży na okręgu lub w jego wnętrzu. Punkt PP leży na okręgu o środku SS i promieniu rr wtedy i tylko wtedy, gdy ∣PS∣=r|PS| = r. Wewnątrz - gdy ∣PS∣<r|PS| < r. Na zewnątrz - gdy ∣PS∣>r|PS| > r. To samo można zapisać przez nierówność z równaniem okręgu, ale myślenie odległością jest często szybsze.

Wzór euklidesowy a wektory

Mała ciekawostka, która przyda ci się na rozszerzeniu i w studiach. Odległość między AA i BB to to samo, co długość wektora AB⃗\vec{AB}:

∣AB⃗∣=(xB−xA)2+(yB−yA)2|\vec{AB}| = \sqrt{(x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2}

Wektor AB⃗\vec{AB} ma współrzędne [xB−xA,yB−yA][x_B - x_A, y_B - y_A], a jego długość liczy się dokładnie tak samo jak odległość między końcami. To dlatego w geometrii analitycznej często mówi się "moduł wektora" zamiast "odległość punktów" - to są synonimy.

Dla rozszerzenia: w przestrzeni 3D wektor AB⃗=[xB−xA,yB−yA,zB−zA]\vec{AB} = [x_B - x_A, y_B - y_A, z_B - z_A], a jego długość to:

∣AB⃗∣=(xB−xA)2+(yB−yA)2+(zB−zA)2|\vec{AB}| = \sqrt{(x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2 + (z_B - z_A)^2}

Trzy współrzędne pod pierwiastkiem zamiast dwóch. Wzór zachowuje strukturę i znowu sprowadza się do Pitagorasa, tylko zastosowanego dwa razy (najpierw na płaszczyźnie podstawy, potem na pionie).

Checklista - co musisz umieć

Zanim zamkniesz post, sprawdź siebie. Jeśli na każdy punkt umiesz odpowiedzieć "tak" bez zaglądania do notatek, ten temat masz opanowany.

Czy umiesz z pamięci napisać wzór ∣AB∣=(xB−xA)2+(yB−yA)2|AB| = \sqrt{(x_B - x_A)^2 + (y_B - y_A)^2}?

Czy potrafisz wyprowadzić ten wzór z twierdzenia Pitagorasa w trzech zdaniach?

Czy umiesz prawidłowo odjąć współrzędne, gdy jedna z nich jest ujemna (5−(−3)=85 - (-3) = 8)?

Czy pamiętasz, że (−7)2=49(-7)^2 = 49, a nie −49-49?

Czy umiesz uprościć pierwiastek typu 50=52\sqrt{50} = 5\sqrt{2} albo 72=62\sqrt{72} = 6\sqrt{2}?

Czy rozróżniasz "odległość punktu od punktu" od "odległości punktu od prostej"?

Czy umiesz wyznaczyć punkt na osi OXOX lub OYOY równoodległy od dwóch danych punktów?

Czy umiesz sprawdzić, czy trójkąt o trzech wierzchołkach jest prostokątny, równoramienny albo równoboczny?

Czy umiesz wyznaczyć równanie okręgu, jeśli znasz jego środek i jeden punkt na okręgu?

Czy potrafisz wyciągnąć z poleceń informację, czy mowa jest o odległości euklidesowej, czy o czymś innym (np. o module wektora, długości odcinka, promieniu okręgu)?

Jeśli na wszystkie dziesięć pytań masz "tak", możesz spokojnie wpisać sobie ten temat na listę "opanowane" i przejść do trudniejszych zagadnień z geometrii analitycznej: prosta i jej równanie, okrąg w układzie współrzędnych, kąt między prostymi. Wszystkie one będą się opierać na tym samym wzorze.

Podsumowanie

Wzór na odległość między dwoma punktami to fundament geometrii analitycznej. Wynika wprost z twierdzenia Pitagorasa, jest na karcie wzorów CKE i działa w każdym zadaniu, w którym pojawia się układ współrzędnych. Zapamiętaj go z wyprowadzenia, a nie z pamięci - wtedy nigdy go nie pomylisz nawet pod stresem.

Klucz to schemat: wypisz współrzędne, policz różnice, podnieś do kwadratu, dodaj, spierwiastkuj. Trzymaj się go nawet w najprostszych przypadkach. Dwie minuty więcej na czyste rozpisanie kosztują mniej niż dwa punkty zgubione przez znak.

Jeśli chcesz pójść dalej, polecam ci wejść w pełny przewodnik po geometrii analitycznej, który łączy odległości z równaniami prostych, okręgów i wektorami w jeden spójny system. Dla powtórki układu współrzędnych w ogóle warto zerknąć też do poradnika o punktach i odległościach. A jeśli stoisz przed maturą, w naszej bazie znajdziesz dziesiątki zadań CKE z geometrii analitycznej z pełnymi rozwiązaniami - klikaj numery zadań i ćwicz, aż wzór sam wskoczy ci w pamięć.

Następny krok Losuj kolejne zadanie

Kategoria: Geometria analityczna

Zobacz wszystkie

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Prawdziwe zadania z matur CKE z rozwiązaniami krok po kroku. Zacznij od działu, o którym właśnie czytasz.

Ćwicz dział Geometria analityczna

332 zadania CKE z rozwiązaniami

Ćwicz w aplikacji Sprawna Matura

Te same zadania CKE z rozwiązaniami, brudnopis i kalkulator, także offline.

Pobierz z App StorePobierz z Google Play