Przejdź do treści

Ciąg rekurencyjny - jak obliczyć wyrazy i wyznaczyć wzór ogólny (matura)

Ciąg rekurencyjny to wyraz początkowy i reguła przejścia. Liczymy kolejne wyrazy, rozpoznajemy ciąg arytmetyczny i geometryczny, badamy monotoniczność.

Opublikowano: · zaktualizowano · 10 min czytania

Ciąg rekurencyjny to ciąg, w którym zamiast wzoru na nn-ty wyraz dostajesz pierwszy wyraz i regułę, jak z poprzedniego wyrazu policzyć następny, np. a1=3a_1 = 3, an+1=an+4a_{n+1} = a_n + 4. Wzór rekurencyjny ciągu to właśnie ta para: wyraz początkowy i reguła przejścia. Na maturze z takiego zapisu liczysz kolejne wyrazy albo rozpoznajesz ukryty ciąg arytmetyczny lub geometryczny i wypisujesz wzór ogólny.

W skrócie

  • Ciąg rekurencyjny zadajesz dwiema informacjami: wyrazem początkowym (zwykle a1a_1) i regułą, która wyraża an+1a_{n+1} przez ana_n.
  • Kolejne wyrazy liczysz po kolei: a2a_2 z reguły dla n=1n = 1, a3a_3 dla n=2n = 2 i tak dalej.
  • Wzór rekurencyjny ciągu arytmetycznego to an+1=an+ra_{n+1} = a_n + r, a geometrycznego an+1=q⋅ana_{n+1} = q \cdot a_n, gdzie rr i qq są stałe.
  • Ciąg rekurencyjny jest arytmetyczny dokładnie wtedy, gdy różnica an+1−ana_{n+1} - a_n wychodzi z reguły jako liczba bez nn.
  • Monotoniczność ciągu rekurencyjnego sprawdzasz znakiem różnicy an+1−ana_{n+1} - a_n, którą często odczytasz wprost z reguły.

Co to jest wzór rekurencyjny

Wzór rekurencyjny ciągu składa się z dwóch części. Pierwsza to wyraz początkowy, najczęściej a1a_1 (czasem podane są dwa pierwsze wyrazy). Druga to reguła, która mówi, jak policzyć kolejny wyraz na podstawie poprzedniego - zwykle w postaci an+1=cosˊ z ana_{n+1} = \text{coś z } a_n. Klasyczny przykład:

a1=3,an+1=an+4a_1 = 3, \qquad a_{n+1} = a_n + 4

Czytasz to tak: pierwszy wyraz wynosi 3, a każdy następny powstaje przez dodanie 4 do poprzedniego. To wszystko. Mając te dwie informacje, możesz odtworzyć cały ciąg, wyraz po wyrazie.

Różnica między wzorem rekurencyjnym a wzorem ogólnym jest taka: wzór ogólny an=4n−1a_n = 4n - 1 pozwala policzyć od razu np. setny wyraz, podstawiając n=100n = 100. Wzór rekurencyjny wymaga, żeby najpierw znać poprzedni wyraz. Dlatego często celem zadania jest zamiana rekurencji na wzór ogólny - i o tym powiemy za chwilę.

To temat z działu ciągi, więc świetnie łączy się z naszym przewodnikiem ciągi arytmetyczne i geometryczne na maturze.

Jak policzyć kolejne wyrazy ciągu rekurencyjnego

Najprostszy typ zadania: "oblicz cztery pierwsze wyrazy". Robisz to mechanicznie, podstawiając kolejno n=1,2,3,…n = 1, 2, 3, \dots do reguły.

Przykład 1

0/2

Dany ciąg: a1=3a_1 = 3, an+1=an+4a_{n+1} = a_n + 4. Oblicz a2,a3,a4a_2, a_3, a_4.

Pokaż rozwiązanie
a2=a1+4=3+4=7a_2 = a_1 + 4 = 3 + 4 = 7
a3=a2+4=7+4=11a_3 = a_2 + 4 = 7 + 4 = 11
a4=a3+4=11+4=15a_4 = a_3 + 4 = 11 + 4 = 15

Czyli kolejne wyrazy to 3,7,11,15,…3, 7, 11, 15, \dots. Zauważ, że za każdym razem dodajemy stałą liczbę 4 - to znak, że mamy do czynienia z ciągiem arytmetycznym. Wrócimy do tego w następnej sekcji.

Uważaj tylko na indeksy: an+1=an+4a_{n+1} = a_n + 4 oznacza, że żeby policzyć a2a_2, bierzesz n=1n = 1, więc a1+1=a1+4a_{1+1} = a_1 + 4. Najczęstszy błąd to liczenie o jeden wyraz za dużo albo za mało.

Przykład 2

0/2

Dany ciąg: b1=2b_1 = 2, bn+1=3bnb_{n+1} = 3 b_n. Oblicz cztery pierwsze wyrazy.

Pokaż rozwiązanie
b2=3⋅2=6,b3=3⋅6=18,b4=3⋅18=54b_2 = 3 \cdot 2 = 6, \quad b_3 = 3 \cdot 6 = 18, \quad b_4 = 3 \cdot 18 = 54

Wyrazy to 2,6,18,54,…2, 6, 18, 54, \dots. Tym razem każdy następny wyraz powstaje przez pomnożenie poprzedniego przez stałą liczbę 3 - to znak ciągu geometrycznego.

Teraz ty

Spróbuj sam zadania 14 z matury maj 2025: policz wyrazy z reguły rekurencyjnej i oceń, czy ten ciąg jest arytmetyczny albo geometryczny.

Matura maj 2025Zadanie 14Ciągi2 pktOtwarte
Ciąg (an)\left(a_{n}\right) jest określony następująco: {a1=2an+1=2an+1\left\{\begin{array}{l} a_{1}=2 \\ a_{n+1}=2 a_{n}+1 \end{array} \right. dla każdej liczby naturalnej n≥1n \geq 1.

a) Dokończ zdanie. Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych. Trzeci wyraz ciągu (an)(a_{n}) jest równy

A. 44
B. 55
C. 77
D. 1111

b) Oceń prawdziwość podanych zdań. Wybierz P, jeśli zdanie jest prawdziwe, albo F - jeśli jest fałszywe.
Ciąg (an)(a_{n}) jest arytmetyczny.PF
Ciąg (an)(a_{n}) jest geometryczny.PF
Pokaż rozwiązanie

Rozwiązanie wczytuje się po otwarciu. Otwórz w aplikacji.

Jak rozpoznać ukryty ciąg arytmetyczny lub geometryczny

To klucz do większości zadań maturalnych z rekurencji. Spójrz na regułę przejścia i zadaj sobie pytanie:

Jeśli reguła ma postać an+1=an+ra_{n+1} = a_n + r, gdzie rr to stała liczba (dodatnia lub ujemna), to ciąg jest arytmetyczny o różnicy rr. Wzór ogólny:

an=a1+(n−1)⋅ra_n = a_1 + (n - 1) \cdot r

Jeśli reguła ma postać an+1=q⋅ana_{n+1} = q \cdot a_n, gdzie qq to stała liczba różna od zera, to ciąg jest geometryczny o ilorazie qq. Wzór ogólny:

an=a1⋅q n−1a_n = a_1 \cdot q^{\,n-1}

Te dwa wzory ogólne znajdziesz w karcie wzorów, ale musisz wiedzieć, kiedy je zastosować. Jeśli chcesz odświeżyć podstawy, mamy osobne wpisy jak obliczyć n-ty wyraz ciągu arytmetycznego oraz ciąg geometryczny - wzór, suma, iloraz.

Czy więc ciąg rekurencyjny może być arytmetyczny? Tak, i nie ma w tym sprzeczności: rekurencja to tylko sposób zapisu, a arytmetyczność to własność samych wyrazów. Pewny test to różnica an+1−ana_{n+1} - a_n policzona z reguły. Jeśli wychodzi liczba bez nn, ciąg jest arytmetyczny, a ta liczba to jego różnica. Tak samo iloraz an+1an\frac{a_{n+1}}{a_n} niezależny od nn (przy wyrazach różnych od zera) oznacza ciąg geometryczny. Reguła, która miesza mnożenie i dodawanie, zwykle nie daje żadnego z nich: ciąg a1=1a_1 = 1, an+1=3an−1a_{n+1} = 3a_n - 1 ma wyrazy 1,2,5,141, 2, 5, 14, różnice 1,3,91, 3, 9 i ilorazy 22 oraz 52\frac{5}{2}, więc nie jest ani arytmetyczny, ani geometryczny.

Przykład 3

0/2

Ciąg dany rekurencyjnie: a1=3a_1 = 3, an+1=an+4a_{n+1} = a_n + 4 (ten sam, co w przykładzie 1). Wyznacz wzór ogólny.

Reguła to dodawanie stałej 4, więc ciąg jest arytmetyczny: a1=3a_1 = 3, r=4r = 4. Podstawiamy do wzoru:

an=a1+(n−1)⋅r=3+(n−1)⋅4=3+4n−4=4n−1a_n = a_1 + (n - 1) \cdot r = 3 + (n - 1) \cdot 4 = 3 + 4n - 4 = 4n - 1

Wzór ogólny to an=4n−1a_n = 4n - 1. Sprawdzenie: a1=4⋅1−1=3a_1 = 4 \cdot 1 - 1 = 3 (zgadza się), a4=4⋅4−1=15a_4 = 4 \cdot 4 - 1 = 15 (też zgadza się z przykładem 1). Mając teraz wzór ogólny, policzysz dowolny wyraz bez liczenia wszystkich poprzednich.

Przykład 4

0/2

Ciąg: c1=5c_1 = 5, cn+1=cn−3c_{n+1} = c_n - 3. Wyznacz wzór ogólny i oblicz c10c_{10}.

Tu odejmujemy stałą 3, czyli różnica jest ujemna: r=−3r = -3, c1=5c_1 = 5. Wzór ogólny:

cn=5+(n−1)⋅(−3)=5−3n+3=8−3nc_n = 5 + (n - 1) \cdot (-3) = 5 - 3n + 3 = 8 - 3n

Stąd c10=8−3⋅10=8−30=−22c_{10} = 8 - 3 \cdot 10 = 8 - 30 = -22. Gdybyśmy liczyli rekurencyjnie, musielibyśmy wypisać dziesięć wyrazów - wzór ogólny załatwia to jednym podstawieniem. To pokazuje, po co w ogóle zamieniamy rekurencję na wzór ogólny.

Gdy reguła nie daje stałej różnicy - metoda teleskopowa

Czasem reguła ma postać an+1=an+f(n)a_{n+1} = a_n + f(n), gdzie do poprzedniego wyrazu dodajemy coś, co zależy od nn - na przykład an+1=an+2na_{n+1} = a_n + 2n. Wtedy ciąg nie jest ani arytmetyczny, ani geometryczny, ale wzór ogólny i tak da się wyznaczyć, sumując wszystkie przyrosty. To technika trochę trudniejsza, raczej na rozszerzeniu, ale warto ją zobaczyć.

Przykład 5

Ciąg: a1=1a_1 = 1, an+1=an+2na_{n+1} = a_n + 2n. Oblicz a2,a3,a4a_2, a_3, a_4 i wyznacz wzór ogólny.

Pokaż rozwiązanie

Najpierw wyrazy:

a2=a1+2⋅1=1+2=3a_2 = a_1 + 2 \cdot 1 = 1 + 2 = 3
a3=a2+2⋅2=3+4=7a_3 = a_2 + 2 \cdot 2 = 3 + 4 = 7
a4=a3+2⋅3=7+6=13a_4 = a_3 + 2 \cdot 3 = 7 + 6 = 13

Różnice między wyrazami to 2, 4, 6 - nie są stałe, więc ciąg nie jest arytmetyczny. Żeby dostać wzór ogólny, dodajemy wszystkie przyrosty od a1a_1 do ana_n:

an=a1+∑k=1n−12k=1+2⋅(n−1)n2=1+n(n−1)=n2−n+1a_n = a_1 + \sum_{k=1}^{n-1} 2k = 1 + 2 \cdot \frac{(n-1)n}{2} = 1 + n(n-1) = n^2 - n + 1

Sprawdzenie: a1=1−1+1=1a_1 = 1 - 1 + 1 = 1, a3=9−3+1=7a_3 = 9 - 3 + 1 = 7, a4=16−4+1=13a_4 = 16 - 4 + 1 = 13. Wszystko gra. Skorzystaliśmy tu ze wzoru na sumę kolejnych liczb naturalnych, który poznasz dokładniej we wpisie jak obliczyć sumę ciągu.

Zadania na dowód - wykaż, że ciąg jest arytmetyczny

Bardzo lubiany typ zadania otwartego: dostajesz wzór ogólny i masz wykazać, że ciąg jest arytmetyczny (albo geometryczny), a następnie zapisać go rekurencyjnie. Sztuczka jest prosta: policz różnicę an+1−ana_{n+1} - a_n i pokaż, że wychodzi stała.

Przykład 6

Wykaż, że ciąg an=2n+3a_n = 2n + 3 jest arytmetyczny, a następnie zapisz go wzorem rekurencyjnym.

Liczymy różnicę dwóch sąsiednich wyrazów:

an+1−an=(2(n+1)+3)−(2n+3)=2n+2+3−2n−3=2a_{n+1} - a_n = \big(2(n+1) + 3\big) - (2n + 3) = 2n + 2 + 3 - 2n - 3 = 2

Różnica jest stała i równa 2, niezależnie od nn - to dowodzi, że ciąg jest arytmetyczny o różnicy r=2r = 2. Pierwszy wyraz: a1=2⋅1+3=5a_1 = 2 \cdot 1 + 3 = 5. Zatem wzór rekurencyjny to:

a1=5,an+1=an+2a_1 = 5, \qquad a_{n+1} = a_n + 2

Zwróć uwagę, że to jest odwrotność tego, co robiliśmy w przykładzie 3: tam z rekurencji szliśmy do wzoru ogólnego, tu ze wzoru ogólnego do rekurencji. Maturzysta musi umieć poruszać się w obie strony. Więcej o pisaniu dowodów krok po kroku znajdziesz we wpisie ciągi - suma, monotoniczność, zadania otwarte.

Ciąg z dwoma wyrazami początkowymi

Czasem reguła odwołuje się do dwóch poprzednich wyrazów - wtedy zadanie podaje dwa pierwsze wyrazy. Najsłynniejszy przykład to ciąg Fibonacciego: a1=1a_1 = 1, a2=1a_2 = 1, an+2=an+1+ana_{n+2} = a_{n+1} + a_n. Każdy wyraz to suma dwóch poprzednich: 1,1,2,3,5,8,13,…1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, \dots. Na maturze podstawowej takie ciągi pojawiają się rzadko i prawie zawsze wystarczy policzyć kilka wyrazów, bo wzór ogólny dla rekurencji dwuwyrazowych jest skomplikowany i wykracza poza wymagania.

Przykład 7

Dany ciąg: a1=2a_1 = 2, a2=5a_2 = 5, an+2=2an+1−ana_{n+2} = 2a_{n+1} - a_n. Oblicz a3a_3 i a4a_4.

Pokaż rozwiązanie
a3=2a2−a1=2⋅5−2=8a_3 = 2a_2 - a_1 = 2 \cdot 5 - 2 = 8
a4=2a3−a2=2⋅8−5=11a_4 = 2a_3 - a_2 = 2 \cdot 8 - 5 = 11

Wyrazy to 2,5,8,11,…2, 5, 8, 11, \dots - rosną co 3, więc to w istocie ciąg arytmetyczny o różnicy 3. Reguła an+2=2an+1−ana_{n+2} = 2a_{n+1} - a_n to zresztą ukryty warunek na ciąg arytmetyczny: po przekształceniu daje an+1=an+an+22a_{n+1} = \frac{a_n + a_{n+2}}{2}, czyli każdy wyraz jest średnią arytmetyczną swoich sąsiadów. To bardzo lubiany trop w zadaniach na dowód - jeśli widzisz, że wyraz środkowy jest średnią dwóch skrajnych, masz ciąg arytmetyczny.

Rekurencja w zadaniach praktycznych

Rekurencja to nie tylko abstrakcja - opisuje realne procesy, w których stan w kolejnym kroku zależy od poprzedniego. Najlepszy przykład to procent składany. Jeśli wpłacasz kapitał i co roku dopisywane są odsetki p%p\%, to stan konta tworzy ciąg geometryczny dany rekurencyjnie: Kn+1=Kn⋅(1+p100)K_{n+1} = K_n \cdot \left(1 + \frac{p}{100}\right). To dokładnie reguła ciągu geometrycznego o ilorazie q=1+p100q = 1 + \frac{p}{100}, więc po nn latach Kn=K0⋅q nK_n = K_0 \cdot q^{\,n}. Rozwijamy ten wątek we wpisie procent składany - wzór, zadania, odsetki.

Przykład 8

Na lokatę wpłacono 1000 zł przy oprocentowaniu 5% rocznie z kapitalizacją roczną. Zapisz stan konta wzorem rekurencyjnym i oblicz, ile będzie po dwóch latach.

Stan początkowy K0=1000K_0 = 1000, reguła Kn+1=Kn⋅1,05K_{n+1} = K_n \cdot 1{,}05. Liczymy:

K1=1000⋅1,05=1050,K2=1050⋅1,05=1102,5K_1 = 1000 \cdot 1{,}05 = 1050, \qquad K_2 = 1050 \cdot 1{,}05 = 1102{,}5

Po dwóch latach na koncie będzie 1102,50 zł. Wzór ogólny Kn=1000⋅1,05 nK_n = 1000 \cdot 1{,}05^{\,n} daje to samo: K2=1000⋅1,052=1000⋅1,1025=1102,5K_2 = 1000 \cdot 1{,}05^2 = 1000 \cdot 1{,}1025 = 1102{,}5. To pokazuje, że rozpoznanie ciągu geometrycznego w rekurencji od razu daje wygodny wzór ogólny, którym policzysz stan konta po dowolnej liczbie lat bez wypisywania wszystkich kroków.

Jak sprawdzić, czy ciąg rekurencyjny jest monotoniczny

Ciąg jest rosnący, gdy an+1−an>0a_{n+1} - a_n > 0 dla każdego n≥1n \ge 1, i malejący, gdy ta różnica jest zawsze ujemna. Przy ciągu rekurencyjnym masz ułatwienie: różnicę an+1−ana_{n+1} - a_n wyliczasz wprost z reguły, bez wyznaczania wzoru ogólnego. Wystarczy przenieść ana_n na lewą stronę reguły i ocenić znak tego, co zostanie po prawej.

Reguła typu an+1=an+f(n)a_{n+1} = a_n + f(n) daje różnicę od razu: an+1−an=f(n)a_{n+1} - a_n = f(n). Dla an+1=an+4a_{n+1} = a_n + 4 różnica wynosi 4, więc ciąg rośnie. Dla cn+1=cn−3c_{n+1} = c_n - 3 z przykładu 4 wynosi −3-3, więc ciąg maleje. Dla an+1=an+2na_{n+1} = a_n + 2n z przykładu 5 różnica 2n2n jest dodatnia dla każdego n≥1n \ge 1, więc ciąg jest rosnący, choć nie jest arytmetyczny.

Reguła typu an+1=q⋅ana_{n+1} = q \cdot a_n daje różnicę an+1−an=(q−1)⋅ana_{n+1} - a_n = (q - 1) \cdot a_n, więc znak zależy od dwóch rzeczy: od q−1q - 1 i od znaku wyrazów. Ciąg b1=2b_1 = 2, bn+1=3bnb_{n+1} = 3b_n z przykładu 2 ma same dodatnie wyrazy i q−1=2>0q - 1 = 2 > 0, więc rośnie. Przy ujemnym qq wyrazy zmieniają znak na przemian i ciąg nie jest monotoniczny.

Reguła mieszana wymaga jednego kroku więcej. Dla a1=1a_1 = 1, an+1=3an−1a_{n+1} = 3a_n - 1 różnica to an+1−an=2an−1a_{n+1} - a_n = 2a_n - 1, więc musisz wiedzieć, jak duże są wyrazy. Pierwszy wyraz to 1, a z wyrazu co najmniej równego 1 reguła robi wyraz co najmniej równy 2, więc wszystkie wyrazy są nie mniejsze od 1. Stąd 2an−1≥1>02a_n - 1 \ge 1 > 0 i ciąg jest rosnący.

Przykład 9

0/2

Wykaż, że ciąg określony wzorami a1=1a_1 = 1, an+1=an+n2a_{n+1} = a_n + n^2 jest rosnący.

Przenosimy ana_n na lewą stronę reguły:

an+1−an=n2a_{n+1} - a_n = n^2

Dla każdej liczby naturalnej n≥1n \ge 1 mamy n2≥1>0n^2 \ge 1 > 0, więc każdy kolejny wyraz jest większy od poprzedniego. To kończy dowód: ciąg jest rosnący. Dla kontroli pierwsze wyrazy to 1,2,6,151, 2, 6, 15. W zadaniu otwartym zapisz wszystkie trzy elementy: różnicę wyliczoną z reguły, ocenę jej znaku dla dowolnego nn i wniosek.

Przykład 10

0/2

Zbadaj monotoniczność ciągu a1=4a_1 = 4, an+1=an−2n+5a_{n+1} = a_n - 2n + 5.

Z reguły:

an+1−an=5−2na_{n+1} - a_n = 5 - 2n

Dla n=1n = 1 różnica wynosi 3, dla n=2n = 2 wynosi 1, a dla n=3n = 3 już −1-1. Wyrazy to 4,7,8,7,4,…4, 7, 8, 7, 4, \dots: ciąg najpierw rośnie, a od trzeciego wyrazu maleje. Różnica zmienia znak, więc ciąg nie jest monotoniczny. Jedna różnica innego znaku wystarcza, żeby obalić monotoniczność, ale do wykazania, że ciąg rośnie, potrzebujesz znaku różnicy dla każdego nn.

Typowe pułapki i błędy

Pierwsza pułapka to założenie, że każdy ciąg rekurencyjny jest arytmetyczny. Nieprawda - tylko wtedy, gdy do poprzedniego wyrazu dodajesz stałą liczbę. Jeśli dodajesz coś zależnego od nn (jak 2n2n), różnica się zmienia i ciąg arytmetyczny nie jest. Druga pułapka to błędy w indeksach - reguła an+1=an+ra_{n+1} = a_n + r oznacza, że a2a_2 liczysz, podstawiając n=1n = 1, a nie n=2n = 2. Trzecia: przy zamianie rekurencji na wzór ogólny uczniowie piszą an=a1+n⋅ra_n = a_1 + n \cdot r zamiast an=a1+(n−1)⋅ra_n = a_1 + (n-1) \cdot r - to zgubienie jednej różnicy psuje cały wynik. Czwarta: mylenie ciągu arytmetycznego z geometrycznym, czyli dodawanie tam, gdzie trzeba mnożyć.

Najlepsza obrona to zawsze policzyć trzy, cztery pierwsze wyrazy z reguły rekurencyjnej i porównać je z tym, co daje wyznaczony wzór ogólny. Jeśli się zgadzają, wzór jest prawie na pewno dobry. To ta sama zasada weryfikacji, o której piszemy w jak sprawdzać odpowiedzi na maturze.

Powiązane tematy warto powtórzyć razem

Rekurencja to brama do całego działu ciągów w zadaniach CKE. Po niej naturalnie przychodzą: wzór na n-ty wyraz ciągu arytmetycznego, ciąg geometryczny oraz suma ciągu. A jeśli chcesz na chwilę przełączyć się na geometrię, zerknij na wpis symetria w geometrii analitycznej - to drugi temat, który łatwo opanować, a daje pewne punkty.

Co musisz umieć - checklist

  • Odczytać wzór rekurencyjny: wyraz początkowy plus reguła przejścia.
  • Policzyć kolejne wyrazy, podstawiając n=1,2,3,…n = 1, 2, 3, \dots (uwaga na indeksy).
  • Rozpoznać ciąg arytmetyczny: reguła an+1=an+ra_{n+1} = a_n + r ze stałą rr.
  • Rozpoznać ciąg geometryczny: reguła an+1=q⋅ana_{n+1} = q \cdot a_n ze stałym qq.
  • Wyznaczyć wzór ogólny: an=a1+(n−1)ra_n = a_1 + (n-1)r lub an=a1⋅q n−1a_n = a_1 \cdot q^{\,n-1}.
  • Poradzić sobie z regułą an+1=an+f(n)a_{n+1} = a_n + f(n) metodą sumowania przyrostów.
  • Wykazać, że ciąg jest arytmetyczny, licząc an+1−ana_{n+1} - a_n.
  • Zbadać monotoniczność ciągu rekurencyjnego po znaku różnicy an+1−ana_{n+1} - a_n wyliczonej z reguły.
  • Sprawdzić wynik, porównując pierwsze wyrazy z wzorem ogólnym.

Najlepszy sposób, żeby to utrwalić, to rozwiązać kilkanaście zadań z prawdziwych arkuszy. Wejdź na stronę działu ciągi i ćwicz rekurencję, aż przestanie cię stresować. Dasz radę.

Następny krok Losuj kolejne zadanie

Najczęstsze pytania o ciągi rekurencyjne

Czy ciąg rekurencyjny może być arytmetyczny?

Tak. Ciąg zadany regułą an+1=an+ra_{n+1} = a_n + r ze stałą rr jest arytmetyczny o różnicy rr, a jego wzór ogólny to an=a1+(n−1)ra_n = a_1 + (n-1)r. Ciąg stały, np. a1=5a_1 = 5, an+1=ana_{n+1} = a_n, jest nawet jednocześnie arytmetyczny (różnica 0) i geometryczny (iloraz 1). Rozstrzyga zawsze różnica an+1−ana_{n+1} - a_n policzona z reguły dla dowolnego nn.

Jak podać przykład definicji rekurencyjnej ciągu?

Podajesz wyraz początkowy i regułę przejścia, np. a1=1a_1 = 1, an+1=2ana_{n+1} = 2a_n (ciąg 1,2,4,8,…1, 2, 4, 8, \dots) albo a1=10a_1 = 10, an+1=an−3a_{n+1} = a_n - 3 (ciąg 10,7,4,1,…10, 7, 4, 1, \dots). Sama reguła nie wystarczy, bo ta sama reguła z innym wyrazem początkowym daje inny ciąg.

Czy z każdej rekurencji da się wyznaczyć wzór ogólny?

W teorii często tak, ale w zadaniach maturalnych wzór ogólny wyznaczasz najczęściej w dwóch wygodnych przypadkach: dla ciągu arytmetycznego (dodawanie stałej) i geometrycznego (mnożenie przez stałą). Sumowanie przyrostów z przykładu 5 to technika dodatkowa. Przy bardziej skomplikowanej regule zadanie zwykle prosi o kilka pierwszych wyrazów, tak jak zadanie 14 z matury maj 2025.

Jak odróżnić ciąg arytmetyczny od geometrycznego w rekurencji?

Patrz na operację: jeśli do poprzedniego wyrazu coś dodajesz, to kandydat na ciąg arytmetyczny; jeśli przez coś mnożysz, to kandydat na geometryczny. Potem sprawdzasz, czy ta dodawana lub mnożona liczba jest stała - jeśli zależy od nn, żaden z tych dwóch typów nie wchodzi w grę.

Czy wyraz początkowy zawsze ma indeks 1?

Nie. Czasem ciąg startuje od a0a_0 - na przykład w zadaniach z procentem składanym, gdzie K0K_0 to kapitał na starcie. Zawsze sprawdź w treści, od którego indeksu zaczyna się ciąg, bo to wpływa na to, jak zapiszesz wzór ogólny.

Kategoria: Ciągi

Zobacz wszystkie

Przestań szukać, zacznij ćwiczyć

Prawdziwe zadania z matur CKE z rozwiązaniami krok po kroku. Zacznij od działu, o którym właśnie czytasz.

Ćwicz dział Ciągi

294 zadania CKE z rozwiązaniami

Ćwicz w aplikacji Sprawna Matura

Te same zadania CKE z rozwiązaniami, brudnopis i kalkulator, także offline.

Pobierz z App StorePobierz z Google Play

Niezbędne pliki cookie utrzymują logowanie i ustawienia. Za Twoją zgodą używamy też analitycznych (PostHog) i reklamowych (Meta, Google Ads), żeby wiedzieć, które kampanie działają. Bez zgody liczymy wizyty anonimowo, bez plików cookie. Wybór zmienisz w każdej chwili. Polityka prywatności